کنجکاوی های جنسی بچه ها
واکنش ما بزرگترها نسبت به کنجکاوی های جنسی بچه ها یکی از سوال برانگیزترین قسمت های ارتباط ما با کودکان را تشکیل میدهد. برای راحتی کار بگذارید نمونه ای از واکنش های احتمالی خود را بررسی کنیم. در همین مورد فرض کنید دختر شما به یکی از همسالانش پیشنهاد آمپول بازی را داده است (یا مثلاً کنترل ماهواره را در دست دارد و اتفاقا تکمه کانالی را فشار میدهد که حاوی صحنه های زنان نیم برهنه است) در اینصورت او به شما نگاه میکند و شما:
1.به سرعت وسیله بازی یا کنترل ماهواره را از دست اش می قاپید و فریاد میزنید: زشته بچه! بده من چیکار داری میکنی؟!
2.نگاه نافذ خود را به او میدوزید و قیافه سراسر هراسناک تان حکایت از این دارد که اصلاً از این اتفاق خوش تان نیامده است.
3.بدون نگاه به چهره او یا اینکه به او چیزی بگویید و با گفتن اینکه : "بده من این رو دختر قشنگم!" وسیله بازی یا کنترل ماهواره را از او بگیرید.
4.بدون اینکه به چهره او نگاه کنید خود را مشغول کار دیگری نشان دهید و به بهانه ای محل را ترک کنید
5.در برخورد با نگاه او لبخند بزنید و اجازه دهید تا جایی که دوست دارد به کار خود ادامه دهد
6.به او لبخند بزنید و تا حدی در بازی و شوخی با او همراهی کنید.
اینها نمونه هایی از طیف واکنش هایی است که ما ممکن است به کنجکاوی های جنسی کودکمان نشان دهیم. این واکنش ها نقش بسیار تعیین کننده ای در اعتماد به نفس و توانایی های عاطفی- جنسی آینده کودکانمان خواهد داشت. اینکه امروز ما نسبت به توانایی های جنسی خود دارای اعتماد به نفس کامل هستیم یا نه؟ و اینکه از توانایی های لازم برای لذت بردن از یک رابطه ارضاء کننده دوطرفه برخورداریم یا نه همه ریشه در زمان شکل گیری شخصیت ما در کنار والدین خود در زمان کودکی دارد. ترس، اضطراب، احساس ناامنی، تشویش های مداوم، کم میلی جنسی، تعارضات شدید درونی، روابط بسیار پرتنش و آزاردهنده و کم دوام همه و همه ممکن است در برخوردهای نامناسب احتمالی ما با کودکانمان ریشه داشته باشد. در بسیاری مواقع ممکن است ما - خواسته یا ناخواسته- ترسها و نگرانی های خود را چون میراث ناشایسته ای به کودکانمان منتقل کنیم (که از این بابت بی شباهت به انتقال یک بیماری مسری چون جذام نیست).
باز برای روشن شدن مطلب به مثال دیگری روی می آوریم. فرض کنید حشره ای مانند شب پره یا پروانه در فضای اتاق حضور دارد و به ناگهان شما و کودک تان متوجه حضور آن میشوید. دخترتان با دیدن حشره به شما نگاه میکند و برای هر اقدامی منتظر واکنش شما می ماند. شما ممکن است:
1.جیغ بکشید و به سرعت از شب پره یا پروانه فاصله بگیرید
2. به سرعت با حشره کش به سمت او رفته و شب پره یا پروانه را نابود کنید
3.با لبخند با انگشت شب پره یا پروانه را نشان دهید و اسم اش را تکرار کنید.
نتیجه این واکنش ها که از قوانین واکنش های شرطی شده تبعیت میکنند به ترتیب
1.بروز ترس و وحشت شدید هنگام دیدن دوباره شب پره یا پروانه
2.بروز نفرت و ناراحتی شدید هنگام دیدن دوباره شب پره یا پروان
3.داشتن احساس راحت و خوشایند در مواجه دوباره با شب پره یا پروانه خواهد بود.
شاید افراد زیادی را دیده باشید که احساس دائمی ترس و وحشت و نفرت و ناراحتی تمام زندگی عادی آنان را تحت تأثیر قرار داده است و از آنها انسانهایی ناتوان و بی اراده و سرخورده و ناامیده ساخته است. حالا شاید بهتر بتوانید تصمیم بگیرید نسبت به کنجکاوی های جنسی کودک خود بهتر است چه واکنشی نشان دهید.
منبع:parsiteb.com
دلیل تنوع پذیری مردان و زنان در روابط جنسی
|
دلزدگی و سردی آقایان در مقابل وابستگی خانمها پس از رابطه جنسی |
|
فرزندان ما در هر سنی تا چه میزان باید با مسائل جنسی آشنا باشند؟ |
|
افزایش مدت زمان رابطه جنسی و جلوگیری از انزال زودرس بین زوجین |
|
حل مشکلات زندگی جنسی.آیا رابطه جنسی در زندگیتان رو به افول دارد؟ |
|
کلیدهای طلایی برای زنانی که خواهان ارتباط موفق با شوهر خود هستند |
|
شخصیت جنسی چیست ؟ و اداراک هیجانی چه تاثیری بر روابط زناشویی دارد ؟ |
|
آزمایش یک ماده ایمنی در اسپرم در مورد عقیم بودن یا نبودن مردان |
آیا مردان نیز دوره هایی دارند؟
برچسب ها : مسائل جنسی زنان و مردان ،دانستنی های پزشکی زنان و مردان ،توصیه های پزشکی ،مسائل پزشکی کودکان
فرزندان ما در هر سنی تا چه میزان باید با مسائل جنسی آشنا باشند؟
دانستنیهای فرزندان در سنین مختلف
در این مقاله به این موضوع میپردازیم که دربارهی مسائل جنسی، کودکان در هر سنی تا چه میزان باید اطلاعات داشته باشند. به خاطر داشته باشید بهترین آموزگار برای کودکان والدین میباشند.
بچّهها باید : تا سن 5 سالگی
بدن از جمله اعضای تناسلی را بدانند.
1- نام صحیح اعضای 2- درک کنند که نوزادان از رحم مادر متولد میشوند. 3- مفهوم فضای خصوصی را هنگام تعویض لباس و رفتن به توالت بدانند. به ویژه ضروری است کودکان 5 ساله تفاوت خصوصی و سری را بفهمند. 4- بتواند به راحتی با والدین یا فرد بزرگسال قابل اعتماد دیگری، درباره جنسیت صحبت کنند. 5- نسبت به هویت مذکر یا مونث خود عزت نفس داشته باشند.
بین 6 تا 9 سالگی
بچّهها باید:
1- بتوانند تولید مثل حیوانات و گیاهان را به عنوان بخشی از چرخه حیات درک کنند.
2- در پاسخ به سوالاتی چون «نوزادان از کجا میآیند؟» «چطوری به دنیا میآیند» چیزهای شنیده باشند.
3- از تفاوت بین دو جنس آگاه باشند و بتوانند نام صحیح اندام تناسلی خود و جنس مخالف را نام ببرند.
4- درک کلی از ایدز و عفونتهای دیگری که از طریق جنسی منتقل میشود داشته باشند.
5- نسبت به سلامت کلی و نیازهای ایمنی بدن خود مسئولیت روزافزون پیدا کنند و بهداشت شخصی خود را با مسواک زدن، دوش گرفتن، رعایت تغذیه مناسب و غیره حفظ کنند.
6- مفاهیم دوستی و عدالت را بفهمند و بتوانند احساسات خود را با والدین یا افراد بزرگسال قابل اعتماد دیگر درمیان بگذارند.
بین 9 تا 13 سالگی
بچّهها باید:
1- جنسیت را به عنوان بخشی طبیعی از زندگی درک کنند.
2- با تغییرات طبیعی دختران و پسرها در دوران بلوغ (عادت ماهیانه و احتلام) آشنا شوند.
3- بتوانند با دیگران دوست شوند و دوستیهایشان را حفظ کنند. (معمولاً با هم جنسهای خودشان)
4- روند تولید مثل و از جمله مفاهیمی چون: آمیزش جنسی، پدر و مادرشدن، سقط جنین و جلوگیری از بارداری را درک کند.
5- بدانند سوء استفاده جنسی چیست؟ چگونه میتوان آن را تشخیص داد و در موقعیتهای بالقوه خطرناک چگونه باید رفتار کرد.
با توجه به مراحل رشد کودک، به پرسشهای او پاسخ دهید. هر چه سن او کمتر است پاسخها را عینی تر و با لحن جدی بگویید. جواب آنها را حداکثر در دو تا سه جمله بدهید. بچههای ده- دوازده ساله به اطلاعات بیشتری نیاز دارند که میتوان از طریق کتابها، جزوهها و کلاسهای آموزی به آنها دست یافت.
منبع:parsiteb.com
دلیل تنوع پذیری مردان و زنان در روابط جنسی
|
دلزدگی و سردی آقایان در مقابل وابستگی خانمها پس از رابطه جنسی |
|
فرزندان ما در هر سنی تا چه میزان باید با مسائل جنسی آشنا باشند؟ |
|
افزایش مدت زمان رابطه جنسی و جلوگیری از انزال زودرس بین زوجین |
|
حل مشکلات زندگی جنسی.آیا رابطه جنسی در زندگیتان رو به افول دارد؟ |
|
کلیدهای طلایی برای زنانی که خواهان ارتباط موفق با شوهر خود هستند |
|
شخصیت جنسی چیست ؟ و اداراک هیجانی چه تاثیری بر روابط زناشویی دارد ؟ |
|
آزمایش یک ماده ایمنی در اسپرم در مورد عقیم بودن یا نبودن مردان |
آیا مردان نیز دوره هایی دارند؟
برچسب ها : مسائل جنسی زنان و مردان ،مسائل پزشکی کودکان ،دانستنی های پزشکی زنان و مردان ،توصیه های پزشکی
درزمان بلوغ باید راجع به مسائل جنسی و بهداشت بلوغ بیپرده تر صحبت کرد، درست است؟ در این سن آموزش باید چطور باشد؟ چون این سؤال خیلی از خانوادههاست. آنها احساس میکنند وقتی فرزندشان بالغ میشود ، خودشان بیشتر دستپاچه میشوند. نمیدانند چطور درباره ی این مسائل باید سر صحبت را باز کنند.
آموزش زودرس و شتابزده ی مسایل جنسی به کودکان میتواند به اندازه ی آموزشهای با تأخیر و پنهانسازی آسیبزا باشد. آموزشهای جنسی باید به تدریج، زمانبندیشده، متعادل و متناسب با ویژگیهای سنی و با لحاظ حرمت و احترام و همچنین پرهیز از افراط و تفریط داده شود
ارائه ی تربیت جنسی دو شکل دارد. یک شکل مستقیم که مستقیماً اطلاعات جنسی را در اختیار بچهها قرار میدهیم. به ویژه مسایلی که در ارتباط با وظایف شرعی زمان بلوغ است. گاهی وقتها این آموزشها شکل غیرمستقیم دارد که ممکن است مناسبتر هم باشد.
- گاهی اوقات بچهها شروع میکنند دراین باره سؤالهایی میپرسند و ما غافلگیر میشویم. نمیدانیم که چطور باید جواب بدهیم. حتی گاهی این سؤالات را نشنیده میگیریم. شما این را قبول دارید؟ اگرنه، بفرمایید که به عنوان یک پدر یا مادر، به این سؤالات چطور باید پاسخ دهیم؟
* در پاسخ به سؤالات جنسی کودکان قبل از بلوغ باید یک سری مسایل مورد توجه قرار بگیرد: اول این که وقتی با این سؤالها مواجه شدیم، باید به خودمان مسلط باشیم و از نگرانی و شرم دچار لکنت نشویم. دوم این که باید شنونده ی خوبی باشیم و اجازه بدهیم کودک سؤالش را کامل بپرسد.
موقع جواب دادن هم نباید جوابهای ما با شوخی و مسخرگی همراه باشد. نباید دروغ گفته شود. مثلاً بعضی پدر و مادرها به فرزندشان میگویند ما تو را خریدیم. این اطلاعات غلط باعث میشود بچهها وقتی کمی بزرگتر شدند، به پدر و مادرشان بیاعتماد شوند. پس پاسخها باید درست باشد و بر مبنای خرافهها نباشد.
آموزش باید تدریجی باشد. لازم نیست همه ی اطلاعات را یک جا در اختیار کودک قرار دهند و باید از شرح و بسط بیمورد پرهیز کنند. همان طور که اشاره شد، باید متناسب با سن و درک کودک و به زبان ساده و قابلفهم باشد. در سنین دبستان و پیش از دبستان پاسخها اگر غیر مستقیم باشد، بهتر است. در ضمن اگر سؤالی را اشتباه پاسخ دادیم، باید به اشتباهمان اقرار کنیم و اطلاعات درست را در اختیار آنها قرار دهیم.
- خیلی از والدین هستند که نه این اطلاعات را دارند و نه از این شیوهها خبر دارند. از کجا باید چیزهایی شبیه به اینها را یاد بگیرند؟
* مسئله فقط کمبود اطلاعات و دانش پدر و مادرها دراین باره نیست. در یک تحقیق که چند سال قبل انجام دادیم، از پدر و مادرها پرسیدیم که چرا شما آموزشهای جنسی به فرزندتان نمیدهید، پاسخها متفاوت بود، عدهای میگفتند حیا مانع میشود، گروه دیگری میگفتند ما میخواهیم این اطلاعات را بدهیم، اما خودمان هم نمیدانیم چطور این کار را انجام دهیم، گروه دیگر هم از پیامدهای منفی این اطلاعات هراس داشتند.
پس موانع این عدم آموزش فراوان است، اما اگر مسئله ی کمبود آموزش باشد، این اطلاعات باید از طریق رسانههای جمعی، انجمن اولیاء و مربیان، کارگاههای آموزشی که در دیگر کشورها تحت عنوان آموزشهای شهروندی سازمانهای غیردولتی این کار را انجام میدهند. اما باید درست گفته شود و حساسیت ایجاد نشود.
- والدینی هم هستند که این اطلاعات را ندارند و میگویند ما که از این شیوهها بلد نیستیم، خوب، بچه خودش بزرگ میشود و یواش یواش چشم و گوشش باز میشود. این چه اشکالی دارد؟ سؤال من این است که آموزش ندادن مسایل جنسی به بچهها چه عوارضی دارد؟
*اگر آموزشهای لازم در سن مناسب به فرزندان داده نشود، ممکن است آنها در سن بالا از منابع دیگر این اطلاعات را به شکل نادرست و بیحد و حصر به دست بیاورند. در یک تحقیق که انجام دادهایم از نوجوانان اول دبیرستان پرسیدیم اطلاعات جنسی را از کجا به دست میآورید. در پاسخ 44 درصد دوستان، 20 درصد کتاب، 13 درصد والدین، 11درصد معلمها و 9 درصد رسانههای مختلف مانند ماهواره و اینترنت را منبع کسب اطلاعات جنسی معرفی کردند.
- خب، این چه اشکالی دارد؟
*این آمارها نشان میدهد والدین، مدارس و معلمها نتوانستهاند نقش خود را به خوبی انجام دهند. فراموش نکنید که کسب اطلاع از دوستان، به ویژه اگر این دوستان اختلاف سنی داشته باشند، خیلی خطرناک و نامناسب است.
ممکن است با تجربه کردن علائم بلوغ که اطلاعی از آن ندارند، دچار سردرگمی و افسردگی شوند، حتی موارد کمی این حالت منجر به خودکشی شده است. نتیجه ی یک تحقیق هم نشان داده 36 درصد دختران و 11درصد پسران بعد از وقوع بلوغ شان شوکه شده و به شدت دچار سردرگمی میشوند.
- بعضی خانوادهها تصور میکنند آموزش مسایل جنسی به فرزندان باعث میشود آنها، به اصطلاح، چشم و گوششان باز شود. یا این که اگر پدر و مادر درباره ی این مسائل با فرزندانشان حرف بزنند، حرمت بین آنها شکسته میشود. نظر شما چیست؟
* من هم موافقم که موضوع، موضوع بسیار حساس و ظریفی است. اما معتقدم اگر در ارائه ی آموزشهای جنسی به فرزندان عفت کلام را رعایت کنیم و حرمتها را حفظ کنیم و اطلاعات را به شکل غیرمستقیم ارائه دهیم، این مشکل پیش نمیآید. در بحث آموزشهای جنسی رعایت عفت و حیا خیلی مهم است.
میزانی از شرم و حیا لازم است اما نباید مانع از این شود که ما اطلاعات جنسی به فرزندانمان بدهیم. باید توجه داشت در طرح مسایل جنسی از به کارگیری کلمات سبک و زشت پرهیز کنیم. زیادهگویی نکنیم و به حواشی نپردازیم.
- این طور که میگویید وظیفه ی پدر و مادرها دراین باره خیلی زیاد میشود. واقعاً میتوان انتظار داشت که والدین بتوانند این همه وقت بگذارند و بار آموزش همه ی مسائل را خودشان بکشند؟
* البته یکی از وظایف مهم والدین در برابر فرزندشان، همین بحث آموزش و تربیت جنسی است. سخت است ولی به هر حال بار اصلی این وظیفه به عهده ی آنهاست. بعضی پدر و مادرها در تربیت جسمی ، تغذیه و سلامت جسم و تربیت اجتماعی و عقلانی فرزندشان خیلی دقت میکنند، اما تصور میکنند آموزشهای جنسی وظیفه ی آنها نیست.
توجیه آنها هم این است که موضوع، موضوع سخت و حساسی است. اما از والدین که بگذریم، تربیت جنسی در درجه ی بعد وظیفه ی مدرسه، نظام آموزشی و جامعه هم هست.
- مدارس ما چقدر در این باره پشتیبانی شدهاند؟ اصلاً برنامهریزیای برای این کار شدهاست؟ میدانند چه چیز را باید چطور آموزش دهند؟
* البته این برنامهریزیها هنوز انجام نشده، چون هنوز به اهمیت و ضرورت آموزش جنسی در مدارس پی نبردهایم و این موضوعی است که کارشناسان گوناگون تربیتی باید دور هم بنشینند و هر چه سریعتر درباره ی آن تصمیم بگیرند و برنامه بریزند.
- غیر از مدرسه به جامعه هم اشاره کردید. منظورتان از آموزش از طریق جامعه دقیقاً چیست؟
* برخی موضوعات هست که اگر در جامعه رعایت شود، تربیت جنسی صحیحتر و سالمتر صورت میگیرد. مثلاً جلوگیری از روابط عنان گسیخته ی بین زن و مرد یا این که خانمها زیورها و زینتهایشان را به دیگران نشان ندهند. یا مسئله ی هویت جنسی و این که معلوم شود فردی زن است یا مرد.
برخی مسائل هم هست که ظاهراً ربطی به مسائل جنسی ندارد، اما مطالعات نشان داده که به طور غیرمستقیم روی سلامت جنسی نوجوانان و جوانان تأثیر دارد، مثل ترویج ورزش همگانی، پرکردن اوقات فراغت، رفع بیکاری و مسائلی مانند اینها. به طور کلی میتوان گفت خانواده، مدرسه و جامعه نقش مکمل دارند و اگر یکی کارش را نادرست انجام دهد، دچار مشکل میشویم.
منبع : برگرفته از متن گفتو گو با دکتر محسن فرمهینی فراهانی، دبیر علمی کنگره بینالمللی خانواده و سلامت
دلیل تنوع پذیری مردان و زنان در روابط جنسی
|
دلزدگی و سردی آقایان در مقابل وابستگی خانمها پس از رابطه جنسی |
|
فرزندان ما در هر سنی تا چه میزان باید با مسائل جنسی آشنا باشند؟ |
|
افزایش مدت زمان رابطه جنسی و جلوگیری از انزال زودرس بین زوجین |
|
حل مشکلات زندگی جنسی.آیا رابطه جنسی در زندگیتان رو به افول دارد؟ |
|
کلیدهای طلایی برای زنانی که خواهان ارتباط موفق با شوهر خود هستند |
|
شخصیت جنسی چیست ؟ و اداراک هیجانی چه تاثیری بر روابط زناشویی دارد ؟ |
|
آزمایش یک ماده ایمنی در اسپرم در مورد عقیم بودن یا نبودن مردان |
آیا مردان نیز دوره هایی دارند؟
برچسب ها : مسائل پزشکی کودکان ،مسائل جنسی زنان و مردان
شاید یکی از کابوس های کودکان در سنین پایین، عدم کنترل دفع ادرار در خواب شبانه باشد، کابوسی که باعث خجالت کودک هنگام خارج شدن از رختخوابش می شود.
شب ادراری مشکلی است که برخی از والدین، کودکان را به خاطر آن تنبیه می کنند، غافل از این که، این امر کاملا بدون اختیار کودک رخ می دهد.
اما واقعا این مساله به چه علت رخ می دهد و چگونه می توان آن را کنترل کرد؟
شبادراری یا ناتوانی در کنترل ادرار، دفع غیر ارادی ادرار در هنگام خواب است که در میان کودکان کم سن شایع است. بیش از 15 تا 20 درصد از کودکان 5 تا 6 ساله و حدود یک درصد از نوجوانان، شبادراری را تجربه می کنند.
شایع ترین سن بروز شبادراری، حدود 3 سالگی است. این مشکل معمولا بین سنین 6 تا 8 سالگی و همزمان با بزرگ شدن مثانه و بهبود قدرت کنترلی مثانه از بین می رود.
معمولا شبادراری پدیدهای ارثی بوده و در پسران بیش از دختران رواج دارد که به طور معمول پس از بلوغ متوقف می شود.
معمولا دو نوع شبادراری وجود دارد:
1- شبادراری اولیه : معمولا به دلیل عدم رشد کامل سیستم عصبی رخ می دهد. حدود 20 درصد از کودکان 5 ساله حداقل یک بار در ماه دچار این مساله می شوند که در پسران، 5 درصد و در دختران 1 درصد است.
2- شبادراری ثانویه : معمولا 6 ماه پس از فراگیری دفع ادرار بروز می کند. تنها 2 تا 3 درصد از کودکانی که دچار چنین شبادراری می شوند، دلیل پزشکی برای این مساله دارند.
شایع ترین سن بروز شبادراری، حدود 3 سالگی است. این مشکل معمولا بین سنین 6 تا 8 سالگی و همزمان با بزرگ شدن مثانه و بهبود قدرت کنترلی مثانه
از بین می رود.
کودکانی هم که در روز دچار بی اختیاری ادرار می شوند، به احتمال زیاد به نوعی اختلال عضوی مبتلا هستند. بی اختیاری ادرار در روز، در دختران شایع تر از پسران است.
علت شبادراری چیست؟
شبادراری یک مشکل رفتاری نیست و به احتمال زیاد به چگونگی خوابیدن کودک هم بستگی ندارد. بسیاری از والدین بر این باورند که کودکشان خواب عمیقی دارد و همین مسئله باعث شبادراری در او می شود. این در حالی است که تحقیقات، هیچ تفاوتی در الگوی خواب کودکانی که دچار شبادراری می شوند و کودکان طبیعی پیدا نکرده است.
طبق شواهدی که به دست آمده، شبادراری به علت تاخیر رشد در فرآیند طبیعی دریافت پیام های کنترل ادرار شبانه ایجاد می شود. این فرآیند طبیعی شامل ترشح هورمونی است که کلیه را وادار می کند در طول شب، ادرار کمتری تولید کند. 
اضطراب کودک نیز می تواند باعث شب ادراری شود. این اضطراب ممکن است ناشی از عصبانیت والدین، نقل مکان به خانهای جدید، جدایی والدین، از دست دادن یکی از اعضای خانواده، موقعیتهای اجتماعی نا آشنا، بروز اتفاقات دشوار خانوادگی برای کودک مانند تولد نوزاد جدید است. البته به یاد داشته باشید که خود شبادراری هم پدیدهای اضطرابآور است و انقباضات مثانه و دفع ادرار در طول روز ممکن است باعث شرمساری کودک و ایجاد اضطرابی گردد که منجر به شبادراری می شود.
یکی از دلایل شبادراری، عوامل ژنتیکی است. محققان سوئدی در سال 1995 اعلام کردند که منطقهای را در کروموزوم 13 انسان پیدا کردهاند که تا حدی مسوول بروز شبادراری است، به طوری که اگر هر دوی والدین دچار شبادراری باشند، احتمال این که کودک شان به این مشکل مبتلا شود، زیاد و حدود 80 درصد است.
موارد بسیار اندکی از بی اختیاری در دفع ادرار ممکن است به دلیل وجود مشکلات جسمی و ساختاری در سیستم ادراری کودکان باشد، مثلا در صورتی که مثانه یا مجاری ادراری مسدود شده باشد، ممکن است باعث پُر شدن بیش از حد مثانه و خروج ادرار شود.
از دلایل بروز شبادراری ثانویه می توان به عفونت های مجاری ادراری، اختلالات متابولیکی مانند انواع مختلف دیابت، فشارهای خارجی وارد بر مثانه مانند یبوست ناشی از حجم بالای مدفوع و نیز اختلالات عصبی نخاع اشاره کرد.
منبع:persiandown.com
برچسب ها : توصیه های پزشکی ،دانستنی های پزشکی زنان و مردان ،مسائل پزشکی کودکان
کمکاری مادرزادی تیرویید
قدم نورسیده مبارک! نوزادتان بعد از 9 ماه دعا و مراقبت به دنیا آمده است. چه آزمایشی برایش انجام دادهاید؟ آیا میدانید در کشورهای توسعهیافته، برای تشخیص حدود 23 بیماری، در همان دوران نوزادی، آزمایشهای بیماریابی یا غربالگری انجام میدهند؟
یکی از مهمترین بیماریهایی که ممکن است عامل عقبماندگی شود، کمکاری غده تیرویید است که برای نوزادان انجام میگیرد و با تشخیص زودهنگام و درمان این بیماری میتوان از بروز عوارض خطرناک آن جلوگیری کرد.
در این باره دکتر اکبر کوشانفر، متخصص کودکان توضیح می دهند:
کمکاری مادرزادی تیرویید شایعترین علت قابل پیشگیری عقبماندگی ذهنی نوزادان است. در زمانی که عقبماندگی ظاهر میشود، درمان بیفایده است، اما در موقع تولد به راحتی با یک آزمایش ساده از روز سوم تا پنجم بعد از تولد قابل شناسایی است و با درمان سریع میتوان از بروز این معضل پیشگیری نمود و هر گونه تاخیر در درمان آن، از ضریب هوشی و سلامتی نوزادان خواهد کاست.
علت بیماری چیست؟
با انجام یک آزمایش ساده در فاصله روزهای 3 تا 5 بعد از تولد میتوان به وجود کمکاری مادرزادی تیرویید پی برد.
این آزمایش با گرفتن چند قطره خون از پاشنه پای نوزاد انجام میشود. این نمونهگیری ساده، بیخطر و به حدی کم درد است که گاه حتی نوزاد از خواب بیدار نمیشود.
نتیجه این آزمایش 48 ساعت بعد مشخص شده و در صورت وجود کمکاری مادرزادی تیرویید در نوزاد، بلافاصله اقدامات درمانی شروع میشود. لذا خواهشمند است روز سوم بعد از تولد فرزندتان، به نزدیکترین مرکز بهداشتی درمانی محل زندگی خود مراجعه نمایید.
زمان در جلوگیری از عقبماندگی ذهنی نوزادان مبتلا به کمکاری مادرزادی تیرویید، از طلا با ارزشتر است.کمکاری مادرزادی تیرویید
در دوران جنینی اگر غده تیرویید بنا به هر دلیلی تشکیل نشود، مقدار اندکی هورمون تیروکسین از مادر به جنین منتقل میشود که ممکن است برای رشد جسمی و عصبی جنین کفایت کند، اما در دوران بعد از تولد در صورت ادامه وضعیت فوق و عدم درمان سریع و به موقع، فقدان و یا کمبود هورمون تیرویید، تاثیر شدیدی روی رشد سلولهای عصبی و ارتباطهای بین سلولهای عصبی میگذارد.
هیپوتیروییدی نوزادان
در حال حاضر تقریباً تمامی کشورهای صنعتی جهان، برنامه غربالگری نوزادان را به طور اجباری انجام می دهند.
کمکاری مادرزادی تیرویید یکی از علل مهم و قابل پیشگیری عقبافتادگی ذهنی در نوزادان است که در صورت تشخیص و درمان به موقع، از عوارض بیماری پیشگیری به عمل میآید. میزان بروز هیپوتیروییدی نوزادی در دنیا، 1 در هر 3000 تا 4000تولد زنده است و در مطالعات انجام شده در ایران این نسبت، 1 به 1000 است. نسبت سود هزینه غربالگری کمکاری مادرزادی تیرویید در کشورهای توسعه یافته در مقایسه با عدم انجام آن 10 به 1 است. این نسبت در کشورهای در حال توسعه از 7 تا 11 به 1 متفاوت بوده است.
اجرای برنامه غربالگری کمکاری مادرزادی تیرویید نوزادان در استان گیلان در سالهای 85 و 86 علاوه بر شناسایی 50 بیمار که به اندازه جمعیت یک آسایشگاه نگهداری از کودکان عقب مانده است، باعث جلوگیری از هزینههای احتمالی و پیشگیری از مشکلات روحی و روانی خانوادههای این نوزادان گردید.
برنامه کم کاری مادرزادی تیرویید نوزادان در حال حاضر در همه استانهای کشور و برای تمامی نوزادان زنده به دنیا آمده ارایه میشود که با گذشت سه سال از اجرای این برنامه، بیش از یک میلیون و 600 هزار نوزاد غربالگری شده و 3 هزار و 990 بیمار شناسایی و تحت درمان قرار گرفتهاند.
همچنین برنامه کنترل بیماری فنیل کتون اوری یا پیکییو (یک بیماری ارثی است که از پدر و مادر به فرزند منتقل میشود و به علت کمبود نوعی آنزیم در کبد نوزاد به وجود میآید. نوزاد مبتلا به علت کمبود این آنزیم، قادر به هضم فنیلآلانین نیست) از سال 85 با سه استراتژی ساماندهی خدمات بالینی بیماران در سراسر کشور، پیشگیری از طریق مشاوره ژنتیکی برای تمامی بیماران و خانوادههایشان و بالاخره غربالگری نوزادان از نظر پیکییو در استانهای تهران، فارس و مازندران آغاز شد. در این برنامه با شناسایی نوزادان مبتلا به فنیل کتون اوری از عقبماندگی ذهنی و جسمی بعدی بیماران پیشگیری میشود که تا کنون نزدیک به هزار بیمار شناسایی و تحت درمان قرار گرفتهاند.
برچسب ها : دانستنی های پزشکی زنان و مردان ،توصیه های پزشکی ،مسائل پزشکی کودکان
پرسشهای زیادی در مورد نحوه مراقبت از پوست بچهها وجود دارد، به خصوص اینکه درماتیت پای بچه ناشی از پوشک، مشکل شایعی است و تقریبا تمام کودکان به نوعی دچار درماتیت در ناحیه پوشک میشوند.
درماتیت پوشک ممکن است در اثر رطوبت، ادرار و یا مواد تحریکآمیز موجود در پوشک و یا در اثر حساسیت ایجاد شود. در تمام بچهها در صورتی که استفاده از پوشک قطع شود، بهبود سریعتری ایجاد میشود.
علایم شایع این بیماری عبارتند از بثورات ساده قرمزرنگ، خشن و پوستهپوسته. این بثورات معمولا روی نواحی پوشکشده پوست کودک ظاهر میشود.
پوست میتواند به وسیله موادشیمیایی که در ترکیبات پودر لباسشویی، صابون، مواد نرمکننده و سفیدکنندههاست، تحریک شود.
شورتهای پلاستیکی و لاستیکی روی پوست تاثیر میگذارند. پوست ممکن است به موادشیمیایی که در ساخت پوشکهای یکبار مصرف به کار رفته نیز حساسیت پیدا کند.
نوعی دیگر از این مشکل با بثورات آمونیاکی ناشی از ادرار تظاهر میکند که به وسیله باکتریهای پوست هنگام تجزیه ادرار ایجاد میشود.
بعضی غذاها نیز احتمال ایجاد حساسیت در کودک را بالا برده و میتوانند باعث بروز بثورات شوند.
تعویض پوشک کودک
و اما توصیههایی برای حل این مشکل:
- هر شب قبل از خواب، پوشک بچه را عوض کنید.
- در هر بار تعویض پوشک، بدن کودک را با آبگرم بشویید.
- ابتدا از یک صابون مایع و سپس به مقدار کافی از پماد محافظ (ژلاتینی، پماد ویتامین ad، وازلین یا لانولین) استفاده کنید.
- پوست خشک بچه را در هر بار تعویض پوشک مرطوب کنید و اگر باز هم احساس کردید که پوست خشک است، یک مرطوبکننده غیرمحرک در ناحیه مبتلا استفاده کنید.
- کرم را مطابق دستورالعمل دارو استفاده کنید. ممکن است استفاده از یک کرم استرویید یا کرم ضدقارچ نیز لازم باشد که باید طبق نظر پزشک استفاده شود و مصرف یک یا دو بار در روز مفید است. این کرمها روی پوست نرمال نباید مالیده شود. ترکیبات ضدقارچ باید حداقل یک هفته بیشتر از بهبودی کامل دانهها استفاده شود.
- کرمهای استرویید قوی نباید در ناحیه پوست پوشک مالیده شود.
- گاهی تعویض پودر لباسشویی یا صابونی که با آن کهنهها را میشویید نیز میتواند کمککننده باشد.
- اگر بثورات در اثر حساسیت غذایی ایجاد شده باشد، باید از مصرف غذاهای جدید و نوشابههایی که در ماه گذشته خوردهاید و ممکن است روی شیرتان اثر گذاشته باشد، خودداری کنید و غذاهایی را که به کودک می دهید، یکییکی (هر هفته یک نوع غذا) به رژیم غذایی کودک اضافه کنید تا باعث بروز بثورات نشود.
منبع:persiandown.com
برچسب ها : مسائل پزشکی کودکان ،توصیه های پزشکی ،پوست و مو و زیبایی
پستانک حتی ممکن است در سخن گفتن کودک اختلال ایجاد کند و نظم دندانی او را به هم بزند.
شاید شما عادت داشته باشید تا کودک تان گریه کرد پستانک و یا شیشه شیر را در دهانش بگذارید، ولی با این کار به کودک تان خیانت کردهاید. مکیدن انگشت، پستانک و سرشیشه به علت تاثیر روی ساختمان فک و دندانها و جلو آمدن زبان میتواند باعث اشتباه تلفظ کردن کلمات توسط کودک و حتی در بعضی موارد، ایجاد اختلال در بلع شود.
به طور طبیعی کودک باید تا چهار سالگی بتواند تلفظ کلمات را به طور صحیح ادا کند که البته برای تلفظ صحیح حرف «ر» و «ژ» شاید به زمان بیشتری نیاز باشد، زیرا حرف «ر» آخرین حرفی است که کودک تلفظ آن را یاد میگیرد.
کارشناسان گفتار به تمام پدران و مادران توصیه میکنند تا فرزندان خود را از ماههای اول تولد برای معاینات دورهای و گرفتن شناسنامه سلامت به مراکز توانبخشی و درمانی ببرند و تلاش کنند پستانک را از فهرست وسایل مورد نیاز کودک حذف کنند.
اگر کودک به مکیدن پستانک عادت دارد با کمک دندانپزشک سعی کنید این عادت را از سر کودک بیندازید. البته بیشتر کودکان مکیدن انگشت و پستانک و دیگر اشیا را خود به خود در سنین 2 تا 4 سالگی ترک میکنند و همین باعث میشود که دندانها و فکین دچار آسیب نشود، ولی بعضی از آنها این عادات را به مدت طولانی تکرار میکنند که ممکن است باعث بینظمی در قوسهای دندانی شده و نیز دندانهای جلو بیرون بزنند.
پستانک و پوسیدگی دندانها
دکتر رمضانی با اشاره به این باورهای غلط در خصوص بهداشت دهان و دندان میافزاید: «برخی از مادران نکات بهداشتی دهان و دندان کودک را به خوبی رعایت نمیکنند و در مواردی نیز با گذاشتن پستانک یا قاشق کودک در دهان خود به منظور تمیز کردن آن، عملا میکروبهای پوسیدگیزا را وارد دهان او میکنند.» این متخصص در دندانپزشکی کودکان یادآور شد: «مشاهده شده است کودکانی که مادران آنها از وضعیت بهداشتی مناسبی برخوردار نیستند، بیشتر از سایر کودکان دچار پوسیدگیهای دندانی میشوند.»
پستانک و گوشدرد بچهها
به گزارش بیبیسی، در یک مطالعه که توسط محققان مرکز پزشکی اوترخت هلند انجام شده، مشخص گردیده کودکانی که از پستانک استفاده میکنند، 90 درصد بیشتر از سایر کودکان در معرض خطر ابتلا به عفونتهای مکرر گوش میانی هستند.
پیش از این، بیشتر پزشکان به طور تجربی اعتقاد داشتند که استفاده از پستانک، راه ورود انواع باکتریهایی است که باعث عفونت گوش میشوند، اما شواهد پژوهشی نداشتند تا این که مطالعه ای جدید انجام شد. در این مطالعه حدود 500 کودک زیر 4 سال، برای مدت 5 سال از لحاظ ابتلا به عفونت گوش میانی بررسی و پیگیری شدند و محققان از مقایسه گروهی که عادت به مکیدن پستانک داشتند با آنهایی که این عادت را نداشتند، به این نتیجه رسیدند که این برداشت تجربی پزشکان صحیح است.
از آنجا که حلق و گوش، به هم مرتبط هستند، دهان راه خوبی برای ورود باکتریها محسوب میشود، ضمن اینکه اولین عفونت، باعث حساس شدن مجاری و بدن کودک به آن باکتری خاص شده و دورههای بعدی عفونت را به دنبال دارد. درمان عفونت گوش میانی معمولاً پرهزینه است و عوارض خاص خود را دارد، به همین دلیل، تکیه اصلی روی پیشگیری از این عفونت است.
اگر شیرخواری همزمان هم پستانک میمکد و هم به طور مکرر دچار عفونت گوش میانی یا «اوتیت مدیا» میشود، بهتر است به والدین او توصیه کرد به او پستانک ندهند.
استفاده از پستانک میتواند راه خوبی برای ورود عفونتهای گوارشی نیز باشد، چون کودک دائما پستانک را از دهان خود بیرون میاندازد و دوباره آن را برمیدارد.
شاید اگر بررسی دقیقی روی پستانکها انجام گیرد، مشخص شود که چه تعداد زیادی از انواع میکروبها روی آن رفتوآمد دارند.
برچسب ها : بهداشت دهان و دندان پزشکی ،مسائل پزشکی کودکان ،دانستنی های پزشکی زنان و مردان ،توصیه های پزشکی
پدر و مادر باید مطالعه و عادت به مطالعه را در طرحهای خانوادگی خود بگنجانند و کودکان را از ابتدا نسبت به امر مطالعه علاقهمند کنند و یادگیری را برای پیشرفت ارزشمندی آنها تایید نمایند.چون کافی است فرزندان درک کنند که یادگیری در نظر والدین نقش پراهمیتی دارد سپس این تایید به عنوان عاملی ذهن کودک را تحریک کرده شوق مدرسه رفتن را بیشتر و آموختن را برایش لذتبخش خواهد نمود. همچنین لازم است که والدین فرزندان خود را در بحث و گفتگوهای خانوادگی شرکت دهند. و از نظرات آنها استفاده کنید و یا حتی الامکان از ان استقبال کنید..
در این صورت آنها انگیزه لازم را برای فکر کردن و یادگیری به دست خواهند آورد چون امروزه به خوبی روشن شده است که در زندگی افراد به خصوص کودکان، موفقیت در یک مورد، موفقیتهای بعدی را همراه دارد و اعتماد به نفس کودک براساس همین بحث و کسب موفقیتها به تدریج ساخته شده و استوار میگردد. همچنین موفقیت و شکست برای کودکان میتواند مانند نردبانی باشد که وقتی کودکی بر اولین پله آن پا نهاد میتواند تا آخرین پله را بپیماید و باید سعی کنیم که فرزندمان از آغاز بر پله نردبان موفقیت قدم گذارد و در هر پله پیروزیش مورد تایید و تشویق قرار گیرد.
آموزش تمرکز حواس
از طرف دیگر چون یکی از راههای کسب توفیق در حل مسایل و درک و دریافت، موضوع تمرکز حواس است و این زمینه تکاملی نیاز به کمک والدین دارد لذا از کودکی پدر و مادر باید فرزند خود را عادت دهند تا برای هر کاری که انجام میدهد دقت و توجه خاصی داشته باشد و برای ایجاد هر عادتی تکرار و تاکید لازم است.
از جمله وظایف والدین در راهبری فرزندان پیشگیری از بروز اضطراب و احساس ترس در آنهاست. اضطراب از مدرسه، معلم، همکلاس، تکالیف درسی و یا هر عامل دیگری که ممکن است روان او را بیش و کم آزار دهد باید مورد توجه والدین قرار گرفته و کودک را از طیف آزارنده آن دور کند چون میتواند به صورت یک احساس خنثیکننده و مضر و یا یک ناراحتی مزمن که کودک به سختی از آن آگاهی دارد سلامت جسمی و ذهنی وی را تهدید کند؛ والدین باید به محض احساس نگرانی یا ترس نزد کودک در هر زمینهای که باشد به نحو آرام و با صمیمیت با وی به گفتگو بنشینند ،با او همدلی کنند و در صورت اعلام نیاز به راه حل او را در یافتن چاره کمک نمایند و با صرف وقت کافی به حرفهای وی گوش دهند و سعی کنند تفکر وی را نسبت به موضوع مورد ترس دریابند و هیچ وقت با بیتوجهی خود نسبت به ترس اولیه او از مسایل درسی یا غیر آن امکان مزمن شدن اضطراب و نگرانی را برای وی فراهم نکنند.
به من گوش بده
همچنین والدین از طریق گوش دادن به سوالات کودکان و کمک کردن به آنها در یافتن پاسخ مناسب میتوانند به گسترش و ایجاد علایق جدید، آنها را یاری کنند.
احترام به علاقه
نباید آنچه را که کودک نسبت به آن احساس رضایتخاطر میکند بر هم زد بلکه باید چنین علایقی را در کودک اگاهانه و جهت مند هدایت نمود تا به تدریج با کسب اطلاع به مسایل مختلف علاقهمندی زیادتری حاصل نماید.
تشویق چراها!
والدین آگاه میدانند که کودکان برای یادگیری باید سوال کنند و آنها احتیاج به پاسخ دارند بنابراین باید چراها را تشویق کرد و نه آنکه فرو نشانید و خاموش نمود. پاسخ هایی مثل بزرگ شدی می فهمی، این مسائل به شما مربوط نمی شه، الان وقت این حرفا نیست و...تنها بارش مغزی او را برای ایجاد خلاقیت و فکر کردن برای مسائل می بندد و گاها باعث جویا شدن پاسخ از افراد غیر مطلع، و نا آشنا خواهد شد. ضمن آنکه اعتماد را در روابط خانوادگی سلب خواهد کرد.
برنامه ریزی
همچنین والدین باید نسبت به ایجاد عادت در کودک برای برنامهریزی و داشتن طرحها و اهداف عاقبت اندیشانه وی را یاری داده و تشویق کنند. منتها در این زمینه باید از تواناییها و علایق کودک آگاهی داشته و براساس یک تفاهم منطقی او را در تدوین برنامههای مطالعه یا فعالیتهای فوقدرسی دیگر راهبری نمایند.
منبع:uairhere
برچسب ها : دانستنی های پزشکی زنان و مردان ،مسائل پزشکی کودکان ،توصیه های پزشکی
شاید به عنوان والدین کودکان پنج تا نـُه ساله فکر کنید، تمام تلاش خود را برای رشد ذهنی فرزندانتان انجام دادهاید؛ از هنگام نوزادی برایشان کتاب خواندهاید، سرگرمی های فکری و اسباب بازی های ذهنی برایشان تهیه کردهاید، آنها را با کتابخانه آشنا کردهاید و اکنون هم در یک مدرسه خوب درس می خوانند. اما آیا باید از این پس خیالتان راحت باشد؟
پدر و مادر با تشویق هر گام کوچک کودک ، کمک بزرگی به خلاقیت های بزرگ تر وی در آینده خواهند کرد.
اکنون محققان معتقدند که تحریکات ذهنی کودکان از سوی والدین نقشی بسیار مهم در تقویت هوش آنان دارد. مطالعات نشان میدهند ژن و محیط هر دو سهم فراوانی در افزایش هوش کودک دارند و در این راستا عوامل محیطی را سلامت، تغذیه و تربیت خانوادگی معرفی کردهاند. براساس یافتههای اخیر، حتی اگر ژن ها نقش اصلی در میزان ضریب هوشی افراد داشته باشند، هرگز نمی توان تأثیر والدین را بر ذهن کودک منکر شد و نادیده گرفت.
به خصوص در سال های اول زندگی کودک، وقتی مغز هنوز در حال شکل گیری و تکامل است، توجهات والدین حتی اگر شرکت در بازی سادهای چون دالی موشک باشد، به ایجاد مداربندی های مغزی پیچیده و ضروری و تقویت آن برای ارتقای هوش کودک کمک می کند.
کریگ رَمی(CRAIG RAMEY) پروفسور روان شناسی کودک می گوید: «واقعاً لازم است والدین بدانند که چقدر دادههایشان به فرزندان مهم و سرنوشت ساز است و کودک از سنین بسیار پایین و بدو تولد تحت تأثیر تربیت والدین قرار می گیرد.»
تحقیقات دانشمندان روی دو گروه شاهد و آزمایشی از کودکان نشان داده است که تجارب و تعالیم دوران کودکی روند رشد و تکامل مغزی را تسریع و تقویت می کند. دو سال اول زندگی به نوعی دوره طلایی رشد مغزی کودک است و این زمان دوران ایجاد ارتباطات مغزی به حساب میآید. در این سن در مغز بیش از 300 تریلیون ارتباط وجود دارد و در همین زمان سلول هایی که هنوز مرتبط نشدهاند و مورد استفاده قرار نگرفتهاند غیرقابل استفاده می شوند.
نقش شما به عنوان پدر و مادر تنها به دوران کودکی و نوجوانی محدود نمی شود، زیرا فرزندان در جوانی و بزرگسالی هم به پشتیبان و راهنما نیاز دارند.
بنابراین به نظر می رسد به منظور برنامه ریزی کمک به ذهن فرزندان ، محدودیت زمانی داریم. دانشمندان معتقدند نیازی نیست برای دستیابی به این هدف ، آموزش های رسمی خاصی را برای کودک در پیش بگیریم.آنچه ضروری است ایجاد فضای مناسب و تحریک کننده برای تعلیم روزمره است و برای این منظور، متخصصان رعایت توصیه های زیر را از ابتدای کودکی پیشنهاد می کنند.
1 . به چشمان نوزاد نگاه کنید
چشمان نوزاد در شش هفتگی تا فاصله 5/17 سانتیمتری متمرکز میشود و این دقیقاً به اندازه فاصله ای است که شما کودک را جلوی خود نگه می دارید و به صورت او نگاه می کنید. این عمل ارتباطات مغزی را به الگویی تشخیصی که با هر بار دیدن تقویت میشود تبدیل می کند ؛ و به کودک کمک می کند در شناخت مفاهیم مشابه و نامتشابه مهارت بهتری کسب کند.
2 . با کودک حرف بزنید
دکتر هوتنلوچر(HUTTENLOCHER) پروفسور روان شناسی معتقد است: «فرمان های اولیه زبانی برای کودک بسیار مهماند، زیرا زبان در موفقیت عملکرد ذهنی بسیار اهمیت دارد؛ و هر درک و استنباطی از زبان به ایجاد توانایی کلامی و بیان صحیح لغات کمک میکند.دامنه لغات کودک بستگی مستقیم به میزان صحبت والدین طی دو سال اول زندگی او دارد.»
3 . موسیقی در رشد ذهن کودک مؤثر است.
موسیقی دنیایی فراتر از ریتم و ملودی به کودک میآموزد. دانشمندان معتقدند تعلیم سرودهای گروهی و نواختن پیانو برای کودکان سه ساله به تدریج باعث تقویت قدرت استدلال فرا زمانی آنان میشود. اینکودکان در ترکیب و ساخت پازل در مقایسه با بچه هایی که تمرین موسیقی نداشته اند، دقیق تر و سریع تر و در درک مفاهیم ریاضی موفق ترند.
4. با تشویق، کنجکاوی کودک را تحریک کنید
همگام با رشد جسمانی کودک ، قدرت تفکر و اندیشه او نیز در حال رشد و شکوفایی است. او از طریق تجربه وقایع جدید در زندگی دنیا را می شناسد و آن را کشف می کند. نیازی نیست کنجکاوی را به بچه ها آموزش دهیم ، بلکه باید وجود سرشار از کنجکاوی شان را به صورت هدفمند ارضا کنیم.پدر و مادر با تشویق هر گام کوچک کودک ، کمک بزرگی به خلاقیت های بزرگ تر وی در آینده خواهند کرد.
5. برای اشیا اسم بگذارید
کودکان حتی پیش از آنکه بتوانند صحبت کنند، قادرند بسیاری چیزها ( برای مثال اجسام مختلف و رنگ ها) را درک کنند. در این سن اگر به او بگویید: «عروسک خرسی سفیدت را بیاور»، او دقیقاً میداند این اسم متعلق به کدام اسباب بازی اش است. بنابراین یکی دیگراز وظایف والدین نامگذاری انواع رنگ ها، اندازهها و شکل ها برای تقویت درک کودک است.
6. بایستید و هورا بکشید
وقتی کودکتان موفق می شود برای اولین بار از فنجان آب بخورد و شما فریاد شادی سر می دهید، این عمل شما نه تنها او را خوشحال می کند، بلکه ارتباطات قشر جلویی مغز و بخش درونی مغز او را که جایگاه احساسات است، تقویت می نماید. بین ده تا هجده ماهگی این ارتباطات مغزی شکل می گیرد. برای مثال وقتی اولین گام های او را تشویق می کنید، این عمل باعث خوشحالی او میشود و در پی آن جریانی از مواد شیمیایی در مغز او آزاد می گردد که این چرخه را تقویت می کند.در مقابل، هرگونه بی تفاوتی و بی توجهی والدین به رفتارهای کودک موجب تقویت نشدن چرخه ارتباطات مغزی او می شود و کودک نسبت به انجام کارهای جدید دلسرد می گردد.
دامنه لغات کودک بستگی مستقیم به میزان صحبت والدین طی دو سال اول زندگی او دارد.
7. به توجه خود نسبت به فرزند ادامه دهید
هرگز توجهات خود را از فرزندانتان دریغ نکنید. گرچه توجه والدین در سنین پایین برای کودک بسیار مهم است، اما پیشرفت ذهنی و هوشی او در این سنین به پایان نمی رسد. شبکه های عصبی، به خصوص آنها که به احساسات مربوط می شوند تا سنین نوجوانی در حال توسعه اند. بنابراین با افزایش سن می توانید به کتاب خواندن فرزندتان اهمیت بیشتری بدهید، او را در گفت و گوهای خانوادگی سهیم کنید، از وی نظر بخواهید، به او موسیقی بیاموزید و نیز مشوقی مهربان برایش باشید.
علاوه بر اینها،نقش شما به عنوان پدر و مادر تنها به دوران کودکی و نوجوانی محدود نمی شود، زیرا فرزندان در جوانی و بزرگسالی هم به پشتیبان و راهنما نیاز دارند.
منبع:uairhere
برچسب ها : دانستنی های پزشکی زنان و مردان ،توصیه های پزشکی ،مسائل پزشکی کودکان
هر پدر و مادری خواهان داشتن فرزندی بااستعدادهای درخشان ، مستقل و درعین حال انعطاف پذیر است و ازاینکه نحوة تربیت آنان نتواند درشکل دهی مؤثّر و مفید به شخصیّت این فرزندان اثرگذار باشد ، ابراز نگرانی می کند . برخی از روانپزشکان معتقدند که اگر چه ویژگیهای زیستی افراد نقش بسزایی درشکل دهی شخصیّت آنان ایفا می کند ، لیکن بسیاری از والدین قادرند با درک نوع شخصیّت آنان طبیعت انان را تربیت نمایند. لذا براین باورند که والدین قادرند ازهمان ابتدا نوع شخصیّت فرزندان خود را تشخیص دهند و ازاین شناخت بعنوان وسیله ای در راستای کمک به آنان استفاده نموده ، این کودکان را بعنوان افرادی خلّاق و یا بعبارتی به نمونه ای سالم در نوع شخصیّتی خود مبدّل سازند .
انـواع شخصیّت
الف ) حسّاس : این نوزادان ، کودکان ویا حتّی بزرگسالان بسیار حسّاسی هستند و فطرتا گرایش زیادی به ترسو یا مضطرب بودن دارند . این افراد مصداق کاملی ازانسانهای ترسو ، و خجالتی نیستند ،چرا که درخانه بر خلاف محیط های اجتماعی از رفتار خوبی برخوردارند . به بیانی دیگر ظرفیّت آنان محدود است. در نتیجه با این کودکان لازم است بگونه ای آرامش بخش رفتار کرده و برای آموزش رفتارهای مطلوب به آنها ، گام به گام پیش رفت . اگر ما به یک چنین کودکی ، ازطریق ایجاد محیط پرورشی صحیح و امن کمک کنیم ، پیشرفت زیادی نشان می دهد و اعتماد بنفس و شهامت لازم را کسب می نماید. ولی در مقابل اگر ما دربرابر آنان تسلیم شویم ، از آنها افرادی ترسو و مضطرب با گرایش زیاد به افسردگی ساخته ایم .
ب ) جسور و فعّال : این کودکان نسبت به کسب درون دادهای حسی تمایل و اشتیاق زیادی نشان می دهند و با گشتن درمحیط اطراف خود سعی در دستیابی به نکات جدید دارند . این افراد از نظر شخصیّتی می توانند دارای نگرشی منفی با روحیّه ای ضدّ اجتماعی باشند و یا درمقابل قادرند رشد و پیشرفت نموده به افرادی با روحیّة رهبری و کوشا در ایجاد شرایط جدید و یا سیاستمداری موفّق تبدیل گردند . آنان در برابر محرّکهای محیطی حسّاسیّت بسیار کمتری نشان می دهند امّا باید توجّه کرد که این امر بدلیل نیاز به دریافت مقادیر زیادی از محرّکات است نه بدلیل بی تفاوتی نسبت به تحقیر و یا داشتن روحی پست . بااین تفاسیر ممکن است کودکان مذکور به اشتباه پرخاشگر شناخته شوند و اگر به جای درمان فقط بر آرام نمودن او پافشاری گردد ، قطعا با گذر زمان به فردی پرخاشگر تبدیل خواهند شد . دربرخورد بااین گروه لازم است تعدادی دستور العمل را آماده نموده ، در اختیار او قراردهیم تا بداندانتظارات ما از او چیست و باید به این نکته توجّه شود که از تنبیه و کنار کشیدن او ازجمع خودداری نماییم ، ضروری است تا با ایجاد محیطی بالنده و مناسب به پرورش او بپردازیم .
ج ) در خود فرو رفته / کم واکنش :این کودکان توانایی بروز احساسات خود را ندارند و مایلند در خود فرورفته به رؤیاپردازی مشغول شوند. بعلاوه دربعضی از آنان هماهنگی کمی در اندامهای حرکتی دیده شده اصطلاحا به تنش عضلانی کم مبتلا هستند . برای جلب توجّه او لازم است با صدای کاملا بلند صحبت کرده و فعّالیّتها و حرکات بدنی زیادی ضمن صحبت با او از خود نشان داد . این گروه از کودکان در گوشه ای نشسته ، چنین وانمود می کنند که با خود مشغول بازی هستند و تمایل زیادی نسبت به تنها ماندن و بازی های انفرادی نشان می دهند. لذا چنانچه بتوانیم آنان را از عالم درونیشان بیرون بکشیم و در برخورد با دیگران فرصت فرار به آنها ندهیم ، قادر خواهیم بود افرادی بسیار خلّاق ، گرم ، دوست داشتنی و بعبارتی پرورش یافته به اجتماع تحویل دهیم .
د ) لجوج و مخالف ( عناد ورز ) : فردی با چنین ویژگی ، نسبت به هر چیز دیدی مخالف و منفی داشته ، هر محرّکی که به گیرنده های حسی او مانند لامسه ، شنوایی و ... وارد می آید در ذهن او یک تصویر بزرگ و واضحی جهت بررسی وتحلیل بوجود می آورد ، او بعنوان یک تحلیلگر به بررسی هرچیز در پیرامون خود می پردازد و تلاش زیادی برای کنترل محیط اطراف نموده ، سعی می کند که خودش هیچگاه تحت کنترل دیگران قرار نگیرد. و اگر نتواند بر محیط پیرامون خود تسلّط لازم را پیدا کند احساس ترس و اضطراب بسیاری به او دست می دهد.برای ریشه یابی این ویژگی ، باید توجّه داشت که علّت اصلی این کوششها صرفا حفظ آرامش خود است و با درنظرگیری این نکته قادر خواهیم بود به او کمک کنیم تا انعطاف پذیرتر بوده با دیگران همکاری بیشتری نشان دهد و در این رابطه تنها نکتة کلیدی آن است که بهیچ وجه با او برخوردی تند وخصمانه نداشته باشیم .
کودکان شخصّیتی خالص و یکدست نداشته بلکه دارای مخلوطی از انواع شخصیّتها هستند. امّا چنانچه بتوانیم این الگوها را درک کنیم ، قادر خواهیم بود تا برخی از راه حلها را با هم ترکیب و ملحق نماییم .
ه ) بی دقت : این کودکان بسیار حواسپرت هستند بطوری که حتّی در بعضی موارد راه همیشگی خود را هم گم می کنند، ازطرفی بسیاری از آنان بعنوان فردی با اختلال کمبود توجّه و تمرکز شناخته می شوند. این گروه از کودکان در تواناییهایی همچون طرح ریزی و انجام فعّالیّتهای متوالی مانند به خاطر آوردن محلّ قرار گرفتن اشیا مشکل دارند و درسنین بزرگسالی هم هیچگاه نمی توان روی آنها بعنوان یک دستیار یا همکار خوب و دقیق حساب کرد ، چرا که مسیرهای رسیدن به یک هدف را به خوبی دنبال نمی کنند. برای رفع مشکل این افراد ، برخی از متخصّصین امر توصیه می کنند که : «ما می توانیم با افزایش توانایی انجام فعّالیّتهای متوالی ازطریق اجرای یک سری تمرینهای ویژه و بدون مصرف دارو ، به آنها کمک کنیم و در نهایت چنانچه احساس نیاز همچنان وجود داشت می توان درکودکان بزرگتر ازدارو درمانی تحت نظارت متخصّص مربوطه ، استفاده نمود ».
بیش از نیمی از والدین ، متخصّصین و مربّیان هنوز بر این باورند که کودکان باید تابع آنان باشند بعبارتی تمامی تلاشهایی را که در راستای تربیت آنها بکار می برند درجهت سازگار نمودن آنان با اصول اجتماع نیست ، بلکه کودکان را بنا برسلیقه و الگوهای شخصی خودشان پرورش داده ، برهمین اصل اجتماعی می نمایند . بهر ترتیب باید توجّه داشت که تربیت همة کودکان با یک شیوة مشابه امکان پذیر نخواهد بود و لازم است شیوة تربیتی متناسب با نوع شخصیّت هر کودک را اتّخاذ نماییم .
منبع:uairhere
برچسب ها : مسائل پزشکی کودکان ،توصیه های پزشکی ،دانستنی های پزشکی زنان و مردان
دندانهای شیری: بسیاری هنوز به اشتباه تصور میکنند که دندانهای شیری چون بهزودی جای خود را به دندانهای دایمی خواهند داد، اهمیت چندانی ندارند. این دندانها زمانی که در دهان هستند، وظایف اساسی از قبیل حفظ فضای لازم برای رویش دندانهای دایمی، کمک به رشد و تکامل صورت، جویدن و هضم غذا، و بیان صحیح حروف در کودک را به عهده دارد و بیتوجهی باعث ایجاد مشکلات در دندانهای دائمی و شکل و بافت صورت خواهد گردید. باید توجه داشت که هرگونه اتفاق نامعمول مانند آغاز رویش دندان دایمی جانشین پیش از افتادن دندان شیری؛ نیفتادن دندان شیری پس از زمان معمول؛ درد دندان شیری؛ نیاز به کشیدن؛ میبایست با دندانپزشک در میان گذاشته شود. ضربه شدید به دندان های شیری (بر اثر بازی کودکان یا ...) و شکستن یا لق شدن آن ها، موضوع مهمی است و ممکن است باعث آسیب به دندان های دائمی گردد. با مراجعه به دندان پزشک و گرفتن عکس رادیولوژی، وضعیت رویش دندان دائمی جانشین و دندان های مجاور را بررسی و کنترل کنید.
رعایت بهداشت: کودکان زیر شش سال برای مسواک زدن به کمک بزرگتر ها نیاز دارند. استفاده از نخ دندان بهدلیل فاصله دار بودن دندان کودکان معمولا لازم نیست. اما اگر فاصله نداشته باشند، باید از نخ دندان استفاده شود. استفاده از خمیردندانهای مخصوص کودکان که طعم و شکل بهتری دارند ابزار تشویقی خوبی برای بچههاست. قطرهها و شربتهایی که کودکان استفاده میکنند، ممکن است باعث تغییر رنگ دندان شود. پس از استفاده از این دارو ها، سطح دندان را با دستمال تمیز مرطوب بهدقت پاک کنید و دهان کودک را بشوئید. در سنین کودکی و نوجوانی، ایجاد عادتهای مناسب رعایت بهداشت دهان و دندان، رسیدهگی و اقدامات پیشگیرانه و درمانی، موثرترین روش داشتن دندانهای سالم خواهد بود. زمان رویش دندان ها همه بیست دندان شیری معمولا تا سه سالگی می رویند. از سه سالگی تا شش سالگی، دندان های شیری، تغییر خاصی نمی کنند. اما ممکن است اولین پوسیدگی های دندان در این دوره رخ دهد. ممکن است عادت های کودک مانند مکیدن انگشت و پستانک که تا این دوره ادامه پیدا کرده، باعث ایجاد فاصله بین دندان های قدامی و حتا تغییر در فرم صورت و رابطه دندان ها شود. ترک این عادت ها و نیز عادت به مسواک زدن، در این مرحله مهم است. زمان رویش اولین دندان شیری حدود شش ماهگی میباشد. از حدود پنج و نیم سالگی تا دوازده سالگی بهتدریج دندانهای شیری لق میشوند و میافتند و معمولا دو تا شش ماه پس از افتادن هر دندان شیری، دندان دایمی جانشین رویش مییابد. در حدود شش سالگی، اولین دندان آسیاب دائمی، در پشت دندان های شیری می روید. که بسیاری از والدین آن را با دندان شیری اشتباه می گیرند. معمولا اولین پوسیدگی دندان های دائمی نیز به دلیل همین اشتباه و بی اهمیت شمردن، در دندان های آسیاب اول رخ می دهد! از ویژگی های این دوره، وجود هم زمان دندان های شیری و دائمی در دهان است که والدین می بایست به دقت فرآیند و زمان ریختن دندان های شیری و رویش دندان های دائمی را کنترل کنند. بعد از دوازده سالگی، نباید هیچ دندان شیری در دهان باقی بماند. و بیست و هشت دندان دائمی می رویند. مشکلاتی که ممکن است در رویش دندان های شیری و دائمی پیش آید: · رویش دندان دائمی قبل از افتادن دندان شیری روی آن فرآیند لق شدن دندان شیری و رویش دندان دائمی به این شکل است که دندان دائمی، در هنگام رویش، به ریشه دندان شیری که درست در روی آن قراردارد فشار می آورد و این فشار رفته رفته باعث خورده شدن ریشه دندان شیری می شود. تا حدی که دندان شیری بی ریشه شود. در این حالت دندان شیری لق می شود و می افتد. به شکلی که اگر دندان افتاده کودکان را ببینیم، تصور می کنیم بی ریشه هستند. اگر دندان دائمی به عللی در مسیر اصلی خود نباشد، دندان دائمی در جایی غیر از جای اصلی خود می روید و دندان شیری نیز در جای خود باقی می ماند. در این طورت، می بایست به دندان پزشک مراجعه کرد و دندان شیری را کشید. دندان هایی که کج در می آیند، در صورتی که به موقع تشخیص داده شود، به مرور جای اصلی خود بر خواهد گشت. در این مورد، می توان از کودک خواست که در مواقع مختلف با زبان از پشت به دندان کج در آمده فشار بیاورد. این اقدام در اصلاح موقعیت دندان موثر است. اما در صورتی که این اختلال در رویش دیر تشخیص داده شود یا در موارد خاص ممکن است خود به خود اصلاح نشود و نیاز به اورتودنسی داشته باشد. · نیفتادن دندان های شیری لازم است بعد از دوازده سالگی، وضعیت افتادن دندانهای شیری کودکان را بررسی کرد. کج بودن مسیر دندان جانشین و از بین نرفتن ریشه دندان شیری باعث می شود دندان شیری نیفتد. ممکن است جوانه یک دندان دائمی به دلایل مختلف اصلا در دهان موجود نباشد. نبود دندان دائمی جانشین باعث می شود که دندان شیری نیفتد. برای کشیدن دندان شیری که احیانا تا این سن باقی مانده، بررسی و احتیاط لازم به عمل آورید. ممکن است دلیل آن نبود دندان دائمی جانشین باشد. در این صورت، همین دندان شیری می تواند مدت های زیادی در دهان باقی بماند و به خوبی کارکرد داشته باشد. امکان دیگری هم هست که دندان شیری، به دلیل قرار گرفتن (گیر کردن) در میان دندان های دائمی مجاور، امکان افتادن نداشته و مانع از رویش دندان دائمی زیری هم بشود. در این صورت، کشیدن دندان شیری، باعث باز شدن مسیر برای رویش دندان دائمی خواهد بود. یاد آور می شود که تشخیص به موقع و وارسی منظم، باعث می شود که ناهنجاری های احتمالی در زمان مناسب شناسایی و برطرف گردند. منبع:doctoryashil.com
برچسب ها : مسائل پزشکی کودکان ،بهداشت دهان و دندان پزشکی ،دانستنی های پزشکی زنان و مردان ،توصیه های پزشکی
بچهها مدتها قبل از پاگذاشتن به دوران بزرگسالی فشار روانی را تجربه میکنند. برخی کودکان مجبورند با مشکلاتی چون کشمکشهای خانوادگی، طلاق، تغییرات دائمی مدرسه، همسایهها، توافقات مراقبت از کودک، فشار گروههای همسال و بعضی وقتها حتی با خشونت در خانواده یا جامعهشان دست و پنجه نرم کنند. تأثیر فشار روانی روی کودک بستگی به شخصیت، میزان پختگی، و نوع سازگاری او دارد. با این حال، تشخیص اینکه چه وقت بچهها زیر بار فشارها خم میشوند همیشه ساده نیست.
چه وقت و چرا کودکان دچار استرس میشوند؟
بچهها مدتها قبل از پاگذاشتن به دوران بزرگسالی فشار روانی را تجربه میکنند. برخی کودکان مجبورند با مشکلاتی چون کشمکشهای خانوادگی، طلاق، تغییرات دائمی مدرسه، همسایهها، توافقات مراقبت از کودک، فشار گروههای همسال و بعضی وقتها حتی با خشونت در خانواده یا جامعهشان دست و پنجه نرم کنند.
تأثیر فشار روانی روی کودک بستگی به شخصیت، میزان پختگی، و نوع سازگاری او دارد. با این حال، تشخیص اینکه چه وقت بچهها زیر بار فشارها خم میشوند همیشه ساده نیست. برای کودکان اغلب توضیح دقیق احساسشان سخت است. ممکن است به جای گفتن «من از پا افتادهام» بگویند «معدهام درد میکند». بعضی بچهها وقتی تحت فشار روانی هستند گریه میکنند، پرخاشگر میشوند، گستاخ یا زودرنج میشوند. برخی دیگر ممکن است خوب رفتار کنند اما نگران، ترسو و وحشت زده بشوند.
به همان نسبت استرس میتواند بر سلامت جسمی کودک تاثیر بگذارد؛ تنگی نفس (آسم)، تب یونجه، سردرد میگرنی و بیماریهای معده مثل کولیت، سندرم روده تحریکپذیر و زخم گوارشی بیماریهایی هستند که در موقعیتهای تنشزا وخیمتر میشوند.
والدین چه کار میتوانند انجام دهند؟
پدر و مادر میتوانند به کودکانشان کمک کنند تأثیرات فشار روانی را در حداقل نگه دارند.
1. والدین باید سطوح فشار روانی خودشان را کنترل کنند. در تحقیقی پیرامون خانوادههایی که حوادث تلخ و ناگواری مانند زمین لرزه یا جنگ را تجربه کردهاند، بهترین مبنای پیشبینی چگونگی سازگاری کودکان با مشکلات، نحوه سازگاری والدینشان است. پدر و مادر باید به خصوص از زمانی که سطوح فشار روانیشان در روابط زناشویی تأثیر میگذارد آگاه باشند. دعواهای مکرر بین والدین برای کودکان اضطرابآور است.
2. خطوط ارتباطی را باز بگذارید. کودکان وقتی با والدینشان ارتباط خوبی دارند احساس بهتری نسبت به خود پیدا میکنند.
3. کودکانی که دوستان نزدیک ندارند، در مورد احساس فشار روانی ناشی از مشکلات در خطر هستند. والدین باید با برنامهریزی، قرارهای بازی و سایر تفریحات، از روابط دوستانه کودکانشان حمایت کنند.
4. والدین باید جدول زمانی برنامه روزانه را با توجه به خلق و خوی فرزندشان در ذهن خود پیریزی کنند. اگرچه اغلب بچهها در محیطی آشنا و کلیشهای با امور روزمره ثابت و حد و مرزهای کاملاً امن رشد میکنند اما میزان تحملشان در مقابل تحریک متفاوت است.
5. مهم نیست جدول زمانبندی شده بچهها چقدر شلوغ است؛ آنها در هر سنی به بازی و آرامش نیاز دارند. بچهها از بازی برای شناخت دنیای اطراف، بررسی افکار و آرام کردن خودشان استفاده میکنند.
منبع:samiraeslamieh
برچسب ها : مسائل پزشکی کودکان ،دانستنی های پزشکی زنان و مردان ،توصیه های پزشکی
دبیر انجمن روان پزشکــی کودک و نوجوان ایران گفت مطالعات نشان می دهد که، اختلال نقص توجه یا بیش فعالـــی ((ADHDو کم تمرکزی یکی از شایعترین اختلالات روانپزشکـــی در کـــودکان است. دکتـــــر "مهدی تهــرانـــی دوست" فوق تخصص روان پزشکـــی کودک و نوجوان در حاشیه برپایی سمینار رویکرد شناختی در روان پزشکی کـــودک و نوجوان در گفت و گوی اختصاصی با خبرنگار گروه علمــــی ایرنا با بیان این مطلب افزود: این اختلال روانی تا چهار برابر در پســـرها شایع تر است. وی افزود : رفتارهای مقابله جویانه در دخترها کمتر از پسران است و به عبارتی علامت عمده این بیماری در دختران حواسپرتی است در صورتی که پسرها بیشتر به علت "بیش فعالی" به کلینیک ها ارجاع میشوند. دبیر علمی سمینار رویکرد شناختی روانپزشکی کودک و نوجوان یادآور شد:
آنچه در بیش فعالی مورد توجه است ،پرتحرکی و بیقراری کودک است به گونهای که این بیش فعالی باعث مزاحمت برای دیگران میشود. وی گفت: کــــودکان مبتلا به این اختلال با وجود اینکه از هـــوش خوبی برخوردار هستند در تمرکز مشکل دارند و تکالیف خود را یا به سختی انجام میدهند و یا اینکه مدت زمان زیادی را صرف آن میکنند.
دکتر تهرانی دوست با اشاره به اینکه میزان دقت این کودکان پایین است افزود:کودکانی که دچار اختلال بیش فعالی یا ADHDهستند در مدرسه معمولا برای همسالان و معلمان خود مشکل آفرین هستند.فوق تخصص روان پزشکی کودک و نوجوان یادآورشد: بیش فعالی حدود ۵تا۷ درصد کودکان در سنین مدرسه را در برمیگیرد اما شدت آن در کودکان مختلف متفاوت است. وی با بیان اینکه بیش فعالی،جمعیت زیادی از کودکان و حتی نوجوانان را در برمیگیرد تصریح کرد: این اختلال در حال حاضر یک مساله مهم بهداشت روانی جامعه محسوب میشود. فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان اضافه کرد: این بیماری با زندگی کودک در خانواده ،مدرسه و اجتماع تداخل میکند به طوریکه ناتوانیهای کودک میتواند حتی تا سنین بلوغ تداوم یابد. وی با بیان اینکه بیشتر کودکان مبتلا به بیش فعالی نشانههای رفتار پرخاشگری و نافرمانی را از خود نشان میدهند افزود:اهمیت درمان کودکان مبتلا به این اختلال با بالاتر بودن خطر بزهکاری در این کودکان بارزتر میشود. وی اضافه کرد:درمان دارویی در کنار آموزش ،مشاورههای روانشناسی و آگاهی رساندن به والدین بهترین و موثرترین راهکار درمانی کودکان مبتلا به اختلال روانی بیش فعالی یا عدم تمرکز است.
دکتر تهرانی دوست یادآور شد:کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی از صبر و تحمل کمی برخوردار هستند و به همین دلیل در امتحانات تحمل پاسخ دادن به سوالات را ندارند و دچار افت تحصیلی میشوند. وی گفت:در مدرسه کودکان مبتلا به این اختلال قادر به انجام تکالیف نبوده و نیازمند توجه بیشتری از سوی معلمان و والدین میباشند. دبیر انجمن روانپزشکی کودکان و نوجوانان اظهار داشت:تشخیص بیش فعالی یک تشخیص بالینی است و مصاحبه با والدین اولین قدم در فرایند ارزیابی این بیماری است. وی افزود:بسیاری از والدین که کودکان آنها مبتلا به اختلال بیش فعالی هستند با در نظر گرفتن اینکه عدم توجه و تمرکز کودک و فعالیت زیاد آنها ناشی از شیطنت کودکانه است و نیازی به درمان ندارد،از مشاروه با روانپزشک خودداری میکنند. وی افزود:این درحالی است که اگر این اختلال مورد توجه قرار نگیرد و در جهت درمان کودکان مبتلا به این اختلال توجهی نشود مشکلات تحصیلی و اجتماعی برای آنها به وجود خواهد آمد.
منبع:samiraeslamieh
برچسب ها : مسائل پزشکی کودکان ،دانستنی های پزشکی زنان و مردان ،توصیه های پزشکی
اگر به مطالعه این مطلب پرداخته اید به احتمال زیاد از جمله افرادی هستید که به زندگی و سلامت کودکان اهمیت می دهید. گاهی اوقات شناخت بهترین راه برای دوست داشتن و تربیت فرزندان دشوار است. گاهی متوجه رفتارهایی می شوید که شما را متحیر یا دلخور می کند و یا حتی می ترساند. برای آگاهی از نحوه عملکرد تربیتی و برخورد با کودکان باید اطلاعات مفیدی در زمینه بهداشت روان بدست آورد. سلامت یا بهداشت روان عبارت از نحوه تفکر، احساس و عملکرد ما به منظور رویارویی با موقعیتهای زندگی است. بهداشت روان در بردارنده نوع نگاه ما به خودمان، زندگی مان و افرادی است که آنها را می شناسیم و به آنها علاقمندیم. همچنین به تعیین اینکه چطور استرس را کنترل کنیم، با دیگران ارتباط برقرار سازیم، گزینه های خود را ارزیابی کنیم و انتخاب نماییم کمک می کند. سلامت روان هم مانند سلامت جسم در هر مرحله ای از زندگی حائز اهمیت است.
مشکــــــــــــلات بهداشت روان
تشخیص تب در مکودک توسط والدین بسیار آسان است اما شاید تشخیص مشکل روانی او به این سادگی ها نباشد. مشکلات مربوط به سلامت روان را همیشه نمی توان دید اما علائم قابل تشخیص اند. این مشکلات را می توان تشخیص داد بدلیل اینکه متخصصین بهداشت روان با این علائم و بیماری های مربوط به آنها آشنایی دارند. برخی از این بیماری ها عبارتند از افسردگی، اضطراب، مشکلات خوردن، نقص توجه و اختلالات بیش فعالی. متاسفانه بسیاری از جوانان مبتلا به مشکلات روحی روانی هیچ کمی دریافت نمی کنند. کودکان و نوجوانان زیادی هستند که از دوره های استرس هیجانی رنج می برند که با درمان کوتاه مدت رو به بهبود می گذارند اما آن مشکلات الزاما منجر به آنچه تحت عنوان مشکلات بهداشت روان نام دارند، نمی شوند. اندوه ناشی از ازدست دادن یک عزیز مثالی در این مورد است. بهداشت روانی یک کودک هیچ ارتباطی با بهره هوشی او ندارد. کودکان با یا بدون مشکلات بداشت روانی IQ متفاوتی دارند. آموزش خاص یکی از سرویسهای حمایتی است که مدارس برای کمک به رویارویی با نیاز های منحصر به فرد کودکان و نوجوانانی که انواع مختلفی از مشکلات بهداشت روان را دارند، فراهم می کنند. نه هر فردی که تحت آموزش خاص قرار دارد مشکل سلامت روان دارد و نه اینکه هر کودک و نوجوان دارای یک مشکلا سلامت روان از آموزش ویژه برخوردار است.
اختلالات هیجانــــــــــــی جــــــــــدی
عبارت اختلالات هیجانی جدی برای کودکان و نوجوانان به مشکلات سلامت روان اشاره م یکند که بشدت زندگی روزانه و عملکرد آنها را در خانه، مدرسه و یا در اجتماع مختل می کند. بدون کمک، چنین مشکلاتی ممکن است منجر به افت تحصیلی، روی آوری به مواد مخدر و الکل، ناسازگاری در خانواده، یا حتی خود کشی شود.
عوامــــــــــــــل
ما همه علل مشکلات سلامت روان در جوانان را نمی شناسیم. اما می دانیم که هم محیط و هم ساختار بیولوژِیک فرد دراین امر دخالت دارد. از جمله علل بیولوژیک می توان به ژنتیک، عدم تعادلات شیمیایی و صدمه به سیستم اعصاب مرکزی اشاره کرد. این عوامل در علم پزشکی تحت عنوان اختلالات نوروبیولوژیک نامیده می شوند. بسیاری از عوامل محیطی می توانند کودکان را در معرض خطر قرار دهند. برای مثال کودکانی که با خشونت، سوء استفاده، مسامحه، یا مرگ عزیزان، طلاق و یا روابط از هم گسیخته مواجه می شوند، بیشتر در معرض مشکلات سلامت روان قرار دارند. سایر ریسک فاکتورها شامل طرد شدن بعلت نژاد، جنسیت، مذهب یا فقر است.
پــــــــــرورش سلامت روان در کــــــــــــودکان
شما بعنوان والدین، مسئول سلامت جسمی و روحی فرزندتان هستید. هرگز یک راه مشخص شده و ثابت برای تربیت فرزنان وجود ندارد. شیوهای تربیتی متفاوتند اما همه کسانی که مراقب فرزند شما هستند باید انتظارات فرزند شما را دریابند. کتابهای خوبی در این زمینه وجود دارد که می توانید از آنها برای بهبود تربیت فرزنادنتان استفاده کنید.
در اینجا به برخی از راهکارهای کلی در زمینه تعلیم و تربیت اشاره شده است :
- سعی کنید در کنار رسیدگی و تامین تغذیه مناسب، ایمن سازی بدن، و فراهم کردن امکانات ورزشی و غیره محیط امن و سالم خانوادگی و اجتماعی را برای فرزندتان فراهم کنید.
- از مراحل رشد کودک آگاهی پیدا کنید تا بیش از حد و یا کمتر از حد لازم از او انتظار نداشته باشید.
- این نکته بسایر حائز اهمیت است که فرزندتان راتشویق کنید احساسات خود را ظاهر کند. اجازه دهید بداند که همه افراد، درد، ترس، خشم و اضطراب را تجربه می کنند. به او کمک کنید عصبانیت خود را بگونه ای مثبت ظاهر کند بدون آنکه متوسل به خشونت شود.
- احترام و اعتماد متقابل را ایجاد کنید. صدای خود را برای او بلند نکنید حتی زمانی که با او توافق ندارید. راههای ارتباطی را باز نگه دارید.
- به حرفهای فرزنداتان خوب گوش دهید. از کلمات و اصطلاحاتی استفاده کنید که برای او قابل فهم باشد. او را به سوال کردن ترغیب نمایید. کاری کنید با شما راحت باشد و مایه دلگرمی اش باشید. تمایل خود را برای صحبت در باره هر موضوعی با او ، نشان دهید.
- به مهارتهای خود تان برای حل وکنار آمدن با مشکلات رجوع کنید. آیا شما مثال خوبی در این مورد هستید؟ اگر احساسات و عملکرد فرزندتان مایه دستپاپچگی شما شده یا قادر به کنترل خشم و ناامیدی خودتان نیستید، کمک بجویید.
- مشوق او در زمینه رشد استعدادهایش باشید و به او کمک کنید محدودیت های موجود را بپذیرد. براساس توانای ها و علائقش ، در تعیین اهداف یاریش کنید.
- موفقیتهایش را جشن بگیرید.
- توانائی های او را با توانمندی های سایر کودکان مقایسه نکنید.
- منحصر بفرد بودن او را بستایید.
- از اینکــــه وقت خود را صرف او کنید دریغ ننمایید.
- استقلال و خود ارزشی را در او پرورش دهید.
- در رویارویی با فراز و نشیب های زندگی ا و را یاری کنید.
- نشان دهید که به توانایی های در کنترل اوضاع بهنگام مشکلات، او اعتماد دارید.
- اصول تربیتی را بطور مفید، دائم و مناسب بکار بندید. (بدانید که تربیت کردن به معنای تنبیه نیست).
- کودکان با یکدیگر متفاوتند. سعی کنید بفهمید چه روشی برای کودک شما مناسب است. بدون توجه به خواست های فرزندتان از رفتار های تربیتی دیگران تقلید نکنید.
- برای کارهای مثبتی که انجام می دهد تایید تان را ابراز کنید.
- به او کمک کنید از اشتباهاتش درس بگیرد.
- بدون قید و شرط او را دوست بدارید و محبت کنید.
- ارزش عذرخواهی برای اشتباه مرتکب شده، همکاری، صبر، بخشش و احترام به دیگران را به او بیاموزید.
- انتظار نداشته باشید بی نقص عمل کنید، تربیت فرزند، کار دشواری است. بهداشت روانی همه کودکان حائز اهمیت است. بسیار ی از کودکان دچار مشکلات سلامت روان هستند. این مشکلات واقعی و دردناکند و ممکن است شدید باشند. با این حال مشکلات فوق قابل تشخیص و درمانند. توجه خانواده ها و عملکرد اجتماع به همراه هم می تواند به رفع این مشکلات کمک کند.
منبع:samiraeslamieh
برچسب ها : مسائل پزشکی کودکان ،توصیه های پزشکی ،دانستنی های پزشکی زنان و مردان
تمایل جنسی کودکان چیست؟
تمایلات جنسی چیست؟
برای درک چگونگی مسائل جنسی کودکان، ابتدا باید از خود سئوال کنیم که از مسائل جنسی بطورکل چه برداشتی داریم. توضیح آنچه ما در این مورد درک میکنیم، کار ساده ای نیست. چرا که این موضوع در بر گیرنده حیطه وسیعی از مسائل جنسی و جسمی، نیازها، میل ها و احساسات میباشد. اغلب می شنویم که تمایلات جنسی را “مجموعه رفتارهایی که به سکس مربوط می شود” تعریف می کنند.
اما خود سکس چیست؟ در ادبیات و تحقیقات علمی تعاریف مختلفی از تمایلات جنسی ارائه می شود و به نظر می رسد که همگان می دانند که تمایلات جنسی چیست. اما ارائه ی تعریفی مورد توافق همگان، کاریست دشوار .هر کسی تعریف مشخصی از آن ارائه میدهد که در بر گیرنده تجربه شخصی خود او میباشد.
اگر از دوستان خود بپرسید: “به نظر شما تمایلات جنسی یعنی چه؟” خواهید دید جواب هایی که می شنوید، بسیار گوناگون و متفاوت است. مثلا “همه چیزهایی که به هم آغوشی مربوط است”؛ “وقتی که با دیدن یک زن زیبا، احساس هیجان در من ایجاد می شود”؛ “جذابیتهایی که نمیتوان در مقابلشان مقاومت نشان داد”؛ ” با هم در حمام بودن و همدیگر را صابون مالی کردن”؛ ” احساس مورموری که از لمس یکدیگر ایجاد می شود”؛ “یک احساس شدید در دستگاه جنسی، وقتی که می گوید: من ترا می خواهم، همین حالا می خواهم.”؛ “وقتی که او غذایی کاملا ویژه برایم می پزد، و هیجانی که از این کار به من دست می دهد.” وبه همین ترتیب هفت شخص مختلف ممکن است هفت پاسخ متفاوت به این پرسش دهند. و ملاحظه کنید که هر چه تعداد پرسش شوندگان بیشتر شود، پاسخ های داده شده هم متنوع تر خواهد بود.
نیاز جنسی بطور آشکار مفهومی شخصی است. اگر به پاسخ های بالا دقت کنید، می بینید که این تمایلات به احساسات ما مربوط اند: دیدن، لمس کردن، بوییدن، هم آغوشی، ماساژ دادن و در مورد برخی خوردن. تمایلات جنسی را در بهترین حالت میتوان چنین تعریف کرد:
مجموعه رفتار ها و احساسات جسمی میان دو نفر که می توانند عامل ایجاد احساسات ویژه ای از قبیل آرامش، هیجان و لذت گردند.
تعریف بالا هم می تواند شامل کسی باشد که تمایل جنسی را فقط مربوط به نوازش کردن، لمس کردن آلت تناسلی و هم آغوشی می داند، و هم کسی که مشتاق دیدن بدنی زیبا، و یا خوردن غذایی است که مخصوص او آماده شده باشد.
تمایلات جنسی و بزرگسالان
بسیاری از بزرگسالان، تمایلات جنسی را با رفتارهای جسمانی معنا میکنند. رفتارهایی از قبیل: نوازش کردن، بوسیدن، لمس کردن، نگاه کردن، هم آغوشی و ارضا شدن. اما باید توجه داشت که مسائل جنسی میتوانند معانی عاطفی نیزبه همراه داشته باشد. شما از طریق هماغوشی علاقه خودتان را به دیگری ابراز میکنید. نشان میدهید که تمایل دارید در کنار او باشید. به علاوه برای برخی تمایل جنسی نوعی احساس امنیت، آرامش و تخلیه فشارهای روانی است. تمایل جنسی می تواند در قالب کلمات، عشوه گری، بوسیدن، نوازش کردن و غیره ابراز شود.
آیا تمایلات جنسی در کودکان وجود دارد؟
اگر این را بپذیریم که برای بسیاری از بزرگسالان رابطه جنسی تداعی کننده چیزی جز آمیزش جنسی و ارضاء شدن نیست، بدین ترتیب قابل درک خواهد بود که این دسته از بزرگسالان تصوری از وجود نیازهای جنسی در کودکان نداشته باشند. سالها وجود احساسات جنسی در کودکان انکار میشد و این امر البته منطقی بنظر میرسد، چرا که رفتارهائی از قبیل هم آغوشی و ارضا شدن در بچه ها مشاهده نمیشود.در نتیجه اینطور تصور میگردید که بچه ها فاقد احساسات جنسی هستند.
اما اگر نگاه وسیعتری به تمایل جنسی داشته باشیم، در آنصورت مسائل جنسی حیطه وسیعتری را در بر میگیرد. به طور مثال، نگاه کردن به بدن یکدیگر و لمس آن، نگاه کردن به آلت تناسلی و لمس آن، یا “دکتر بازی” و یا بوسیدن همدیگر. همه ی این رفتار ها می توانند احساسات و هیجاناتی در دستگاه جنسی ایجاد کنند. کودکان می توانند همه ی این رفتار ها را داشته باشند و دچار هیجانات ناشی از این رفتارها نیز بشوند.
تمایلات جنسی دارای دو وجه جسمانی و عاطفی است که هر کدام به ترتیب دارای کارکرد های مختلفی میباشند. از جمله: همآغوشی و ارضای جنسی و یا ایجاد ارتباط و آرامش. بنابر پژوهش های انجام شده حدود ۱۰ درصد از کودکان زیر ۱۲ سال می توانند ارضای جنسی(ارگاسم) داشته باشند. اما رفتار جنسی آنان با قصد ارضاء جنسی صورت نمی گیرد، زیرا کودکان هنوز در مرحله ی ارتباط دادن رفتار جنسی و ارضای جنسی نیستند و این چیزیست که کودکان طی سالهای بعد می آموزند و در سنین بلوغ واقعیت می یابد. به علاوه، هم آغوشی و آمیزش میان کودکان در فرهنگ ما یک رفتار طبیعی کودک محسوب نمی شود.
کودکان رابطه ی آمیزشی و جنسی را مختص بزرگسالان می دانند نه خود. برای بسیاری از کودکان وجود رابطه ی جنسی میان بزرگسالان عجیب به نظر می رسد.
تمایلات جنسی در کودکان به میزان زیادی معطوف به اکتشاف تن خودشان است و احساساتی که به این کشف مربوط می شود. با گذر سالیان، تمایل جنسی شکل نوعی وسیله ی ارتباطی به خود می گیرد. این تمایل در ابتدا به ویژه متوجه لمس کردن و اکتشاف تن خود است و در ادامه به کشف و لمس بدن دیگری می انجامد. در مرحله بعدی نیازهای جنسی با احساسات ویژه ای در می آمیزد که به ظهور عشق می انجامد و به این ترتیب چیزی به تدریج اما بطور قطع شکل میگیرد که ما آنرا کششهای جسمانی می نامیم.
تمایلات جنسی در کودکان نباید با تمایلات جنسی بزرگسالان مقایسه شوند، چرا که تمایلات جنسی کودکان دارای جنبه های دیگری نیز هست و عملکردها و اشکال بروز آن متفاوت از بزرگسالان میباشد. چهار مثال زیر گواه این ادعاست:
- “وقتی پسر ۴ ماهه ام را نظافت می کنم، گاهی اوقات او نعوظ می کند. ولی چون اغلب بعد از آن ادرار می کند، من همیشه فکر می کردم که نعوظ او به علت داشتن ادرار است”
بسیاری از والدین با این نظر موافقند که آلت تناسلی پسر بچه ها در زمان نوزادی نیز می تواند شق شود. آیا این به تمایل جنسی مربوط است؟ در مورد نعوظ نوزادان، پژوهشگران امور زیستی و جنسی نظرات متفاوتی دارند.
برخی بر این باور اند که شق شدن آلت تناسلی پسر بچه ها، نشانه ای از احساسات جنسی آنان میباشد که حس خوشایند و لذت بخشی برای کودک به همراه دارد و برخی معتقد اند که نعوظ نوزادان پسر به علت فشار به مثانه است و نه ایجاد احساس جنسی. چرا که، به نظر این گروه، کودکان تقریبا همیشه پس از نعوظ ادرار می کنند.
حتی در سنین بالاتر هم نعوظ را همواره نمی توان با احساس جنسی مربوط دانست. در نظر داشته باشید که نعوظ صبحگاهی در بزرگسالان هم ایجاد می شود و یا جوانان که ناخودآگاه دچار این حالت می شوند و اغلب هم احساس خوبی نسبت به آن ندارند.
- “وقتی تن دختر هشت ساله ام را می خارانم، بسیار لذت می برد. در زمان نوزادی هم از ماساژ بدن اش بسیار لذت می برد.”
تماس با پوست بدن کودکان از ایام نوزادی و حتی تا سنین بزرگسالی از اهمیت ویژه ای برخوردار است و برای کودکان نیز احساسی کاملا ویژه و لذت بخش به همراه دارد. به علاوه، این نوازش و تماس با بدن کودک نشان دهنده علاقمندی والدین به مراقبت از فرزندان می باشد و بدین ترتیب کودکان احساس امنیت و آرامش می کنند. همچنین کودکان یادمی گیرند که برای جسم خود ارزش قائل شوند و همزمان در می یابند که دیگران برای جسم آنها ارزش قائل اند. به نظر میرسد که ارزش دادن به جسم کودک، در رشد و تکامل سالم جنسی و احساسی او نقش موثری ایفا می کند.
منبع:mardoman
|
افزایش مدت زمان رابطه جنسی و جلوگیری از انزال زودرس بین زوجین |
|
حل مشکلات زندگی جنسی.آیا رابطه جنسی در زندگیتان رو به افول دارد؟ |
|
کلیدهای طلایی برای زنانی که خواهان ارتباط موفق با شوهر خود هستند |
|
شخصیت جنسی چیست ؟ و اداراک هیجانی چه تاثیری بر روابط زناشویی دارد ؟ |
|
آزمایش یک ماده ایمنی در اسپرم در مورد عقیم بودن یا نبودن مردان |
|
مصرف چه نوع خوراکیها و غذاهایی قبل و بعد از رابطه جنسی اهمیت دارد؟ |
|
آزمایش یک ماده ایمنی در اسپرم در مورد عقیم بودن یا نبودن مردان |
|
۷ توصیه برای پیشگیری از ابتلا به بیماریهای منتقله جنسی پیشنهاد میشود |
|
فاکتورهای نازایی در مردان چیست ؟ -علل ، روش تشخیص ،درمان و... |
|
درمان ناباروری ، روش میکرواینجکشن یا تزریق اسپرم داخل تخمک ICSI |
|
مراحلی که یک زوج ناباروز برای پیگیری ناباروری خود طی می کنند چیست ؟ |
برچسب ها : مسائل جنسی زنان و مردان ،دانستنی های پزشکی زنان و مردان ،مسائل پزشکی کودکان
یک متخصص پوست و مو گفت: بر خلاف تصور رایج در جامعه، تراشیدن موی سر نوزادان هیچ تاثیری در رشد موها نداشته و گاهی نیز به ریشه مو آسیب می رساند.
دکتر رضا یعقوبی، عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، در گفت وگو با خبرنگار بهداشت و درمان خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) منطقه خوزستان، اظهار داشت: نوزادان در یک سال نخست زندگی دارای موهایی کرک مانند و بسیار ضعیف هستند که این موها در این یک سال به تدریج می ریزند و پس از آن موهای دائمی کودک رشد خواهند کرد.
وی افزود: تراشیدن موی سر در هیچ سنی، تاثیری در رشد مو و پر پشت شدن آن ها نداشته و این تصور که تراشیدن موی سر نوزاد موجب رشد بیشتر موها در بزرگسالی می شود، کاملا نادرست است.
یعقوبی تصریح کرد: وارد آمدن هر گونه فشار و یا ضربه به ریشه موی نوزادان، موجب ریزش مو و کندی رشد موها شده و به والدین توصیه می شود از تراشیدن موی نوزدان، شانه کردن موهای نوزاد با شانه های غیراستاندارد و بستن موی سر نوزاد پرهیز کنند.
این متخصص پوست و مو خاطرنشان کرد: پوست سر نوزادان بسیار نازک است و ممکن است هنگام تراشیدن موها و یا شانه کردن، خراشیده شده و به ریشه مو آسیب وارد شود.
وی اضافه کرد: بهترین و ایمن ترین روش، شانه کردن موی سر نوزدان توسط دست و یا برس های بسیار نرم است.
یعقوبی اظهار داشت: توصیه می شود موی سر نوزادان تا پیش از یک سالگی تراشیده نشود و پس از ریختن موهای نوزادی و رشد موهای دائمی می توان جهت یک دست شدن ریشه مو، آن ها را تراشید.
منبع:persiandown.com
برچسب ها : پوست و مو و زیبایی ،دانستنی های پزشکی زنان و مردان ،توصیه های پزشکی ،مسائل پزشکی کودکان
شما شاید بتوانید بعد از تولد فرزند دوم تان در مقابل سوال فرزند سه ساله خود که می پرسد ” داداشی از کجا آمده ” بگویید که داداشی را خدا به ما هدیه داد اما این جواب به تنهایی کودک ۱۰ ساله شما را قانع نخواهد کرد . آنچه در زیر می خوانید مقاله ای در همین رابطه از آکادمی روانپزشکی کودک و نوجوان ایالات متحده امریکا است و شاید لازم باشد در هنگام بکار بردن این آموزشها ، آن را با فرهنگ بومی منطقه خود هماهنگ کنید . ولی فراموش نکنید اگر شما آموزش صحیح را به کودک تان ندهید او این آموزش ها را از کوچه و اینترنت و به وسیله افراد غیر آگاه و شاید منحرف دریافت نماید .
چگونه با کودکان خود در مورد سکس گفتگو کنیم
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از آکادمی روانپزشکی کودک و نوجوان ایالات متحده ، گفتگو با فرزندان در مورد عشق، روابط جنسی و بطور کلی سکس یکی از مهمترین وظایف والدین است . پدر و مادر میتوانند با ایجاد یک جو راحت که در آن با کودکانشان در این مورد بحث کنند، کمک خیلی بزرگی باشند . اگر چه، بسیاری از والدین از چنین بحثهائی اجتناب می کنند یا آنرا به تعویق می اندازند .
هر ساله حدود یک میلیون دختر نوجوان در ایالات متحده حامله شده و سه میلیون نوجوان نیز دچار بیماریهای مسری جنسی میگردند .
کودکان و نوجوانان نیاز به اطلاعات و راهنمائی از جانب اولیاء خود دارند تا به آنها کمک کند تصمیمات مناسب و سالمی در مورد رفتار جنسیِ شان داشته باشند؛ زیرا آنچه که می بینند و می شنوند میتواند سبب سردرگمی و تهییج بیش از حد آنها گردد . اطلاعاتی که کودکان در مورد سکس از اینترنت دریافت می کنند اغلب میتواند نادرست یا نامناسب باشد.
گفتگو در مورد سکس شاید هم برای والدین و هم برای کودکان ناخوشایند باشد . اولیاء بایستی به سطح نیازها و کنجکاویهای خاص کودکشان آشنائی داشته و اطلا عات را بگونه ارائه دهند که بیشتر یا کمتر از آنچه کودکشان جویای آن یا قادر به درک آن است، نباشد .
در این زمینه شاید مشورت با یک روحانی، پزشک متخصص اطفال، پزشک خانواده، یا دیگر متخصصین سلامتی کمک خوبی باشد .
کتابهائی که حاوی شکلها و تصاویر گویا باشند نیز میتوا ند به ارتباط و فهم موضوع کمک کند.
کودکان بسته به سن و سطح بلوغشان از سطوح مختلف کنجکاوی و درک برخوردارند . همزمان با بزرگتر شدن کودکان، آنها اغلب جزئیات بیشتری را در مورد سکس می پرسند .
بسیاری از کودکان کلمات مخصوص خودشان را برای قسمتهای بدن دارند . این مهم است که کلماتی که آنها می شناسند و راحت تر با آن صحبت میکنند را کشف کنیم . یک بچه ۵ ساله ممکن با این پاسخ ساده خوشحال شود که بچه ها از دانه ای بوجود می آیند که در یک محل خاص در درون مادر رشد میکند.
بابا کمک میکند که دانه اش با دانه مامان ترکیب شود و اینکار ب اعث میشود بچه شروع به رشد کند . یک کودک ۸ ساله ممکن است بخواهد بداند که چگونه دانه بابا به دانه مامان میرسد .
اولیاء ممکن است اینگونه توضیح دهند که دانه بابا (یا اسپرم ) از آلت تناسلی او خارج میشود و با دانه مامان (یا تخم ) در رحم او ترکیب میشود . سپس بچه در رح م امن مامان بمدت ۹ ماه رشد می کند تا اینکه به اندازه کافی برای متولد شدن قوی شود . ی
ک کودک ۱۱ ساله حتی بیشتر از این میخواهد بداند و والدین میتوانند با صحبت در مورد اینکه زن و مرد چگونه عاشق یکدیگر میشوند و سپس ممکن است تصمیم بگیرند سکس داشنه باشند، به او کمک کنند . اینکه در مورد مسئولیتها و پیامدهای فعالیت جنسی بحث شود بسیار حائز اهمیت است .
حاملگی، امراض مسری جنسی، و احساسات در مورد سکس موضوعات مهمی می باشند که باید مورد بحث قرار گیرند . گفتگو با کودکانتان میتواند به آنها کمک کند تصمیماتی مناسب بگیرند، بدون آنک ه احساس کنند برای انجام کاری که آمادگی اش را ندارند تحت فشار هستند .
کمک به کودکان برای درک این موضوع که اینها تصمیماتی هستند که نیاز به بلوغ و مسئولیت پذیری دارد، شانس اینکه انتخاب درستی داشته باشند را افزایش خواهد داد.
نوجوانان قادرند در مورد معاشقه و سک س در دیدارها و روابط صحبت کنند . آنها برای مواجهه با توانائی احساسات جنسی شان، سردرگمی ناشی از قدرت جنسی شان، و رفتار جنسی در یک رابطه نیاز به کمک دارند .
مسائل مربوط به استمناء، قاعدگی، پیشگیری از حاملگی، حاملگی، و امراض مسری جنسی بیشتر مد نظر قرار دارند . برخی از نوجوانان در مورد ارزشهای خانوادگی، مذهبی یا فرهنگی دچار کشمکش و منازعه میگردند .
وجود یک ارتباط باز و اطلاعات دقیق از جانب والدین این شانس را افزایش میدهد که نوجوانان سکس را به تعویق بیندازند و زمانی هم که مبادرت به آن نمودند از روشهای مناسب کنترل تولد استفاده کنند.
در گفتگو با کودک یا نوجوانتان، بهتر است که:
- کودکتان را به صحبت کردن و پرسیدن سؤالات تشویق کنید.
- فضا را برای بحث آرام و غیر آشفته نگهدارید.
- از کلماتی استفاده کنید که قابل فهم و راحت باشند.
- سعی کنید سطح سواد و درک و فهم کودکتان را مشخص کنید.
- احساس شوخ طبعی خود را حفظ کنید و از صحبت در مورد ناراحتی های خود نهراسید.
- در مورد ارتباط سکس با عشق، رابطه نامشروع جنسی، مواظبت و احترام نسبت به خود و والدین صحبت کنید.
- در بیان ارزشها و نگرانی های خود رُک باشید.
- اهمیت مسئولیت پذیری در انتخاب و تصمیم گیری ها را تشریح کنید.
- به کودکتان کمک کنید مزایا و پیامد های انتخابهای مختلف را مورد ملاحظه قرار دهد.
چگونه با کودکان خود در مورد سکس گفتگو کنیم .
گفتگو با فرزندان در مورد عشق، روابط جنسی و بطور کلی سکس یکی از مهمترین وظایف والدین است . پدر و مادر میتوانند با ایجاد یک جو راحت که در آن با کودکانشان در این مورد بحث کنند، کمک خیلی بزرگی باشند . اگر چه، بسیاری از والدین از چنین بحثهائی اجتناب می کنند یا آنرا به تعویق می اندازند .
هر ساله حدود یک میلیون دختر نوجوان در ایالات متحده حامله شده و سه میلیون ن وجوان نیز دچار بیماریهای مسری جنسی میگردند . کودکان و نوجوانان نیاز به اطلاعات و راهنمائی از جانب اولیاء خود دارند تا به آنها کمک کند تصمیمات مناسب و سالمی در مورد رفتار جنسیِ شان داشته باشند؛ زیرا آنچه که می بینند و می شنوند میتواند سبب سردرگمی و تهییج بیش از حد آنها گردد . اطلاعاتی که کودکان در مورد سکس از اینترنت دریافت می کنند اغلب میتواند نادرست یا نامناسب باشد.
گفتگو در مورد سکس شاید هم برای والدین و هم برای کودکان ناخوشایند باشد . اولیاء بایستی به سطح نیازها و کنجکاویهای خاص کودکشان آشنائی داشته و اطلا عات را بگونه ارائه دهند که بیشتر یا کمتر از آنچه کودکشان جویای آن یا قادر به درک آن است، نباشد .
در این زمینه شاید مشورت با یک روحانی، پزشک متخصص اطفال، پزشک خانواده، یا دیگر متخصصین سلامتی کمک خوبی باشد . کتابهائی که حاوی شکلها و تصاویر گویا باشند نیز میتوا ند به ارتباط و فهم موضوع کمک کند.
کودکان بسته به سن و سطح بلوغشان از سطوح مختلف کنجکاوی و درک برخوردارند . همزمان با بزرگتر شدن کودکان، آنها اغلب جزئیات بیشتری را در مورد سکس می پرسند .
بسیاری از کودکان کلمات مخصوص خودشان را برای قسمتهای بدن دارند . این مهم است که کلماتی که آنها می شناسند و راحت تر با آن صحبت میکنند را کشف کنیم . یک بچه ۵ ساله ممکن با این پاسخ ساده خوشحال شود که بچه ها از دانه ای بوجود می آیند که در یک محل خاص در درون مادر رشد میکند. بابا کمک میکند که دانه اش با دانه مامان ترکیب شود و اینکار ب اعث میشود بچه شروع به رشد کند .
یک کودک ۸ ساله ممکن است بخواهد بداند که چگونه دانه بابا به دانه مامان میرسد . اولیاء ممکن است اینگونه توضیح دهند که دانه بابا (یا اسپرم ) از آلت تناسلی او خارج میشود و با دانه مامان (یا تخم ) در رحم او ترکیب میشود . سپس بچه در رح م امن مامان بمدت ۹ ماه رشد میکند تا اینکه به اندازه کافی برای متولد شدن قوی شود .
یک کودک ۱۱ ساله حتی بیشتر از این میخواهد بداند و والدین میتوانند با صحبت در مورد اینکه زن و مرد چگونه عاشق یکدیگر میشوند و سپس ممکن است تصمیم بگیرند سکس داشنه باشند، به او کمک کنند.
اینکه در مورد مسئولیتها و پیامدهای فعالیت جنسی بحث شود بسیار حائز اهمیت است . حاملگی، امراض مسری جنسی، و احساسات در مورد سکس موضوعات مهمی می باشند که باید مورد بحث قرار گیرند .
گفتگو با کودکانتان میتواند به آنها کمک کند تصمیماتی مناسب بگیرند، بدون آنک ه احساس کنند برای انجام کاری که آمادگی اش را ندارند تحت فشار هستند . کمک به کودکان برای درک این موضوع که اینها تصمیماتی هستند که نیاز به بلوغ و مسئولیت پذیری دارد، شانس اینکه انتخاب درستی داشته باشند را افزایش خواهد داد.
نوجوانان قادرند در مورد معاشقه و سک س در دیدارها و روابط صحبت کنند . آنها برای مواجهه با توانائی احساسات جنسی شان، سردرگمی ناشی از قدرت جنسی شان، و رفتار جنسی در یک رابطه نیاز به کمک دارند .
مسائل مربوط به استمناء، قاعدگی، پیشگیری از حاملگی، حاملگی، و امراض مسری جنسی بیشتر مد نظر قرار دارند . برخی از نوجوانان در مورد ارزشهای خانوادگی، مذهبی یا فرهنگی دچار کشمکش و منازعه میگردند . وجود یک ارتباط باز و اطلاعات دقیق از جانب والدین این شانس را افزایش میدهد که نوجوانان سکس را به تعویق بیندازند و زمانی هم که مبادرت به آن نمودند از روشهای مناسب کنترل تولد استفاده کنند.
در گفتگو با کودک یا نوجوانتان، بهتر است که:
- کودکتان را به صحبت کردن و پرسیدن سؤالات تشویق کنید.
- فضا را برای بحث آرام و غیر آشفته نگهدارید.
- از کلماتی استفاده کنید که قابل فهم و راحت باشند.
- سعی کنید سطح سواد و درک و فهم کودکتان را مشخص کنید.
- احساس شوخ طبعی خود را حفظ کنید و از صحبت در مورد ناراحتی های خود نهراسید.
- در مورد ارتباط سکس با عشق، رابطه نامشروع جنسی، مواظبت و احترام نسبت به خود و
والدین صحبت کنید.
- در بیان ارزشها و نگرانی های خود رُک باشید.
- اهمیت مسئولیت پذیری در انتخاب و تصمیم گیری ها را تشریح کنید.
- به کودکتان کمک کنید مزایا و پیامد های انتخابهای مختلف را مورد ملاحظه قرار دهد.
با توسعه ارتباطات باز، صادقانه و مستمر درباره مسئولیت پذیری، سکس، و انتخاب، والدین میتوانند به بچه های خود کمک کنند سکس را بروشی سالم و مطمئن بیاموزند.
پاسخ به سؤالات کودکتان در مورد سکس – دوران قبل از مدرسه
سؤالاتی که کودک شما در مورد سکس می پرسد و پاسخ هائی که برای وی مناسب باشند، به سن کودک شما و توانائی درک و فهم او بستگی دارد . در ادامه برخی از موضوع هائی که کودک قبل مدرسه ای شما ممکن است در مورد آنها سؤال کند و آنچه که او در هر مرحله باید بداند، عنوان میشود:
- ”من چطوری در شکم تو آمدم؟“
- ”قبل از اینکه به شکم تو بیایم کجا بودم؟“
- ”چطوری بیرون آمدم؟“
- ”بچه ها از کجا می آیند؟“
- ”چطور هست که دخترها آلت بلند ندارند؟“
از ۱۸ ماهگی تا ۳سالگی
کودک شما شروع به فراگیری در مورد بدن خودش میکند . آموزش اسمهای مناسب برای اعضای بدن به کودکتان حائز اهمیت می باشد . کوتاهی در این امر ممکن است این ذهنیت را برای کودک ایجاد کند که حتما چیز بدی در کار است که اسم مناسبی وجود ندارد . همچنین به کودکتان یاد بدهید که کدام اعضاء خصوصی هستند (اعضائی که توسط لباسهای زیر پوشیده میشوند).
۴ تا ۵ سالگی
کودک شما احتمالا شروع به ابراز توجه در مورد جنسیت میکند، هم در مورد خودش و ه م جنس مخالف . او ممکن است بپرسد که بچه از کجا می آید . او میخواهد بداند که چرا بدن دخترها و پسرها با هم فرق میکند . همچنین او آلت تناسلی اش را لمس میکند و حتی به آلت تناسلی بچه های دیگر علاقه نشان میدهد.
این ربطی به فعالیتهای سکسی بالغین ندارد، بلکه نشانۀ یک تمایل معمولی است . اگرچه، کودک شما نیاز دارد که بداند چه چیزی خوب است و چه چیزی بد . قرار دادن یک سری محدودیتها در شناسائی های کودک در واقع یک مسئله خانوادگی است .
شما ممکن است در مورد آموزش موارد زیر به کودکتان تصمیم گیری کنید:
- ابراز تمایل به آلات جنسی امری طبیعی و سالم است.
- لخت شدن و سکس بازی در مجامع عمومی درست نیست.
- هیچ فرد دیگری، حتی دوستان و خویشاوندان نزدیک، مجاز به لمش ”اعضای خصوصی “ او نیستند. دکترها و پرستارها بهنگام معاینه پزشکی و والدین هنگامی که میخواهند علت درد در نواحی جنسی را پیدا کنند، مستثنی هستند.
وقتی که کودکتان به سن مدرسه میرسد، بایستی موارد زیر را بداند:
- اسامی درست اعضای بدن
- عملکرد هر یک از آنها
- تفاوتهای فیزیکی بین پسرها و دخترها
همچنانکه آگاهی های جنسی کودک رو به افزایش است، کودک ممکن است شروع به آزمایش خودارضائی کند . خودارضائی بخشی از تمایلات جنسی دوران کودکی بشمار میرود که والدین در نحوه برخورد با آن دچار مشکل میشوند .
تا سن ۵ یا ۶ سالگی این امری است کاملا عادی . حول و حوش ۶ سالگی، هوشیاری اجتماعی کودکان افزایش می یابد و از تعلیم دادنشان در مجامع همگانی احساس شرم میکنند . مطمئن شوید کو دک شما می فهمد که خودارضائی یک فعالیت خصوصی است، نه عمومی. خودارضائی به صورت خصوصی ممکن است ادامه پیدا کند و طبیعی است.
بعضی وقتها، خودارضائی مکرر میتواند مشکل ساز گردد . چنین وضعی میتواند نشانه آن باشد که کودک تحت استرس زیاد قرار دارد یا در خانه توجه کافی دریافت نمی کند . در موارد کمیابی نیز میتواند نشانه سوء استفاده جنسی باشد .
برخی از کودکانی که مورد سوء استفاده جنسی قرار می گیرند بیش از حد به جنسیتشان علاقمند می شوند . اگر خودارضائی بصورت یک مشکل بروز کرد با پزشک متخصص اطفال تماس بگیرید . برای اغلب کودکان، هیچ جای نگرانی در مورد خودارضائی وجود ندارد. این کاملا عادی است.
پاسخ به سؤالات کودکتان در مورد سکس – سنین مدرسه
سؤالاتی که کودک مدرسه ای شما در مورد سکس می پرسد و پاسخ هائی که برای وی مناسب باشند، به سن کودک شما و توانائی درک و فهم او بستگی دارد .
در ادامه برخی از موضوع هائی که کودک مدرسه ای شما ممکن است در مورد آنها سؤال کند و آنچه که او در هر مرحله باید بداند، عنوان میشود:
- ”دخترها باید چند سالشان بشود تا بتوانند بچه داشته باشند؟“
- ”چرا پسرها راست میکنند؟“
- ”پریود چیه؟“
- ”مردم چطوری آمیزش جنسی انجام می دهند؟“
- ”چرا بعضی از مردها، مردهای دیگر را دوست دارند؟“
سنین ۵ تا ۷ سالگی
کودک شما در حال یادگیری چیزهای بیشتری در مورد تعاملات افراد با یکدیگر است . او ممکن است نسبت به روابط جنسی بین بالغین کنجکاوی نشان دهد .
سؤالات او پیچیده تر می گردند چرا که او بدنبال درک ارتباط بین جنسیت و پیدایش نوزاد می گردد . او ممکن است درگیر توضیحاتی در مورد چگونگی کارکرد بدن و محلی که بچه از آن می آید شود . همچنین ممکن است برای گرفتن پاسخ سؤالاتش به دوستان خود مراجعه کند.
این مهم است که به کودکتان کمک کنید تا جنسیت را به طریقه سالمش درک کند . درسها و ارزشهائی که او در این سنین می آموزد تا دوران بلوغ با او خواهد بود . این بعدها روابط معنی دار دوران بلوغ را پرورش می دهد.
سنین ۸ تا ۹ سالگی
کودک شما شاید در حال حاضر نسبت به درست و غلط کارها حس توسعه یافته ای پیدا کرده باشد. او قادر به درک این است که سکس چیزی است که بین دو نفر که عاشق یکدیگرند اتفاق می افتد. او شروع به کنجکاوی در این مورد می کند که مامان و بابا چگونه یکدیگر را پیدا کردند و عاشق شدند .
همچنانکه سؤالات در مورد افسانه، عشق و ازدواج بالا می گیرد، ممکن است او سؤالاتی در مورد همجنس گرائی مطرح کند . در این زمان تفکر خانوادگی خود را در مورد همجنس گرائی بیان کنید .
توضیح دهید که دوست داشتن یا عشق ورزیدن به کسی ربطی به جنسیت فرد ندارد و با دوست داشتن کسی از لحاظ جنسی فرق می کند. در ا ین سن، کودک شما دچار تغییر و تحولات زیادی میگردد که او را برای بلوغ آماده می کند . همچنانکه او از جنسیتش بیشتر و بیشتر آگاهی پیدا میکند، این مهم است که با او در مورد به تاخیر انداختن آمیزش جنسی تا زمانیکه بزرگتر شود صحبت کنید . همچنین شما باید درباره روشهای جلوگیری از آبستنی و بیماریهای مسری جنسی، مخصوصا ایدز صحبت کنید .
مطمئن شوید که او می فهمد چگونه این بیماریها می تواند منتشر شود و او چگونه می تواند خود را در مقابل آنها حفظ و از آبستن شدن جلوگیری کند . به کودکتان بیاموزید که از نظر جنسی مسئولیت پذیر بودن، یکی از مهمترین درسهای زندگی اش است.
وقتی کودک شما به سن بلوغ میرسد، او باید در مورد چیزهای زیر بداند:
- قسمتهای بدن که به سکس مربوط میشود و چگونگی عمل آنها
- نوزاد چگونه شکل می گیرد و متولد میشود
- بلوغ و چگونگی تغییرات بدن
- قاعدگی زنان (هم پسرها و هم دخترها باید از اطلاعات این مورد برخوردار شوند.)
- آمیزش جنسی
- کنترل تولد
- بیماریهای مسری جنسی و چگونگی سرایت آنها، مخصوصا اچ آی وی و ایدز
- خود ارضائی
- همجنس گرائی
- راهبرد های خانوادگی و فردی
با توسعه ارتباطات باز، صادقانه و مستمر درباره مسئولیت پذیری، سکس، و انتخاب، والدین میتوانند به بچه های خود کمک کنند سکس را بروشی سالم و مطمئن بیاموزند.
منبع:pezeshk.us
|
افزایش مدت زمان رابطه جنسی و جلوگیری از انزال زودرس بین زوجین |
|
حل مشکلات زندگی جنسی.آیا رابطه جنسی در زندگیتان رو به افول دارد؟ |
|
کلیدهای طلایی برای زنانی که خواهان ارتباط موفق با شوهر خود هستند |
|
شخصیت جنسی چیست ؟ و اداراک هیجانی چه تاثیری بر روابط زناشویی دارد ؟ |
|
آزمایش یک ماده ایمنی در اسپرم در مورد عقیم بودن یا نبودن مردان |
|
مصرف چه نوع خوراکیها و غذاهایی قبل و بعد از رابطه جنسی اهمیت دارد؟ |
|
آزمایش یک ماده ایمنی در اسپرم در مورد عقیم بودن یا نبودن مردان |