بهداشت جنسی در خانمها
با رعایت برخی نکات بهداشتی میتوانید به میزان زیادی از بروز عفونت های مجاری ادراری و مهبـلی جـلوگـیری بعمل آورید
متن کل خبر : بهداشت جنسی در خانمها
با رعایت برخی نکات بهداشتی میتوانید به میزان زیادی از بروز عفونت های مجاری ادراری و مهبـلی جـلوگـیری بعمل آورید. تــرشحات طبیعی مهبل برای سلامت مهبل ضروری میباشد. در مهبل باکتریهای غیر بیماری زای طبیعی وجود دارنـد کـه وجـودشـان از بـروز عفونتهای باکتریایی و قارچی ممانعت بعمل می آورد. ترشحات طبیعی مهبل شفاف و یا سفید،رقیق و یا غلیظ بوده اما بی بو و ایجاد سوزش و خارش نمیکند. عفونتهای باکتریایی، قارچی، انگلی و عفونتهای ادراری معمولا در زنان شایع است بطور مختصر با با علایم این بیماریها در ادامه مطلب آشنا شوید:
1) عفونت قارچی(کلامیدیا): ترشحات سفید و پنیری شکل مهبل-تورم و درد در نواحی تناسلی-خارش شدید-مقاربت دردناک.
2) عفونت باکتریایی:ترشحات سفید، خاکستری و زرد-بوی نامطبوع ماهی-خارش و سوزش-التهاب و تورم خفیف مهبل.
3) عفونت انگلی(تریکومونا): خارش، سوزش و تورم شدید مهبل-ترشحات کف آلود خاکستری، زرد و یا سبز-بوی نامطبوع ماهی-درد حین ادرار و یا مقاربت جنسی.
4) عفونت مجاری ادرار: احساس سوزش حین ادرار-وجود خون در ادرار-ادرار با بوی تند و تیره رنگ-اضطرار فراوان برای ادرار کردن حتی زمانی که مثانه نیمه پر باشد-قطره قطره آمدن ادرار-تکرار ادرار.
نکات بهداشتی ویژه دختران و زنان:
1) پس از ادرار کردن و اجابت مزاج همیشه از سمت جلو بطرف عقب خود را بشویید. این کار از رانده شدن باکتریهای نواحی مقعد به مهبل جلوگیری میکند.
2) در طی روز لباسهای زیر با جنس الیاف نخی بتن کنید. از پوشیدن لباسهای بدون تهویه مانند لباسهای نایلونی و ساخته شده ازسایر الیاف مصنوعی خودداری کنید. تا آنجا که ممکن است شبها بدون لباس زیر بخوابید تا مهبل با جریان هوا در تماس باشد.
3) از پوشیدن لباسهای تنگ مانند شلوار جین، جوراب شلواری و مایو به مدت طولانی اجتناب کنید. لباسهای گشاد و راحت بتن کنید.
4) برای شستشوی لباسهای زیر خود از شوینده های غیر معطر و ملایم استفاده کنید.
5) از وان آب داغ و جکوزی استفاده نکنید.
6) کاندومها و دیافراگمهای از جنس لاتکس و ژلهای اسپرم کش در برخی از زنان ایجاد تحریک میکنند که باید از سایر روشهای جلوگیری از باردار استفاده گردد.
7) حین مقاربت جنسی از لغزنده کننده های (لوبریکیشن) پایه آب (محلول در آب) و غیر معطر استفاده کنید. از وازلین و لوبریکیشنهای حاوی سیلی** استفاده نکنید.
8) لباسهای زیر خود را حداقل هر دو روز در میان عوض کنید.
9) حتما قبل و پس از آمیزش جنسی ادرار کنید.
10) از پودر تالک در اطراف مهبل استفاده نکنید زیرا که پودر تالک رطوبت را در خود نگه میدارد.
11) در صورتی که از تامپون در دوران قاعدگی استفاده میکنید حداکثر آن را هر 4-3 ساعت یکبار عوض کنید. پیش از گذاشتن تامپون دستهای خود را کاملا بشویید. در طی خواب شبانه هیچگاه از تامپون استفاده نکنید و جای آن از پد های بهداشتی استفاده کنید.
12) نوار بهداشتی (پد) را میبایست هر 6-4 ساعت یکبار (حداکثر 8 ساعت) عوض کرد. پیش از گذاشتن پد نیز دستهای خود را با آب و صابون بشویید.
13) از تامپون، نوارهای بهداشتی و دستمال توالت معطر استفاده نکنید.
14) همیشه مهبل و اطراف آن را خشک و تمیز نگه دارید. رطوبت رشد میکروبها و قارچها را سرعت میبخشد.
15) بطور منظم سطح خارجی مهبل را با آب ولرم شستشو دهید. برای شستن مهبل نیازی به استفاده از صابون نمیباشد.
16) حین استحمام از صابون و شامپوهای غیر معطر و ملایم استقاده کنید. از وان کف صابون نیز استفاده نکنید.
17) هیچگاه لباسهای خیس و مرطوب را بتن نکنید. چنانچه لباسهایتان خیس شد فورا آن را عوض کنید.
18) هنگام شامپو کردن و آب کشیدن موها حین استحمام سر خود را بسمت جلو خم کنید تا شامپو با مهبل و ناحیه تناسلی تماس نیابد.
19) پس از استحمام با یک حوله نرم ناحیه تناسلی را به ملایمت خشک کنید. برای این کار میتوانید از سشوار (با درجه باد سرد ) نیز استفاده کنید.
20) هیچگاه ادرار خود را نگه ندارید.
21) از دوش مهبل استفاده نکنید. چراکه این عمل ترشحات و باکتریهای طبیعی و محافظ مهبل را میشوید.
22) پس از استحمام ادرار کنید.
23) از روابط جنسی پر خطر اجتناب کنید.
24) در طی روز آب فراوان بنوشید. استرس و وزن خود را نیز کاهش دهید.
25) مصرف روزانه ماست از بروز عفونتهای قارچی مهبل جلوگیری میکند.
26) مصرف بی رویه و سر خود آنتی بیوتیکها میکروبهای مفید و طبیعی مهبل را از میان برده و زمینه ابتلا به عفونتهای قارچی را افزایش میدهد.
27) خانمهای که در دوران حاملگی، شیر دهی ویائسگی میباشند و همچنین خانمهایی که از قرصهای ضد بارداری استفاده میکنند از آنجایی که سطوح هورمونهای بدن آنها دستخوش تغییر میشود میبایست بیشتر بهداشت فردی خود را رعایت کنند
دلیل تنوع پذیری مردان و زنان در روابط جنسی
|
دلزدگی و سردی آقایان در مقابل وابستگی خانمها پس از رابطه جنسی |
|
فرزندان ما در هر سنی تا چه میزان باید با مسائل جنسی آشنا باشند؟ |
|
افزایش مدت زمان رابطه جنسی و جلوگیری از انزال زودرس بین زوجین |
|
حل مشکلات زندگی جنسی.آیا رابطه جنسی در زندگیتان رو به افول دارد؟ |
|
کلیدهای طلایی برای زنانی که خواهان ارتباط موفق با شوهر خود هستند |
|
شخصیت جنسی چیست ؟ و اداراک هیجانی چه تاثیری بر روابط زناشویی دارد ؟ |
|
آزمایش یک ماده ایمنی در اسپرم در مورد عقیم بودن یا نبودن مردان |
آیا مردان نیز دوره هایی دارند؟
برچسب ها : مسائل جنسی زنان و مردان ،زندگی زناشویی ،بیماری های زنان ،بیماری های جنسی
تیتر : بهداشت جنسی در خانمها
خلاصه : با رعایت برخی نکات بهداشتی میتوانید به میزان زیادی از بروز عفونت های مجاری ادراری و مهبـلی جـلوگـیری بعمل آورید.
متن کل خبر : با رعایت برخی نکات بهداشتی میتوانید به میزان زیادی از بروز عفونت های مجاری ادراری و مهبـلی جـلوگـیری بعمل آورید. تــرشحات طبیعی مهبل برای سلامت مهبل ضروری میباشد. در مهبل باکتریهای غیر بیماری زای طبیعی وجود دارنـد کـه وجـودشـان از بـروز عفونتهای باکتریایی و قارچی ممانعت بعمل می آورد. ترشحات طبیعی مهبل شفاف و یا سفید،رقیق و یا غلیظ بوده اما بی بو و ایجاد سوزش و خارش نمیکند. عفونتهای باکتریایی، قارچی، انگلی و عفونتهای ادراری معمولا در زنان شایع است بطور مختصر با با علایم این بیماریها در ادامه مطلب آشنا شوید:
1) عفونت قارچی(کلامیدیا): ترشحات سفید و پنیری شکل مهبل-تورم و درد در نواحی تناسلی-خارش شدید-مقاربت دردناک.
2) عفونت باکتریایی:ترشحات سفید، خاکستری و زرد-بوی نامطبوع ماهی-خارش و سوزش-التهاب و تورم خفیف مهبل.
3) عفونت انگلی(تریکومونا): خارش، سوزش و تورم شدید مهبل-ترشحات کف آلود خاکستری، زرد و یا سبز-بوی نامطبوع ماهی-درد حین ادرار و یا مقاربت جنسی.
4) عفونت مجاری ادرار: احساس سوزش حین ادرار-وجود خون در ادرار-ادرار با بوی تند و تیره رنگ-اضطرار فراوان برای ادرار کردن حتی زمانی که مثانه نیمه پر باشد-قطره قطره آمدن ادرار-تکرار ادرار.
نکات بهداشتی ویژه دختران و زنان:
1) پس از ادرار کردن و اجابت مزاج همیشه از سمت جلو بطرف عقب خود را بشویید. این کار از رانده شدن باکتریهای نواحی مقعد به مهبل جلوگیری میکند.
2) در طی روز لباسهای زیر با جنس الیاف نخی بتن کنید. از پوشیدن لباسهای بدون تهویه مانند لباسهای نایلونی و ساخته شده ازسایر الیاف مصنوعی خودداری کنید. تا آنجا که ممکن است شبها بدون لباس زیر بخوابید تا مهبل با جریان هوا در تماس باشد.
3) از پوشیدن لباسهای تنگ مانند شلوار جین، جوراب شلواری و مایو به مدت طولانی اجتناب کنید. لباسهای گشاد و راحت بتن کنید.
4) برای شستشوی لباسهای زیر خود از شوینده های غیر معطر و ملایم استفاده کنید.
5) از وان آب داغ و جکوزی استفاده نکنید.
6) کاندومها و دیافراگمهای از جنس لاتکس و ژلهای اسپرم کش در برخی از زنان ایجاد تحریک میکنند که باید از سایر روشهای جلوگیری از باردار استفاده گردد.
7) حین مقاربت جنسی از لغزنده کننده های (لوبریکیشن) پایه آب (محلول در آب) و غیر معطر استفاده کنید. از وازلین و لوبریکیشنهای حاوی سیلیکون استفاده نکنید.
8) لباسهای زیر خود را حداقل هر دو روز در میان عوض کنید.
9) حتما قبل و پس از آمیزش جنسی ادرار کنید.
10) از پودر تالک در اطراف مهبل استفاده نکنید زیرا که پودر تالک رطوبت را در خود نگه میدارد.
11) در صورتی که از تامپون در دوران قاعدگی استفاده میکنید حداکثر آن را هر 4-3 ساعت یکبار عوض کنید. پیش از گذاشتن تامپون دستهای خود را کاملا بشویید. در طی خواب شبانه هیچگاه از تامپون استفاده نکنید و جای آن از پد های بهداشتی استفاده کنید.
12) نوار بهداشتی (پد) را میبایست هر 6-4 ساعت یکبار (حداکثر 8 ساعت) عوض کرد. پیش از گذاشتن پد نیز دستهای خود را با آب و صابون بشویید.
13) از تامپون، نوارهای بهداشتی و دستمال توالت معطر استفاده نکنید.
14) همیشه مهبل و اطراف آن را خشک و تمیز نگه دارید. رطوبت رشد میکروبها و قارچها را سرعت میبخشد.
15) بطور منظم سطح خارجی مهبل را با آب ولرم شستشو دهید. برای شستن مهبل نیازی به استفاده از صابون نمیباشد.
16) حین استحمام از صابون و شامپوهای غیر معطر و ملایم استقاده کنید. از وان کف صابون نیز استفاده نکنید.
17) هیچگاه لباسهای خیس و مرطوب را بتن نکنید. چنانچه لباسهایتان خیس شد فورا آن را عوض کنید.
18) هنگام شامپو کردن و آب کشیدن موها حین استحمام سر خود را بسمت جلو خم کنید تا شامپو با مهبل و ناحیه تناسلی تماس نیابد.
19) پس از استحمام با یک حوله نرم ناحیه تناسلی را به ملایمت خشک کنید. برای این کار میتوانید از سشوار (با درجه باد سرد ) نیز استفاده کنید.
20) هیچگاه ادرار خود را نگه ندارید.
21) از دوش مهبل استفاده نکنید. چراکه این عمل ترشحات و باکتریهای طبیعی و محافظ مهبل را میشوید.
22) پس از استحمام ادرار کنید.
23) از روابط جنسی پر خطر اجتناب کنید.
24) در طی روز آب فراوان بنوشید. استرس و وزن خود را نیز کاهش دهید.
25) مصرف روزانه ماست از بروز عفونتهای قارچی مهبل جلوگیری میکند.
26) مصرف بی رویه و سر خود آنتی بیوتیکها میکروبهای مفید و طبیعی مهبل را از میان برده و زمینه ابتلا به عفونتهای قارچی را افزایش میدهد.
27) خانمهای که در دوران حاملگی، شیر دهی ویائسگی میباشند و همچنین خانمهایی که از قرصهای ضد بارداری استفاده میکنند از آنجایی که سطوح هورمونهای بدن آنها دستخوش تغییر میشود میبایست بیشتر بهداشت فردی خود را رعایت کنند.
برچسب ها : مسائل جنسی زنان و مردان ،بیماری های زنان ،دانستنی های پزشکی زنان و مردان
اختلال انگیختگی جنسی نوعی انحراف پزشکی است که می تواند در طول هر زمان از چرخه جنسی (تمایل، برانگیختگی، ارگاسم، و بازگشتن به مرحله اولیه) به وقوع بپیوندد که این امر می تواند رضایت جنسی مطلوب در حین فعالیت جنسی را کاهش دهد.
متن کل خبر : فردی که دچار یک چنین اختلالی باشد، به برقراری رابطه جنسی تمایل دارد، اما مشکلاتی را در زمینه برقراری رابطه جنسی احساس می کند و متاسفانه در تحریک شدن برای ادامه کار دچار مشکل می شود.
این اختلال پیش تر به عنوان تمایل پایین در خانم ها و سستی در آقایون نام گرفته بود، اما این روزها با پیشرفت علم این مشکل را به این صورت مورد بررسی قرار نمی دهند. ضعف جنسی اکنون به عنوان عدم قابلیت نعوذ شناخته شده و سرد مزاجی در حال حاضر به عنوان مشکل در زمینه برانگیختگی و اشتیاق و اضطراب معنا پیدا می کند.
هم برای آقایون و هم برای خانم ها این شرایط می تواند نوعی بیزاری و یا عدم تمایل به برقراری رابطه جنسی ایجاد نماید. در آقایون این ناتوانی سبب عدم توانایی در نگه داشتن نعوذ و حفظ آن و لذت نبردن تمام و کمال در حین برقراری رابطه جنسی تعریف می شود. در خانم ها هم این اختلال همرا با کاهش میزان ترشح مایع روان کننده برای ادامه نزدیکی می باشد.
ملاحظات
ضعف جنسی موقتی به طور تقریبی در حدود ۵۰% از مردان اتفاق می افتد و ضعف جنسی مزمن از هر ۸ نفر یک نفر را به خود مبتلا می سازد که این نوع اختلالات با بالا رفتن سن در آقایون افزایش پیدا می کند. در امریکا بین ۲۰ تا ۳۰ میلیون مرد به این بیماری مبتلا می باشند. در حدود ۵۲ درصد از آقایون بین ۴۰ تا ۷۰ سال هم حدود متفاوتی از کم کاری و یا عدم توانایی در حفظ نعوذ را شاهد هستند.
ضعف جنسی را می توان در دو گروه اولیه و ثانویه طبقه بندی نمود. آقایونی که دارای ضعف جنسی اولیه می باشند، هیچ گاه آنقدر نعوذ نمی شوند که بتوانند رابطه جنسی برقرار کنند. در ضعف جنسی نوع دوم، حالت نعوذ پس از یک دوره نرمال از بین می رود. این امر به طور مکرر اتفاق می افتد بجز مواقعی که بیماری و یا جراحت خاصی صورت بپذیرد.
راه درمان ضعف جنسی نوع دوم قدری راحت تر است چراکه بیمارن قبلاً تجربه عملکرد عادی آلت را داشته اند.
برای نعوذ چند فاکتور مورد نیاز است:
ایجاد علاقه و تمایل ذهنی
عملکرد نرمال هورمون ها از جمله غده هیپوفیز
تستسترون کافی
ذخیره غنی خونی در آلت
انزال زودرس (زمانیکه ارگاسم خیلی پیش از موقع نرمال حاصل می شود) چیزی جدای ضعف جنسی است و زوجین برای درمان این بیماری باید با پزشک متخصص مشورت کنند.
ناباروری در آقایون نیز جدای مقوله ضعف جنسی است. مردی که نمی تواند حالت نعوذ را حفظ کند، ممکن است هیچ مشکلی در بارور کردن همسر خود نداشته باشد. مرد نابارور می تواند به راحتی یک نزدیکی کاملاً طبیعی داشته باشد، اما نمی تواند همسر خود را بارور کند.
علائم
در خانم ها یا آقایون
کمبود علاقه به برقراری رابطه جنسی
عدم توانایی در ایجاد حس برانگیختگی
احساس درد به هنگام برانگیختگی(که در خانم ها شایع تر است)
ناباروری
در آقایون
عدم توانایی در نعوذ
عدم توانایی در حفط نعوذ برای برقراری رابطه جنسی
تاخیر در انزال و یا عدم وجود انزال علیرغم وجود محرک های کافی
عدم توانایی در کنترل و زمانبندی انزال
در خانم ها
ناتوانایی در آزاد کردن عضلات واژینال به منظور پذیرش آمیزش
کمبود میزان ترشحات روان کننده قبل و در حین برقراری رابطه جنسی
ناتوانی در رسیدن به اوج لذت جنسی زنانه
دلایل
این بیماری می تواند از آغاز و یا پس از تجربه ی دوره ای معین در فرد ایجاد شود. ممکن است به مرور زمان بر شدت آن افزوده شود و یا ممکن است به طور ناگهانی ایجاد شده و خود را به شکل ضعف کلی و یا جزئی جنسی نشان دهد. دلایل بیماری می تواند عوامل مختلف جسمی، روانی و یا هر دو باشد.
فاکتورهای احساسی برون فردی (مشکلات زناشویی، عدم وجود اعتماد میان دو طرف) و یا درون فردی (مانند افسردگی، احساس ترس و گناه، وجود آسیب های جنسی در گذشته و غیره) باشد.
دلایل جسمانی هم می تواند شامل مواردی از قبیل مصرف مواد مخدر (نظیر: الکل، نیکوتین، نارکتین، قرص های روان گردان) و داروهای ضد افسردگی، آنتی هیستامین و سایر داروها باشد. پروستات، جراحی عروق، وجود مشکل در سیستم تنفسی، اختلال غدد مترشحه ماند تیروئید و غدد فوق کلیوی، اختلالات عصبی که به دلیل آسیب های گذشته ایجاد شده باشند (مانند آسیب ستون مهره ها و نخاع) و بیماری هایی نظیر دیابت، تصلب بافت ها، تومور و گاهی سفلیس و کمبود هورمونهایی ماند تستسترون و آندروژن از جمله سایر دلایل بروز این بیماری قلمداد می شوند.
ضعف جنسی را معمولاً می توان در ۴ گروه متفاوت طبقه بندی نمود: اختلال در امیال جنسی، اختلال در نعوذ، اختلال در ارگاسم و اختلال درد جنسی.
اختلال در تمایل جنسی و یا کاهش شهوت به واسطه کاهش میزان تستسترون و یا آندروژن به وجود می آید. سایر موارد می توانند شامل عوامل ذیل باشند: افزایش سن، خستگی، تحت درمان بودن، حاملگی، و یا موارد روانی مانند افسردگی و اضطراب اشاره کرد.
دلایل رایج ضعف جنسی
استفاده از داروهای خاص به ویژه داروهای ضد افسردگی
استعمال دخانیات
فشارخون بالا
اختلالات هورمونی که به واسطه بیماری هایی نظیر دیابت، زخم کبد، که بیشتر در الکلی ها بوجود می آید.
مشکلاتی در مورد گردش خون، تصلب شرائین، کم خونی و جراحی های عروقی
مشکلات عصب شناختی از جمله وجود بیماری های مختلف، آسیب های بدنی، جراحت
مشکلات مربوط به دستگاه ادراری از جمله درآودن پروستات و یا پرتودرمانی
کاشت آلت و یا جایگزین سازی آن که به طور مناسب واکنش نشان ندهد
افسردگی، اضطراب، خستگی، استرس، ترس، شکست
داروهای روان گردان، الکل
مشکلات روانی قدیمی
اختلال در ارگاسم که می تواند هم خانم ها و هم آقایون را تحت تاثیر قرار دهد، به این شکل است که ارگاسم یا اصلا وجود ندارد و یا در آن تاخیر زیادی دیده می شود. اختلال درد هم در خانم ها خیلی بیش از آقایون شایع می باشد و با نام مقاربت دردناک شناخته می شود. واژینیسم که همان گرفتگی عضلات واژن می باشد، نوعی اسپاسم ناخاسته است می تواند از وجود نزدیکی ممانعت اجاد کند. مقاربت دردناک نیز به دلیل عدم وجود ترشح روان کننده به میزان کافی در خانم ها ایجاد شود که دلیلش شیر دهی، استفاده از ژل ها و کرم های ضد بارداری و ضد پیری، و یا ترس و اضطراب است. گرفتگی عضلات مهبل می تواند به دلیل جراحات جنسی مانند تجاوز، زنا و ارتباط جنسی نامشروع ایجاد شود.
ضعف جنسی در سال های جوانی بیش از هر زمان های دیگری شیوع پیدا می کند و بیشتر میان افراد بیست تا سی ساله رواج دارد. بیماری به تریج با افزیش سن از میان رفته و مجدداً در سنین سالخوردگی بروز می کند.
ریسک ابتلا به بیماری در برخی شرایط خاص مانند وجود بیماری دیابت، اختلال وابسته به انحطاط سلول های عصبی، بیماری های روانی مزمن، استفاده از الکل، مواد مخدر، عدم توانایی در خفظ ارتباط طولانی مدت، ناهماهنگی مزمن با شریک جنسی فعلی از جمله آنها می باشد.
پیشگیری
والدین باید بدانند که از همان آغاز باید در مورد مسائل جنسی با کودکان خود دقیق و صادق برخورد کنند. این امر سبب می شود که آنها در بزرگسالی دچار مشکلاتی نظیر اضطراب و عادات ناپسند احساسی نشوند.
به هر روی پیش از استفاده از هر گونه درمانی چه خودتان قرص ها را تجویز کنید و چه به پزشک مراجعه کرده و از او کمک بگیرید، باید دستورالعمل و اثرات جانبی دارو را به دقت مطالعه کنید. باید توجه داشته باشید که محدود کردن و قطع مصرف مواد مخدر، دخانیات و الکل به تقویت قوای جنسی کمک چشمگیری می کنند.
همچنین زوج هایی که ارتباط خوبی با هم دارند و در مورد مسائل مختلف با هم به بحث و گفتگو می نشینند، شانس بیشتری در غلبه به این بیماری دارند.
افرادی هم که قبلاً تجربه آسیب های جنسی را در زندگی خود داشته اند، باید پیش از برقراری رابطه، در کلاس های گروهی و فردی مشاوره خانواده شرکت کنند تا بتوانند با کسانی که به دلخواه خود انتخاب می کنند، رابطه جنسی برقرار کرده و از این رابطه لذت ببرند.
درمان
به هر حال پزشکان شیوه های درمانی متفاوتی را برای از بین بردن این بیماری در نظر دارند که بسته به آزمایش های گوناگون و شدت بیماری انواع مختلف آنرا تجویز میکنند. در این میان بیمار وظیفه دارد که تاریخچه کلی بیماری خود را برای پزشک خود شرح داده و هم خانم و هم آقا مورد معاینه پزشک قرار بگیرند.
نوع درمان بر اساس دلیل ایجاد ضعف جنسی معین می گردد. دلایل ارگانیک که قابل معاینه می باشند، هم از طریق دارو و هم از طریق جراحی قابل درمان می باشند. از جمله دارو هایی که اثر بسزایی دارند می توان به ویاگرا اشاره کرد. این دارو جریان خون را در رگ ها افزایش می دهد و سبب می شود که خونی که در آلت جریان دارد نیز چرخه تند تری را پیدا کند. آقایونی که از داروی های قلب استفاده می کنند و یا مبتلا به بیماری هایی در زمینه تصلب شرائین هستند باید در مصرف این دارو احتیاط کرده و قبل از مصرف حتماً با پزشک خود مشورت کنند. کمبود تستسترون و استروژن نیز با قرص ها و کرم های موضعی قابل درمان می باشند.
تحریک ذهنی و سایر شیوه های تمرکز روانی نیز می توانند اثر بسزایی در پروسه تسریع درمان ضعف جنسی بر روی بیماران داشته باشند.
برخی از زوجین نیز باید با هم در کلاس های مشاوره شرکت کنند تا به مشکل اصلی خود پی ببرند. برای از میان برداشتن اضطراب، ترس، استرس و تمایل به بازداری احساسات نیز با چند جلسه مشاوره قابل حل خواهد بود. برخی از انواع ضعف های جنسی نیز با دارو و یا جراحی قابل حل نمی باشند. البته مصرف داروهای مختلف می توانند تا حدودی به افراد کمک کرده و ضعف آنها را بهبود بخشد. در برخی موارد نادر ضعف جسمانی سبب ایجاد ناباروری در مردان و نازایی در خانمها می شود.
ضعف جنسی که به دلیل ترس از ابتلا به بیماری های ناخواسته جنسی ایجاد میشود باید از مواد محافظ در رابطه جنسی استفاده شود. در این موارد استفاده از مشروبات الکلی به شدت منع می گردد.
اگر این مشکل جدی و دائمی باشد باید حتماً با یک متخصص مشورت کنید.
ضعف دائمی جنسی می تواند آستانه ای برای بروز بیماری های دیگر نظیر افسردگی باشد. همچنین مشکلاتی را میان زوجین بوجود آورده و سبب جدایی آنها هم میشود.
دلیل تنوع پذیری مردان و زنان در روابط جنسی
|
دلزدگی و سردی آقایان در مقابل وابستگی خانمها پس از رابطه جنسی |
|
فرزندان ما در هر سنی تا چه میزان باید با مسائل جنسی آشنا باشند؟ |
|
افزایش مدت زمان رابطه جنسی و جلوگیری از انزال زودرس بین زوجین |
|
حل مشکلات زندگی جنسی.آیا رابطه جنسی در زندگیتان رو به افول دارد؟ |
|
کلیدهای طلایی برای زنانی که خواهان ارتباط موفق با شوهر خود هستند |
|
شخصیت جنسی چیست ؟ و اداراک هیجانی چه تاثیری بر روابط زناشویی دارد ؟ |
|
آزمایش یک ماده ایمنی در اسپرم در مورد عقیم بودن یا نبودن مردان |
آیا مردان نیز دوره هایی دارند؟
برچسب ها : مسائل جنسی زنان و مردان ،ناتوانی جنسی و پزشکی ،بیماری های زنان ،بیماری های مردان
انکار همسرتان برای هم بستر شدن با شما، هر بار که از او تقاضا می کنید، می تواند دلیلی فراتر از آن سردرد ساختگیش باشد.
متن کل خبر : مجلات ویژه خانم ها اطلاعاتی در اختیار ما قرار می دهد که هیچ کجای دیگر نمی توان یافت. آنها دیدگاهی زنانه را به ما نشان می دهند که اکثر آقایون شناختی از آن ندارند. اینکه خانم ها چطور رفتار و اعمال آقایون را تعبیر می کنند، انتظارات واقعی آنها چیست و خیلی چیزهای دیگر.
احساسات جنسی او
انکار همسرتان برای هم بستر شدن با شما، هر بار که از او تقاضا می کنید، می تواند دلیلی فراتر از آن سردرد ساختگیش باشد.
احساس می کنید که نمی خواهید
اگر بگوییم زنان از نظر جنسی موجوداتی بسیار پیچیده هستند، بیراه نگفته ایم. همه می دانند که ارگاسم شدن برای خانم ها خیلی سختتر از آقایون است. در این مقاله می خواهیم به علت این مشکل بپردازیم و به شما نشان دهیم که چطور مثل مردها بتوانید به راحتی از ارگاسم لذت ببرید.
ببینید دقیقاً چه اتفاقی می افتد
فقدان میل جنسی موقتی به این معناست که شما طبیعتاً سکس را دوست دارید اما مدتی است که این میل را در خود نمی بینید. فقدان میل جنسی دراز مدت به این معناست که چند وقتی است که این شور و حرارت در شما از بین رفته است. میل جنسی کم یعنی شما سکس می خواهید اما بدنتان نمی خواهد و از نظر جسمی انگیختگی جنسی مغز را رد میکنید. دستگاه تناسلی شما خشک میماند و حساسیت شما به لمس کردن آن از بین رفته است.
اگر از کاهش میل جنسی رنج می برید، سریعاً به پزشک زنان مراجعه کرده و از او بخواهید یک چک آپ کامل روی شما انجام دهد. علت این مشکل معمولاً جسمی است و به دلایلی مثل جراحی های لگن خاصره مثل بیرون آوردن رحم، بالا بودن فشار خون، کشیدن سیگار، کلسترول بالا، تغییرات هورمونی مثل بچه دار شدن و همچنین استفاده از برخی داروها برمی گردد.
اگر خوب فکر کنید، فقدان میل جنسی موقتی معمولاً از بروز یک اتفاق ناشی میشود. جدا از اتفاقات آشکاری مثل بچه دار شدن، اتفاقات دیگری هم در این زمینه دخیل هستند، مثل استرس، خستگی، مرگ یکی از عزیزان، تنش در رابطه، و هر چیز دیگری که ممکن است باعث ناراحتی شما شده باشد. اگر توانستید آن اتفاق را تشخیص دهید، راه حل مشکل را تقریباً پیدا کرده اید. دلیلش استرس زیاد است؟ به اولویت هایتان دوباره فکر کنید. اگر غصه دار یا عزا دارید، به خودتان زمان بدهید تا بهبود یابید.
اگر یک سال یا بیشتر است که میل جنسی نداشته اید و نمی دانید دلیل آن چه بوده است، آنوقت است که باید بنشینید و یک فکر اساسی کنید. صادق باشید. شاید یکی از مهمترین دلایلی که میل جنسیتان این مدت تحریک نشده این باشد که رابطه تان رابطه ی درستی نیست یا از شریک جنسیتان خوشتان نمی آید. اما خوشبختانه با کمی حرف زدن و آموزش دیدن می توانید این مشکل را به راحتی از میان بردارید.
آیا ناخودآگاه از سکس خودداری می کنید؟
بیشتر وقت ها واقعیت ناراحت کننده تر این است که مشکل شیوه ی شریکتان نیست، بلکه عدم علاقه شما به اوست. بااینکه راه های زیادی برای حرارت بخشیدن به زندگی جنسیتان وجود دارد، اما اگر واقعاً به طرفتان علاقه مند نباشید شاید نتوان کاری کرد. این شما هستید که باید تصمیم بگیرید در آن رابطه عاری از سکس بمانید یا نه.
سکس می تواند ابزار بسیار عالی برای تهییج روابط باشد. اگر همسر شما همیشه عطش جنسی دارد، رد کردن منبع اصلی لذت او، راضیتان می کند. گاهی اوقات –به ویژه وقتی عصبانی هستید—آگاهانه این کار را می کنید. سایر اوقات اگر واقعاً اذیت شده باشید، اینکار به صورت ناخودآگاه انجام می گیرد. مشکلات جنسی معمولاً فقط به خودِ سکس مربوط می شوند و گاهی می تواند نشانه ی این باشند که رابطه چندان مستحکم نیست.
از جنبه مثبتِ قضیه
این هم به همان اندازه متداول و البته به همان اندازه برای زندگی جنسیتان مخرب است: شما خیلی به شریک جنسیتان نزدیک شده اید. سکس در ابتدای رابطه تان با این فرد چطور بوده است؟ اگر خوب بوده و هنوز هم مجذوب آن هستید، باید بدانید که صمیمیت در رابطه باعث عقب راندن شور و اشتیاق جنسی می شود. تعجب کردید نه؟ اما خوب است بدانید که زوج هایی که معمولاً صمیمی ترین و بهترین رابطه عشق و عاشقی را دارند، بدترین زندگی جنسی را دارند. یکی از مهمترین الزامات تداوم یک رابطه جنسی، تازگی است. اگر آنقدر با طرفتان جور شده اید که همه علایق و سلایقتان باهم یکی شده است، مطمئناً رابطه جنسیتان سخت تر خواهد شد. زوج هایی که خیلی به همدیگر نزدیک نمی شوند و همیشه به خود اجازه می دهند که چیزهای تازه را امتحان کنند و دیدگاهی خاص خود را داشته باشند، همیشه زندگی جنسی بهتری باهم خواهند داشت.
چند نکته دیگر:
دلایل پزشکی را بررسی کنید. قبل از هر چیز برای ارزیابی شیوه زندگی، سلامت عمومی، داروها و سطح هورمون ها، یک مشاوره ی کامل پزشکی انجام دهید.
میل جنسی یک تصمیم است. به خودی خود اتفاق نمی افتد، شما باید باعث شوید که اتفاق بیفتد. مسئولیت انگیزش خود را بپذیرید. ببینید چه چیزهایی باعث تحریک شما می شود و چه چیزهایی میلتان را از بین می برد.
حداقل هفته ای یکبار با همسرتان قرار سکس بگذارید. علاوه بر این یک قرار، سه قرار ملاقات دیگر هم باهم در هفته داشته باشید که بدون انجام سکس داخل اتاق کنارهم باشید. این قرار ملاقات ها را در راس اولویت هایتان قرار دهید. وقتی زمانش فرا می رسد با اشتیاق در رابطه شرکت کنید و خواهید دید که شما هم به اندازه ی او لذت خواهید برد.
همسرتان را متهم نکنید. اگر او می خواهد که به فلان شیوه با شما سکس کند، غر نزنید و شکایت نکنید که چرا وقتی نمی خواهید مجبورید کاری را انجام دهید. درعوض همه ی تلاشتان را به کار گیرید که از سکس لذت ببرید، همین!
در سکس ارگاسم نمی شوید
مشکل را بررسی کنید
گاهی ممکن است اصلاً و به هیچ عنوان ارگاسم نشوید و گاهی ممکن است بسیار سخت ارگاسم شوید. مشکل شما کدام است؟
چند نکته:
اطلاعات خود را از بدنتان بیشتر کنید. می توانید از کتاب های آموزشی، به ویژه کتابهایی که درمورد ارگاسم صحبت میکند، استفاده کنید. هرچه اطلاعاتتان درمورد سکس کمتر باشد، اگر زن باشید، ارگاسمتان دشوارتر خواهد بود.
نمی توانید ارگاسم شوید؟ احتمالاً یک مشکل عمیق روانی برای آن وجود دارد. این مشکل می تواند یک تجربه ی زود هنگام باشد که ضربه ی شدیدی بر شما وارد کرده است اما شما آن را به خاطر نمی آورید. گاهی مغز برخی اطلاعات را که تصور می میکند برای ما دردآور است، از ما پنهان میکند. اما فقط مغزتان نیست که می تواند چیزها را به یاد آورد، بدنتان هم می تواند. اگر فکر میکنید اشکالی در کار است اما مطمئن نیستید که آن چیست، یا به طور کل از سکس احساس ناراحتی میکنید، حتماً با یک روانشناس مشورت کنید.
همسرتان توانایی رساندن شما به ارگاسم را ندارد
باید بگویم که تقریباً %77 خانم ها فکر میکنند که شریک جنسیشان نمیتواند آنها را به ارگاسم برساند. حتی آنهایی که این جرات را دارند به طرفشان آموزش دهند که برای ارگاسم شدن آنها چه باید بکنند. اما چرا؟ شاید دلیلش این است که طرفشان نمیتواند به همان مدت طولانی کاری که آنها می گویند را انجام دهد. اما نکته جالب این است که تحقیقات نشان می دهد مردها دوست دارند به آنها بگویید که چه باید بکنند. تنها دلیلی که باعث می شود زود دست از کار بکشند این است که چون ارگاسم خودشان خیلی سریعتر است فکر می کنند که شما هم باید همینطور باشید. باید به آنها بگویید که شاید تا 20 دقیقه هم طول بکشد تا ارگاسم شوید، آنوقت آنها با خیال راحت کارشان را ادامه می دهند.
اگر هنوز هم نمی توانید ارگاسم شوید، می توانم راهکاری به شما معرفی کنم. ابتدا از شریک جنسیتان بخواهید به تحریک سایر قسمت های حساس بدنتان بپردازد. وقتی هر دوی شما بدانید که می توانید ارضاء شوید، فشار روحی وارد بر شما کمتر خواهد شد. هرچه طرفتان بیشتر با روشی که شما برای سکس کردن می پسندید انس بگیرد، کم کم می توانید از طریق سکس با همسرتان به ارگاسم برسید. اجازه بدهید او همه ی تلاشش را برای ارگاسم کردن شما بدون استرس به کار گیرد. سعی کنید روش ها و تکنیک ها جدید را بین خود آزمایش کنید تا ببینید کدام برای شما کارآمدتر است.
چند پیشنهاد:
درمورد سکس مطالعه داشته باشید. کتاب های خوب و مفید بخوانید و از شریک جنسیتان بخواهید که همین کار را بکند.
با گذاشتن نامی دیگر بر سکس مشروع، آن را عملی طبیعی جلوه دهید تا دیگر عملی زشت و ناشایست را در ذهنتان تداعی نکند.
نگران اینکه بقیه چه فکری درموردتان میکنند نباشید. همیشه نگران این هستیم که طرفمان چه فکری درموردمان میکند یا اگر مادرمان بفهمد چه فکری می کند. دست ازاین فکرها بردارید. هروقت دیدید ذهنتان درگیر چنین موضوعاتی می شود با آن مقابله کنید.
دست از خرده گرفتن بر اندامتان بردارید. بله شما کامل نیستید اما هیچ انسان دیگری هم در جهان وجود ندارد که کامل باشد. با این افکار مقابله کنید. مثل مردها رفتار کنید: وقتی جلوی آینه می ایستید به جای متمرکز شدن روی نقاط ضعفتان، به نقاط مثبتتان بیندیشید.
گذشته ی جنسی خود را بررسی کنید. چه پیامهایی درمورد سکس از والدینتان دریافت کرده اید؟ چه تجربیات دیگری در گذشته داشته اید که امروز بر شما تاثیر گذاشته باشد؟ با یک دوست مطمئن صحبت کنید. با شریک جنسیتان صحبت کنید. و اگر با هیچکدام از اینها دوست نداشتید، با یک متخصص روانشناس مشورت کنید.
موقع سکس کردن، فقط به لحظه حال توجه داشته باشید. روی احساسات آن زمان خود متمرکز شوید. اگر فکر میکنید که ذهنتان به سمت افکار منفی می رود—یا حتی به سراغ کارهایی که باید انجام دهید—به سرعت این افکار را پس بزنید. حتی نباید تمرکزتان بر ارگاسم باشد. فقط باید از آنچه در همان لحظه اتفاق می افتد لذت ببرید
دلیل تنوع پذیری مردان و زنان در روابط جنسی
|
دلزدگی و سردی آقایان در مقابل وابستگی خانمها پس از رابطه جنسی |
|
فرزندان ما در هر سنی تا چه میزان باید با مسائل جنسی آشنا باشند؟ |
|
افزایش مدت زمان رابطه جنسی و جلوگیری از انزال زودرس بین زوجین |
|
حل مشکلات زندگی جنسی.آیا رابطه جنسی در زندگیتان رو به افول دارد؟ |
|
کلیدهای طلایی برای زنانی که خواهان ارتباط موفق با شوهر خود هستند |
|
شخصیت جنسی چیست ؟ و اداراک هیجانی چه تاثیری بر روابط زناشویی دارد ؟ |
|
آزمایش یک ماده ایمنی در اسپرم در مورد عقیم بودن یا نبودن مردان |
آیا مردان نیز دوره هایی دارند؟
برچسب ها : مسائل جنسی زنان و مردان ،بیماری های زنان ،بیماری های جنسی
در این مقاله با بیماری سیفلیس، راههای مبارزه، علایم و نکاتی در مورد این بیماری آشنا خواهید شد
سیفلیس یک عفونت باکتریایی است که عمدتا جزو بیماریهایی که از طریق جنسی منتقل میشوند به حساب میآید. هر فردی که تماس جنسی داشته باشد مستعد ابتلا به عفونت سیفلیس است. اگر چه احتمال بروز آن در قشر جوان و در فاصله سنی 15 تا 30 سال به نسبت بیشتر است. همچنین، این بیماری در مناطق شهری رایجتر از مناطق روستایی است.
سیفلیس به استثنای نوع مادرزادی که از مادر به جنین منتقل میشود از راه تماس جنسی با یک فرد مبتلا منتقل میگردد. علائم این بیماری در 4 مرحله بروز میکند مرحله اول بدون درد بوده و معمولا 10 روز تا 3 ماه پس از تماس اولیه بروز میکند در این مرحله هیچ علایم دیگری مشاهده نمیشود.البته در گاهی موارد مرحله اول با تورم غدد همراه است که ظرف یک هفته بروز میکند و ممکن است یک تا 5 هفته ادامه پیدا کند و پس از آن بدون نیاز به هیچ اقدام درمانی برطرف میشود. تقریبا 3 تا 6 هفته پس از این مرحله فرد وارد مرحله دوم بیماری میشود. متداولترین و شایعترین علامت این دوره بروز بثورات جلدی است که ممکن است در هر نقطه از بدن از جمله بازوها، پاها، کف دست و کف پا و تن ایجاد شود.
سایر علائم نیز مانند خستگی، تب، گلودرد، سردرد، بی اشتهایی، ریزش مو، گرفتگی صدا، تورم غدد است. این علائم 2 تا 6 هفته ادامه یافته و به تدریج حتی در صورت عدم وجود درمان مناسب از بین میروند اما ممکن است ظرف یک یا 2 سال آینده دوباره بروز کند. مرحله سوم که سیفلیس مزمن نام دارد (بیماری پس از یک دوره 4 ساله ممکن است به بروز بیماری در پوست، استخوانها، سیستم اعصاب مرکزی و قلب منجر شود).سیفیلیس مزمن میتواند منجر به بیماری روحی، کوری و آسیب شدید قلب و سرخرگ آئورت و در نهایت مرگ فرد شود.
مرحله چهارم که اغلب در نتیجه عدم درمان بیماری در مراحل ابتدایی بروز میکند سیفلیس عصبی یا همان عفونت سیستم عصبی است. این مرحله ممکن است بدون علامت باشد یا با سردردهای خفیف و یا پیامدهای شدیدتر مانند سکته مغزی همراه باشد. درمان این مرحله به اندازه درمان بیماری ایدز مشکل و پیچیده میشود. در کل علائم بیماری بین 10 تا 90 روز پس از این که فرد به باکتری آلوده شود بروز میکند اما معمولا بین 3 تا 4 هفته است.
علائم ابتدایی اغلب جدی گرفته نمیشوند و فرد مبتلا نیز درصدد درمانهای پزشکی بر نمیآید. خود بیمار میتواند برای یک دوره 2 سال یا احتمالا بیشتر ناقل بیماری باشد. میزان انتقالپذیری بیماری بستگی به میزان گسترش زخمهای عفونی در فرد دارد که ممکن است مرئی یا نامرئی باشند. هیچ سیستم ایمنی طبیعی در بدن برای مقابله با این بیماری وجود ندارد و ابتلا به آن درگذشته نمیتواند در بدن فرد مصونیت ایجاد کند. این بیماری اغلب به کمک پنیسیلین یا تتراسیکلین درمان میشود. میزان درمان بستگی به مرحلهای است که بیمار در آن مرحله قرار دارد در زنان باردار که سابقه واکنشهای آلرژیک به پنیسیلین دارند باید از روش کاهش حساسیت استفاده شود. همچنین نوزادی که با ابتلا به این بیماری متولد شود باید روزانه به مدت 10 روز تحت درمان با پنیسیلین قرار گیرد.
اگر این بیماری درمان نشود به تخریب بافتهای نرم، استخوانها، مشکلات قلبی، نابینایی و سایر مشکلات منجر خواهد شد. از همه مهمتر این که زنی که به این بیماری مبتلاست و درمان نشده میتواند بیماری را به جنین خود منتقل کند که این امر میتواند موجب مرگ و یا معلول شدن نوزاد گردد. از اینرو پزشکان و بیمارستانها باید برای زنان باردار از تستهای سیفلیس استفاده کنند.از چندین روش میتوان مانع از گسترش این بیماری شد:استفاده از وسایل بهداشتی مناسب در هنگام تماس جنسی مانند کاندوم، خودداری از برقراری از تماس جنسی در هنگام ابتلا به این عفونت و مراجعه به پزشک متخصص، آگاه کردن فوری شریک جنسی از بیماری خود و تست سیفلیس برای مادران باردار از مهمترین این راهها به حساب میآیند. باید توجه داشت که کاندوم میتواند مانع از انتقال عفونت از زخمهای این بیماری در مراحل اولیه شود اما در صورتی که زخمها در محلهایی بیرون از قسمتهای پوشیده شده با کاندوم باشد احتمال انتقال بیماری وجود دارد
دلیل تنوع پذیری مردان و زنان در روابط جنسی
|
دلزدگی و سردی آقایان در مقابل وابستگی خانمها پس از رابطه جنسی |
|
فرزندان ما در هر سنی تا چه میزان باید با مسائل جنسی آشنا باشند؟ |
|
افزایش مدت زمان رابطه جنسی و جلوگیری از انزال زودرس بین زوجین |
|
حل مشکلات زندگی جنسی.آیا رابطه جنسی در زندگیتان رو به افول دارد؟ |
|
کلیدهای طلایی برای زنانی که خواهان ارتباط موفق با شوهر خود هستند |
|
شخصیت جنسی چیست ؟ و اداراک هیجانی چه تاثیری بر روابط زناشویی دارد ؟ |
|
آزمایش یک ماده ایمنی در اسپرم در مورد عقیم بودن یا نبودن مردان |
آیا مردان نیز دوره هایی دارند؟
برچسب ها : مسائل جنسی زنان و مردان ،بیماری های جنسی ،بیماری های زنان ،بیماری های مردان
دانشمندان راه حلی 5 بخشی را برای جلوگیری از ابتلا به آنفلوانزای نوع A(خوکی) توصیه میکنند.
ویروس آنفلوانزای خوکی، از آغاز انتشار خود در ماه مارس در کشور مکزیک تاکنون منجر به مرگ بیش از 700 نفر شده است. این ویروس همچنین بیش از 100 هزار نفر را به بیماری آنفلوانزای خوکی مبتلا کرده است...
دانشمندان راه حلی 5 بخشی را برای جلوگیری از ابتلا به آنفلوانزای نوع A(خوکی) توصیه میکنند.
ویروس آنفلوانزای خوکی، از آغاز انتشار خود در ماه مارس در کشور مکزیک تاکنون منجر به مرگ بیش از 700 نفر شده است. این ویروس همچنین بیش از 100 هزار نفر را به بیماری آنفلوانزای خوکی مبتلا کرده است.
نظر به این امر در ادامه این گزارش راه حل 5 مادهای دانشمندان برای جلوگیری از ابتلا به این بیماری مهلک ارائه میشود.
این گزارش میافزاید: نخستین و مهمترین راه حل برای پیشگیری، شستوشوی دستها با آب و صابون یا مایع شست و شوی دست، به خصوص پس از حضور در اماکن عمومی است.
بر اساس این گزارش، از دست زدن به بینی یا دهان و لمس چشمها پرهیز شود زیرا آنها محلهای مناسبی برای رشد اولیه این ویروس به حساب میآیند و استفاده از دستمال هنگام عطسه و سرفه شرط اساسی برای پیشگیری از این بیماری در یک جامعه است.
بر اساس این گزارش، ماسکهایی که روی صورت قرار میگیرند تا حدی میتوانند در جلوگیری از ابتلا به این بیماری کمک کنند به دلیل آنکه ویروس A/H1N1 از راه عطسه یا سرفه کردن ممکن است منتشر شود. اما استفاده عام از ماسک توصیه نمیشود در عوض ماسکها بیشتر مورد استفاده کادر پزشکی در مراکز درمانی قرار میگیرد ضمن اینکه سطوحی را که از این طریق آلوده میشوند باید با الکل تمیز کرد.
این گزارش میافزاید: از افراد بیمار باید فاصله گرفت. افرادی که به این ویروس مبتلا شدهاند، میتوانند تا 10 روز ناقل آن باشند. این به آن معناست که باید مراقب اطرافیان خود هنگام حضور در محیط های مختلف اجتماعی بود. همچنین از روبوسی یا دست دادن با دیگران جداً خودداری شود.
برچسب ها : توصیه های پزشکی ،دانستنی های پزشکی زنان و مردان ،بیماری های مردان ،بیماری های زنان
موهای زاید در زنان مشکل نسبتا شایعی است که گهگاه عوارض روانی هم به دنبال دارد .حتماً شما نیز در میان اطرافیانتان با خانمهائی که در صورتشان موهای ضخیم وسیاه رنگ وجود دارد، رو به رو شدهاید .
اصلا شاید خود شما یکی از کسانی باشید که با این مشکل مواجه هستند.اگر این طور است باید به اطلاعتان برسانم که شما تنها نیستید، چون خانمهای زیادی وجود دارند که با این مشکل مواجهند و تعداد آنها به طور شگفت انگیزی رو به افزایش است .
اکثرخانمهائی که با این مشکل مواجهند، چون از ظاهرشان ناراضی هستند، قبل از اینکه علت اصلی ایجاد این وضعیت را پیدا کنند، به انواع و اقسام داروها و روشهای درمانی دردناک و غیر دردناک متوسل میشوند. اما چون در بسیاری از موارد علت اصلی برطرف نشده، پس از مدت کوتاهی همه چیز به حالت اول باز میگردد.
هیرسوتیسم چیست؟
به رشد بیش از اندازه مو در مکانهای خاصی از صورت و بدن خانمها هیرسوتیسم یا پر مویی گفته می شود. موهای صورت یک خانم به طور طبیعی باید کمرنگ و نازک بوده و به آسانی قابل دیدن نباشند.
اگر در صورتتان موهای ضخیم و سیاه با الگوی مردانه (خصوصاً در محل ریش و سبیل) رشد کرده، یا اگر در مدت زمان کوتاهی رشد سریع مو در بدنتان داشتید حتماً به پزشک مراجعه کنید و توجه داشته باشید که این مشکل علاوه براینکه روی ظاهرتان اثر میگذارد، ممکن است مشکلات درونی فراوانی را برایتان ایجاد کند، پس آن را دست کم نگیرید. قبل از گذاشتن تشخیص هیرسوتیسم باید به این نکته توجه داشته باشید که الگوی طبیعی رشد مو بر اساس زمینه نژادی بسیار متفاوت است. مثلاً سفید پوستان موهای صورتی بیشتری نسبت به سیاه پوستان و نژاد زرد دارند و زنان مدیترانه ای به طور طبیعی موهای بیشتری نسبت به زنان شمال اروپا دارند. علت ایجاد این بیماری در خانمها این است که پیازهای مو توسط تستوسترون یا سایر آندروژنها (هورمونهای مردانه) دچار تحریک بیش از حد می شوند. آندروژنها برجستهترین هورمون جنسی در مردان هستندو درخانمها به طور طبیعی معمولاً سطح کمی از این هورمونهای مردانه وجوددارد اما گاهی به عللی این هورمونها به طور غیر طبیعی افزایش مییابند و منجر به ازدیاد رشد مو میشوند. هیرسوتیسم گاهی در حضور سطح طبیعیِ هورمونها نیز رخ می دهد که در این مورد معمولاًحساسیت گیرندههای پوست آن نواحی، نسبت به تستوسترون افزایش یافته است.
کی به بالا رفتن هورمونهای مردانه شک کنیم؟
در صورت ایجاد هر یک از علائم زیر حتی در صورت عدم وجود هیرسوتیسم به بالا رفتن هورمونهای مردانه در بدنتان شک کرده و با پزشک مشورت کنید:
قاعدگی های کم، نامنظم یا قطع شده
جوشهای مقاوم به درمان
خشونت صدا
عقب رفتن خط رویش موهای سر
کاهش اندازه پستانها یا بزرگ شدن کلیتوریس
نشانههای زیر ممکن است مطرح کننده علت زمینهای برای هیرسوتیسم در تخمدانها، غدد فوق کلیوی یا هیپوفیز باشند :
چاقی به طور شایعی در نشانگان تخمدان پر کیست که یک علت شایع برای افزایش هورمون مردانه است دیده می شود.
پوست تیره و ضخیم شده در چاله آرنج، کشاله ران یا گردن
کبودی سریع، اضافه وزن در ناحیه میانی یا ضعف
ترشح شیر یا سایر مایعات از پستان در زمانی که کودک شیرخوار ندارید
فشار خون بالا،قند خون بالا و مشکلات کلسترول
هیرسوتیسم پیش از بلوغ یا هیرسوتیسمی که به طور ناگهانی رخ میدهد.
از آنجا که برخی مشکلات پزشکی که باعث پر مویی می شوند، شکل خانوادگی دارند حتی اگر پرمویی در بین اعضای خانواده شما رایج است، با پزشک مشورت کنید.
هورمون های مردانه چگونه ایجاد میشوند؟
محل اصلی تولید هورمونهای مردانه در بیضه است.اما همانطور که میدانید خانمها بیضه ندارند، پس منشاً این هورمونها در خانمها کجاست؟ افزایش تولید هورمون مردانه در یک خانم میتواند از اختلالی در تخمدانها، غدد فوق کلیوی یا غده هیپوفیز در مغز ناشی شود. مثلاً نشانگان <تخمدان پر کیست> یکی از بیماریهای تخمدان است که میتواند باعث پرموئی شود (در مورد این نشانگان در همین صفحه صحبت خواهیم کرد.)
علت دیگر داروها هستند. برخی داروها مانند پروژسترونهای استفاده شده در بعضی مدلهای قرصهای پیشگیری از بارداری یا داروهای فشار خون یا استروییدهای تسکینی که حاوی هورمون مردانه هستند و اثراتی مشابه هورمونهای مردانه دارندنیز باعث ایجاد هورمونهای اضافی میشوند. داروهای دیگری نیز وجود دارند که به طور غیرمستقیم باعث ساخته شدن تستوسترون می شوند.از این دسته میتوان به داروهایی برای درمان تهوع، اسکیزوفرنی، پرخاشگری، صرع، سردردهای میگرنی، و داروهای درمان اختلالات دو قطبی اشاره کرد. گاهی بعضی از موارد رشد زیاد مو با رشد موی مردانه تناسب ندارد (مانند رشد مو در میان چشمها، پیشانی، شقیقهها، بالای چانه و صورت.) این نحوه رشد مو می تواند از مشکلات تیروییدی یا بیماری بیاشتهایی عصبی ناشی شود.
همچنین این مشکل میتواند از استفاده طولانی مدت از داروهای خاص مانند داروهای استروییدی: سیکلوسپورین فنیتویین، مینوکسیدیل، پنیسیلامین و داروهای پوستی که با درمانهای ضدآفتابترکیب میشوند، ناشی شده باشد.
نشانه ها و تشخیص
برای پیدا کردن علت هیرسوتیسم باید به سن ایجاد، سرعت پیشرفت رشد مو و نشانه همراه آن توجه کنیم.اگر چرخه های قاعدگی به هم خورده باشد به احتمال زیاد مشکل از تخمدان است (مثلاً تخمدان پر کیست) وربطی به غده فوق کلیه ندارد، اما اگر ترشح شیر از پستان، فشار خون بالا، سهولت کبود شدن، افزایش وزن قسمتهای مرکزی مثل شکم و ضعف وجود داشته باشد به مشکلات غده فوق کلیه فکر می کنیم.
اگر قاعدگی شکل طبیعی دارد، ممکن است هیرسوتیسم ژنتیکی باشد. هیرسوتیسم دارای درجات مختلفی است.زنی با هیرسوتیسم خفیف ممکن است علائم رویش موی تیره در روی لب فوقانی، چانه، اطراف پستانها یا روی شکم داشته باشد. هیرسوتیسم پیشرفته تر منجر به رشد مو در پشت، شانه ها، جناغ سینه و بالای شکم می شود. این نوع هیرسوتیسم بیشتر اوقات در هنگام بلوغ ایجاد میشود وعلت آن تغییرات هورمونی شدیدی است که در این دوران ایجاد می شود.
برای تشخیص حتماً به یک پزشک مراجعه کنید. پزشک شما ممکن است سوالاتی در مورد تاریخچه پزشکی با توجه خاص به چرخههای قاعدگیتان بپرسد و ممکن است معاینه تان کند.
در مورد کسانی که هیرسوتیسم و به هم خوردن چرخه های قاعدگی جدیداً اتفاق افتاده ، ممکن است نیاز به بررسی در مورد مشکلات بالقوه خطرناکتری مانند تومور تخمدانها، غدد فوق کلیوی یا هیپوفیز باشد.
نشانگان تخمدان پرکیست
نشانگان تخمدان پر کیست وضعیتی است که اغلب با قاعدگی نامنظم (که شایعترین یافته است)، افزایش رشد موهای زائد ( هیرسوتیسم) و چاقی مشخص میشود. اما میتواند زنان را به اشکال متفاوت مبتلا کند. قاعدگی نامنظم به معنای داشتن چرخه های قاعدگی است که در فواصل طولانی تر از ۵۳ روز یا کمتر از ۸ بار در سال اتفاق میافتد. نشانگان تخمدان پرکیست امکان دارد در زمانی که خانمی برای باردار شدن مشکل دارد بارز شود.
علائم و نشانههای نشانگان تخمدان پر کیست از اختلال در چرخه تولید مثل منشاء میگیرد. که بصورت طبیعی هر ماه با آزاد شدن یک تخمک از تخمدان ( تخمک گذاری ) تکمیل میشود. نام این وضعیت از ظاهر تخمدانها، در زنانی که این اختلال را دارند گرفته شده است. ( تخمدان بزرگ و پر از کیست است) این کیستها فولیکولهایی هستند که از کیسه مایع حاوی تخمکهای نابالغ پر شدهاند. تشخیص زود هنگام و درمان تخمدان پرکیست میتواند خطر عوارض طولانی مدت مانند دیابت و بیماری قلبی را کم کند .
راه تشخیص
حضور کیستهای تخمدانی که در سونوگرافی توسط پزشک تشخیص داده میشود، میتوانند علامت نشانگان تخمدان پرکیست باشند. زنی ممکن است تخمدان پرکیستی داشته باشد ولی نشانگان تخمدان پر کیست نداشته باشد . از سوی دیگر زنی با نشانگان تخمدان پر کیست ممکن است تخمدانهائی با ظاهر طبیعی داشته باشد. بسیاری از زنان مبتلا به نشانگان تخمدان پر کیست چاق هستند. به نظر می رسد توزیع چربی بر شدت علائم اثر میگذارد. یک مطالعه نشان داد زنانی که چاقی مرکزی دارند ( وجود چربی در قسمت میانی بدن یا تنه ) هورمون مردانه و سطح قند و چربی بالاتری نسبت به زنانی که چاقی آنها در اندمها ست دارند.
درمان هیرسوتیسم
بسیاری از علل هیرسوتیسم تمایل به رشد زیاد مو در کل دوره زندگی دارند. اما بیشتر زنان به درمان پزشکی در صورتیکه چند ماه یا بیشتر ادامه یابد، پاسخ می دهند.
برای همه زنان درمان زیبایی و داروهائی که اثر هورمونهای مردانه را بر پیازهای مو کم میکنند کمک کننده است، اما باید توجه داشته باشید که از بین بردن ظاهری موها، علت اصلی ودرونی هیرسوتیسم را از بین نخواهد برد.پس تا‡کید میکنیم که حتما‡ با مراجعه به پزشک علت را پیدا کنید. در صورتیکه علت مشخصی برای هیرسوتیسم شناسایی شود، پزشک درمان مناسب آن مورد را پیشنهاد می کند و در این صورت است که بیشتر موارد هیرسوتیسم می تواند با موفقیت، با درمان دارویی و زیبایی برطرف شود.
در زنانی که اضافه وزن دارند، از دست دادن وزن میتواند سطوح آندروژن را کم کرده و هیرسوتیسم را بهبود ببخشد. برخی علل هیرسوتیسم مانند تومورهایی که آندروژن تولید می کنند یا تومورهای غده هیپوفیز میتوانند از طریق جراحی، اشعه درمانی یا هردو درمان شوند. پزشک ممکن است برای تعدیل اثرات ناشی از افزایش هورمون، داروهایی را تجویز کند. اسپیرنولاکتون اثر هورمون مردانه را از بین برده و تولید هورمون جدید مردانه را متوقف میکند. اسپیرنولاکتون یکی از داروهای دفع کننده آب است و ممکن است باعث شود بیش از روزهای دیگر ادرار کنید. عوارض جانبی دیگر آن، خشکی پوست، سوزش سردل، سردرد و خستگی است. دیگر داروهای ضدهورمون مردانه فیناسترید و فلوتامید هستند اما این داروها گرانتر از اسپیرنولاکتون هستند و عوارض جانبی بیشتری دارند.
داروی دیگر (دیان) است. اصول مصرف قرص دیان به این ترتیب است که یک قرص در روز به مدت ۱۲ روز تجویز میشود. توجه کنید که این دارو باید زیر نظر پزشک مصرف شود.
الکترولیز
برای برداشتن دائمی موهای زائد ، بعضی از زنان علاوه بر درمان طبی تحت الکترولیز هم قرار میگیرند. در این روش سوزن نازکی داخل فولیکول مو قرار داده میشود و از جریان الکتریکی برای از بین بردن فولیکول مو استفاده میشود.این روش دردناک است و از آنجا که تنها یک فولیکول در هر مرتبه درمان میشود ، برای نواحی بزرگ بدن مفید نیست .
اپیلاتورها
این موبرها مانند تیغ هستند اما در این روش مو از زیر پوست کنده می شود. فایده این روش در این است که بدن مدت طولانی بدون مو خواهد بود و زمان بیشتری برای رشد نیاز دارند و اگر این روش در قسمتی از بدن بطور مرتب و مکرر انجام شود تعداد موهای آن منطقه به مرور کاهش خواهد یافت. این روش قدری دردناک است.
در این روش مو باید تا اندازه ی بلند شده باشد تا دستگاه اپیلیتور کار کند. این دستگاه را روی پوست های خیلی حساس بدن مانند پوست صورت، دستگاه تناسلی و زیر بغل نباید استفاده کرد. این دستگاه و این روش برای از بین بردن موهای زائد مناطق بازوها و پاها مناسب است.در ضمن پس از استفاده از این دستگاه حتما قسمتهای مختلف آن را با مواد ضد عفونی کننده(مانند الکل) تمیز کنید تا هنگام استفاده مجدد در پوست شما ایجاد عفونت نکند.
لیزر
لیزر مطمئنترین روش در برطرف کردن موهای زائد بدن است چرا که فقط جهت نفوذ در ریشه مو طراحی شده است. بنابراین برای بقیه قسمتهای بدن شما، عامل مخربی محسوب نمیشود.
در عملیات درمانی لیزر مراقبتهای لازم انجام میشود تا پوست اطراف صدمه ای نبیند. ماده ای که به مو رنگ می دهد، ملانین نام دارد. این ماده نور را از لیزر جذب کرده و آن را تبدیل به حرارت می کند این حرارت به اندازه ای است که مکانیسم رشد مو را غیر فعال کرده و از کار می اندازد و به این ترتیب باعث از بین رفتن فولیکول مو می شود. درست است که در این روش نیاز به چندین مرحله درمان است اما مطمئناً بیشترین اثر را برروی موهایی که در مرحله رشد هستند دارد .از طرفی لیزرها سریعتر عمل می کنند و در مقایسه با تکنیکها و روشهای دیگر مانند مومک انداختن، بی رنگ کردن ،کندن، اصلاح کردن با تیغ و الکترولیز در کاهش تعداد موها تقریبا نتیجه کار دائمی است.
لیزر درمانی بیش از همه در افرادی با موهای تیره و پوست روشن قابل استفاده است.
علاوه بر مو، پوست هم رنگ خود را از ملانین میگیرد و پوست تیره با ملانین بیشتر می تواند، انرژی لیزر بیشتری را جذب کند که منجر به آسیب پوست و بیرنگ شدن آن می شود. به هرحال پزشکان شروع کردهاند به استفاده از وسایل و تکنیکهای لیزری که نتایج بهتری را برای افراد تیره پوست دارند. تنها محدودیت برای استفاده از این روش درمانی قیمت و هزینه آن است که بسیار گران است. معمولا دو هفته پس از انجام لیزر موها ریزش پیدا میکند و در فواصل۵/۱ تا ۲ ماه موها دوباره رشد میکند، هنگامی که حدود ۴۰ تا ۵۰ درصد موهای بار قبل رشد کرد، زمان مناسب برای انجام مجدد لیزر است، این فاصله میتواند بین ۵/۱ تا ۳ ماه باشد. معمولا با انجام ۴ تا ۷ بار عمل لیزر بیمار به نتایج مطلوب میرسد. موهای ضخیم و مشکی بهترین هدف برای هر لیزر هستند و به راحتی معدوم میشوند، ولی موهای سفید تاکنون جواب مطلوبی به لیزر ندادهاند.
اگر قصد استفاده از لیزر را دارید یک ماه قبل از عمل لیزر و در طول درمان موها را از ریشه نکنید زیرا که نور لیزر در پیاز موی در حال رشد و فعال جذب میشود. با قطع کردن ساقههای مو از سطح پوست و تراشیدن، میتوانید موها را در این وضعیت فعال و پاسخگو به نور لیزر نگاه دارید.
هیرسوتیسم و بارداری
بیشتر زنان در زمان بارداری به درجاتی از پر موئی دچار میشوند که در صورت واضح تر از نواحی دیگر است. این پرموئی در نتیجه اثرات هورمونی دوران بارداری است و در فواصلی بعد از زایمان از بین میروند. در سر هم موها پر پشت تر میشوند و ریزش طبیعی مو هم کم میشود. بعد از زایمان بدلیل برگشت وضعیت هورمونی به قبل از بارداری ؛ نسبت موهای در حال رشد نیز به حالت طبیعی بر میگردد و ۳ تا ۵ ماه بعد از زایمان یک ریزش نسبتا زیاد مو را خواهیم داشت که علاوه بر اثرات افت هورمونهای دوران بارداری؛ اثرات تغذیه ای و کاهش املاح خونی بخصوص آهن و همچنین مسائل روحی و روانی بعد از زایمان نیز در این ریزش سهیم هستند.
شیر دادن جدا از مسائل تغذیهای هیچ نقشی در ریزش مو ندارد و اگر مادری بطور صحیح تغذیه شود و کالری و ویتامین و آهن کافی به بدنش برسد با شیر دادن هیچ نوع اثری در بدن وی بوجود نمی آید. این ریزش بعد از زایمان با برگرداندن کمبود مواد خونی و تغذیه کافی معمولا بعد از چندین ماه بر طرف شده و تراکم موها به حد قبل از بارداری میرسد. در موارد نادری کمبود موهای ریزش کرده به حد قبل از بارداری نمی رسد که نیاز به بررسی بیشتر دارد. در صورتی که تا یک سال بعد از زایمان کمبود مو در سر و یا وجود موهای ضخیم در صورت و نواحی دیگر بدن که در دوره بارداری بوجود آمده از بین نرود باید بیمار از نظر هورمون آندروژن و وجود کیست و علل دیگر بررسی گردد.
توصیههای برای خانمهای باردار
به خانمهای باردار در دوران بارداری توصیه می شود که تا بعد از وضع حمل صبر کنند. اگر وجود این موهای زائد برایشان خیلی آزار دهنده بود می توانند در صورت تمایل آنها را اصلاح کرده یا با موچین آنها را بکنند. اگر از قبل از شروع دوران بارداری موهای زائد در صورت دارید بهترین زمان برای از بین بردن موهای زائد صورت الان است.
الکترولیز عمری بیش از ۱۲۰ سال دارد و در تمام این سالها هیچ نمونه یا خبری از اثرات و عوارض مخرب یا سوء دوران بارداری وجود نداشته است. اما احتیاطا میتوانند پس از وضع حمل بقیه قسمت های بدن مانند خطوط مایو، شکم و یا سینه را الکترولیز کرده و از شر موهای زائد بدن خلاص شوند.
در چند هفته آخر دوران بارداری روی سینه ها و مخصوصا نوک سینه ها را نباید الکترولیز کرد .بالاخص اگر قصد دارید که فرزندتان را با شیر خودتان تغذیه کنید باید حتماً به این نکته توجه کنید. طی ۳ ماهه آخر این دوران نیز الکترولیز شکم توصیه نمیشود. سینهها و شکم در دوران بارداری می توانند بسیار پر مو شده باشند. هم چنین از آنجائیکه کودک در آخرین ماههای بارداری فعال و پرتحرک میباشد، الکترولیز بر روی شکم میتواند باعث شود که کودک در شکم مادر شروع به لگد زدن کرده و مادر را ناراحت کند.
منبع:پورتال پزشکان ایران
برچسب ها : بیماری های زنان ،پوست و مو و زیبایی
اطلاعات اولیه
توضیح کلی
آبسه پستان عبارست است از یک ناحیه عفونی شده بافت پستان که در اثر مبارزه بدن باعفونت، چرک در آن جمع میشود، آبسه دربر گیرنده بافت پستان، نوک پستان، غدد شیری، و مجراهای شیری است.
علایم شایع
درد، حساسیت به لمس، قرمزی و سفتی پستان
تب و لرز
احساس ناخوشی عمومی
دردناک شدن گرههای لنفاوی زیر بغل
علل
وارد شدن باکتریها از راه نوک پستان (معمولاً از راه زخمهای کوچک روی نوک پستان که در روزهای اولیه شیردهی ایجاد میشوند(.
عوامل افزایشدهنده خطر
عفونت لگنی پس از زایمان
دیابت (مرض قند(
آرتریت روماتویید
استفاده از داروهای استروییدی
سیگار کشیدن به مقدار زیاد
سابقه برداشتن قسمتی از پستان همراه با اشعه درمانی
پستان مصنوعی سیلیکونی
پیشگیری
نوک پستان و خود پستان را پس از هر بار شیردهی کاملاً بشویید.
نوک پستان را پس از شیردهی با پماد ویتامین ـ آ و د، یا سایر داروهای موضعی، نرم کنید (در صورت توصیه(.
از پارچههایی که پستان را اذیت میکنند استفاده نکنید.
اجازه ندهید کودک شیرخوارتان نوک پستان شما را گاز بگیرد یا بجود.
عواقب مورد انتظار
با درمان معمولاً در عرض 10-8 روز خوب میشود. برای تسریع بهبود آبسه، گاهی تخلیه آن ضروری است.
عواض احتمالی
ندرتاً لازم است شیردهی متوقف شود، حتی در مواردی که عفونت شدید است. گاهی لزوم مصرف بعضی آنتیبیوتیکها (به خصوص تتراسیکلین) و داروهای ضد درد موجب میشود که شیردهی برای مدت کوتاهی قطع شود. در این حالت باید شیر را مرتباً پمپ نمود.
ندرتاً ممکن است فیستول ایجاد شود (فیستول عبارت است از به وجود آمدن یک مجرای غیرطبیعی بین دو عضو بدن، یا بین یک عضو و محیط بیرون از بدن(
درمان
اصول کلی
از پارچه یا حوله آب گرم برای تخفیف درد و تسریع التیام استفاده کنید (اگر آب سرد را امتحان کردید و دیدید بهتر است، از آب سرد استفاده کنید(.
تا زمان خوب شدن عفونت پستان، شیردهی به نوزاد را از آن پستان متوقف کنید. به طور منظم از یک پمپ مخصوص پستان برای خارج ساختن شیر از پستان عفونی شده استفاده کنید، تا زمانی که بتوانید شیردهی را مجدداً از آن پستان از سر بگیرید.
جراحی برای تخلیه آبسه (معمولاً انجام نمیشود(.
داروها
آنتیبیوتیکها در صورت لزوم، برای مبارزه با عفونت
استفاده از داروهای ضد درد معمولاً تنها برای 7-2 روز پس از انجام عمل جراحی لازم است.
فعالیت
پس از درمان، فعالیتهای عادی خود را به محض رو به بهبود گذاشتن علایم از سر گیرید.
رژیم غذایی
هیچ رژیم خاصی توصیه نمیشود.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان علایم آبسه پستان را دارید.
اگر یکی از مشکلات زیر به هنگام درمان رخ میدهد: تب؛ شدید شدن درد؛ گسترش عفونت علیرغم درمان؛ علایم در عرض 72 ساعت رو به بهبود نگذارند.
اگر دچار علایم جدید و غیرقابل کنترل شده اید. داروهای مورد استفاده در درمان ممکن است عوارض جانبی به همراه داشته باشند
منبع:vatandar.com
برچسب ها : بیماری های زنان ،دانستنی های پزشکی زنان و مردان ،توصیه های پزشکی
اطلاعات اولیه
توضیح کلی
دیسپلازی گردن رحم عبارت است از رشد و نموی غیرطبیعی سلولهای پوشاننده جدار داخلی گردن رحم. این وضعیت برحسب این که سلولهای غیرطبیعی چقدر گسترش یافته باشند، به درجات خفیف، متوسط، یا شدید تقسیم میشود. این یک ضایعه پیش سرطانی است، اما سرطان گردن رحم به حساب نمیآید. ضایعه ممکن است به درجات I ، II یا III ؛ یا درجه بالا و درجه پایین، تقسیم شود. این تقسیمات برای نشان دادن گستردگی سلولهای غیرطبیعی و تعیین درمان مناسب انجام میگیرند. دیسپلازی گردن رحم در زنان 15 سال به بالا، و اغلب در سنین 25 تا 35 سالگی رخ میدهد.
علایم شایع
معمولاً علامتی وجود دارد و شک به این تشخیص با انجام پاپ اسمیر روتین برانگیخته میشود.
علل
این وضعیت با ویروسهای پاپیلومای انسانی (زگیلهای ناحیه تناسلی) یا ویروسهای مشابه ارتباط دارد.
عوامل افزایش دهنده خطر
عفونتهای مکرر
سیگار کشیدن
سرکوب ایمنی
حاملگیهای متعدد و حاملگی قبل از 20 سالگی
داشتن چند شریک جنسی
مصرف طولانیمدت قرصهای ضد حاملگی خوراکی
پیشگیری
داشتن فقط یک شریک جنسی (هر دو طرف(
انجام سالانه پاپ اسمیر (این کار از بروز دیسپلازی جلوگیری نمیکند، اما با تشخیص زودهنگام کمک میکند(
ترک سیگار
استفاده از دیافراگم برای زن یا کاندوم برای مرد به هنگام نزدیکی
عواقب مورد انتظار
با تشخیص و درمان زودهنگام (در صورت لزوم) نتیجه عالی است.
در تعداد زیادی از بیماران، دیسپلازی خود به خود پیشرفت میکند.
عوارض احتمالی
بعضی از موارد دیسپلازی شدید ممکن است به سرطان گردن رحم تبدیل شوند. عود دیسپلازی امکانپذیر است، به خصوص در 2 سال
اول پس از درمان. اگر بیمار دیگر نخواهد بچهدار شود، دیسپلازی مکرر را میتوان با هیسترکتومی (برداشتن رحم) درمان کرد. ندرتاً، درمان با عوارضی مثل خونریزی زیاد یا عفونت
همراه خواهد بود.
درمان
اصول کلی
برای تأیید تشخیص معمولاً کولپوسکوپی انجام میشود و در همان هنگام نمونهبرداری نیز انجام میگیرد. کولپوسکوپی عبارت است از معاینه داخل گردن رحم با وسیلهای به نام کولپوسکوپ که یک وسیله نوری باریک است که سر آن یک منبع قرار دارد.
درمان بر حسب شدت و گستردگی دیسپلازی گردن رحم متفاوت است. روشهای درمانی عبارتند از: کرایوتراپی یا سرما درمانی (یخ زدن ضایعه)؛ لیزر درمانی؛ انداختن حلقه و برداشتن ضایعه؛ برداشتن بافت یا نمونهبرداری از گردن رحم به شکل مخروطی. سعی کنید از تمام انتخابات درمانی و خطرات مربوط به آنها آگاهی یابند.
پیگیری مراقبت به روش درمانی بستگی دارد.
امکان دارد انجام پاپ اسمیر هر 3 تا 6 ماه، تا یک سال توصیه شود تا موفقیت درمانی مورد تأیید قرار گیرد و هرگونه عود دیسپلازی زود تشخیص داده شود.
داروها
مصرف داروهای ضد درد معمولاً تا حدود 7-2 روز پس از درمان مورد نیاز است.
البته برای درد خفیف میتوان از استامینوفن استفاده کرد.
فعالیت
برای کمک به بهبودی و سلات خود، در زودترین زمان ممکن فعالیتهای روزانه خود، از جمله کار، را مجدداً آغاز نمایید.
تا زمانی که معاینه مجدد نشان دهد که ضایعه بهبود یافته است، از روابط جنسی پرهیز کنید.
رژیم غذایی
رژیم خاصی توصیه نمیشود.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر هر کدام از موارد زیر رخ دهد: درد، تورم، قرمزی، ترشح یا خونریزی در ناحیه عمل زیادتر شود.
اگر علایم عفونت ظاهر شوند:
- سردرد
- ئدرد عضلانی
- سرگیجه و منگی
- یا احساس ناخوشی عمومی
- تب
- اگر ترشح از راه مهبل زیاد شود یا بوی بد پیدا کند
منبع:vatandar.com
برچسب ها : بیماری های زنان ،توصیه های پزشکی ،دانستنی های پزشکی زنان و مردان
بیمار) خانمی 30 ساله هستم که از حدود یک سال پیش دچار قاعدگیهای بسیار دردناک شدهام که معمولاً از روز قبل از پریودم شروع میشود و چند روزی ادامه دارد، طوری که حتی به دارو هم جواب نمیدهد. همچنین دو سال است که ازدواج کردهام، ولی با وجود عدم پیشگیری از حاملگی هنوز باردار نشدهام. پزشک تشخیص اِندومتریوز را برای من داده است. لطفاً بفرمایید عدم بارداری من به علت این بیماری است یا نه و اگر هست چه کاری برای درمان آن باید انجام دهم؟
سئوال) خانم دکتر لطفاً در ابتدای صحبت بفرمایید اِندومتریوز چیست و در کجا ایجاد میشود؟
پاسخ) اِندومتریوز (ENDOMETRIOSIS)به وجود بافت اِندومتر فعال در خارج از محل اصلی (رحم) میگویند. (اِندومتر لایه درونی از سه لایه تشکیلدهنده رحم میباشد که به ترتیب عبارتنداز: اِندومتر- میومتر- پریمتر) این بافت در تمام بافتهای بدن به جز طحال ممکن است به وجود آید. ولی شایعترین محل بروز آن لگن است (50 درصد موارد) که از آن میان، ابتلا تخمدانها در حدود 40 درصد موارد اِندومتریوز است.
- شیوع این بیماری در بین افراد و بیشترین سن ابتلا به آن کدام است؟
شیوع اِندومتریوز به طور کامل و قطعی مشخص نمیباشد، ولی در حالت کلی شیوع از 10- 1درصد میتواند وجود داشته باشد. همچنین بیشترین سن ابتلا به آن معمولاً از 25 سال به بالا است. شیوع سنی آن هم معمولاً بین 40- 25 سالگی است و عامل 15- 5 درصد موارد نازایی در زنان است.
-علت ایجاد اِندومتریوز چیست؟
علت ایجاد اندومتریوز بهطور قطعی مشخص نیست. باید گفت دلایل مختلفی در ایجاد آن موثر است. از جمله مهمترین علتها میتوان به فاکتورهای ارثی و جنسی و کسانی که بستگان درجه اول آنها اندومتریوز داشتهاند، اشاره کرد. یکی دیگر از علتهای ایجاد کنندهی اِندومتریوز فاکتور ایمونولوژیک است که به علت اختلال در ایمنی سلول در بعضی افراد اِندومتریوز بیشتر دیده میشود. همچنین خود بافت اندومتر چنان که دارای قاعدگی نامرتب باشد، میتواند باعث ایجاد اندومتریوز شود. لازم به ذکر است اندومتریوز ممکن است در جاهای مختلف بدن دیده شود، از جمله میتواند در داخل بینی مشاهده شود و یا ریهها را درگیر کند. ولی علت واقعی آن به طور صد درصد مشخص نیست.
- علایم و نشانههای این بیماری چیست؟
علایم و نشانههای بیماری بسیار متغیر بوده و بر حسب محل گرفتاری و شدت بیماری متفاوت میباشد. ولی باید متذکر شد که همیشه رابطه مستقیمی بین میزان گرفتاری و شدت علایم نیست. به طور کلی علایم و نشانههای این بیماری معمولاً در سه گروه عمده دستهبندی میشوند:
الف- درد دیسمنوره( درد هنگام قاعدگی): این درد ثانویه و پیش رونده است و یک روز قبل از خونریزی شروع شده و حدود 3 روز تداوم مییابد. خوردن داروهای رایج مسکن جهت تسکین درد نیز در مورد آن بیاثر است.
ب- دیس پارونیا(درد در هنگام مقاربت)
ج- نازایی
البته این علایم بسته به این که اندومتریوز در کجا قرار دارد و چه بافتی را درگیر کرده است، متفاوت میباشد؛ مثلاً اگر روده را درگیر کرده باشد، میتواد کرامپها و دردها و خونریزی روده را در پی داشته باشد و یا اگر اندومتریوز روی ریه باشد، در موقع پریود فرد دچار خلط خونی میشود. معمولاً دردها پیش رونده هستند و شایعترین آنها درد هنگام قاعدگی و درد در زمان مقاربت است.
-علت ایجاد نازایی در این بیماری چیست؟
علت ایجاد نازایی در این افراد بهطور قطعی و صد درصد مشخص نیست. چنان که عوارض اندومتریوز وسیع و شدید باشد، میتواند سبب چسبندگی لولههای رحمی به لگن شود و در نتیجه، چسبندگی شدید لوله باعث نازایی خواهد شد. به عباراتی نازایی به علت تغییر قابلیت حرکت لولههای رحمی و اختلال در انتقال تخمک در لوله ایجاد میشود.
زمانی که اندومتریوز خفیف است و فقط چند تا ندول اندومتریوز به صورت نقاط پراکنده بوده و بیمار نازا باشد، علت مشخص برای نازایی وجود ندارد و ممکن است در این افراد تخمدانها فعال نبوده و در نتیجه تخمک گذاری دچار اختلال گردد.
- جهت تشخیص بیماری چه روشی هم اکنون موجود است؟
با سونوگرافی میتوان مشکل اشخاصی را که دچار اندومتریوز بوده و کیستهای اندومتریوز دارند، تشخیص داد، ولی تشخیص قطعی با لاپاروسکوپی و انجام بیوپسی امکانپذیر است که از طریق ناف و شکم مریض انجام میگیرد.
منبع:tebyan.net
برچسب ها : بیماری های زنان ،دانستنی های پزشکی زنان و مردان ،توصیه های پزشکی
اندومتریوز (ENDOMETRIOSIS) به حالتی گفته می شود که در آن، غشای داخلی رحم، در جایی خارج از رحم، رشد می کند که می تواند منجر به واکنشهای مزمن و التهابی چون دردهای لگن، دیسمنوره(قاعدگی دردناک)، لکه بینیهای قبل از قاعدگی، نازایی و دفع دردناک ادرار شود.
در حدود 5 تا 10درصد زنان جهان در سنین باروری به اندومتریوز مبتلا هستند.
اندومتریوز با دارو خیلی خوب درمان می شود. با این حال، یک مطالعه ی جدید پیشنهاد کرده است که تغییر مفید و موثر در روش تغذیه ای، مانند یک روش درمانی کمکی، می تواند شما را نیرومند و سالم کند.
اگر چه درمان و نتایج، متفاوت هستند، اما موارد زیادی وجود دارد که نشان می دهد شدت بیماری اندومتریوز با تغییر در رژیم غذایی کاهش می یابد و موجب بهبودی این بیماری می شود.
نکات قابل توجه
اما قبل از این که شما (به عنوان یک فرد مبتلا به اندومتریوز) بخواهید تغییراتی در رژیم غذایی و مکملهای مصرفی روزانه تان ایجاد نمایید، نکات مهمی را باید در نظر داشته باشید که در اینجا برای تان ذکر می کنم:
* به خاطر داشته باشید که هیچ غذا و برنامه غذایی موجب درمان و علاج اندومتریوز نمی شود.
* استروژن (هورمون زنانه) مسئول اصلی ایجاد کننده مشکلات موجود در یک فرد مبتلا به اندومتریوز می باشد. به همان اندازه ای که سیستم ایمنی ضعیف در ایجاد اندومتریوز نقش دارد، مقدار بالای استروژن در بدن نیز مسئول خیلی از علائم حاصله از این بیماری است.
مهم نیست که چه دلیلی عامل اصلی ایجاد این مشکلات است، بلکه آنچه اهمیت دارد این است که شما با اجرای یک برنامه غذایی منظم ، به سطحی از سلامتی دست پیدا کنید که بتواند:
1- هورمونهای تان را تنظیم نماید،
2- از سیستم ایمنی تان به نحو احسن نگهداری کند،
3- اندومتریوز را در شما کنترل نماید.
غذاهایی که در اندومتریوز باید کم مصرف شوند
بعضی غذاها در رژیم غذایی شما باید حذف یا کم مصرف شوند، از جمله مصرف غذاهایی که موجب افزایش "پروستاگلاندینها" می شوند، باید محدود شود، زیرا پروستاگلاندینها موجب تحریک ترشح استروژن می شوند. البته به خاطر داشته باشید که همه پروستاگلندینها بد نیستند، مثلا پروستاگلندین E1 علائم اندومتریوز را تسکین می دهد.
* مصرف غذاهایی مانند چربی ها، نمک، شکر، فرآوردههای لبنی و کافئین باید محدود شود، زیرا این غذاها باعث کاهش یا توقف عملکرد صحیح کبد می شوند. کبد، عضو اصلی تنظیم هورمونها و ویتامینهای گروه B در بدن است که به کاهش سطح استروژن کمک می کند.
* کاهش مصرف گوشت قرمز و فرآوردههای گوشتی نیز یک راه موثر برای کنترل این اندومتریوز است.
خیلی تاکید می شود که به جای گوشت قرمز از فرآوردههای سویا مانند توفو و میزو و غذاهایی که از نظر فیبر غنی هستند، استفاده شود.
با توجه به اینکه فرآوردههای سویا غنی از فیبر هستند و عناصری دارند که میزان استروژن را در بدن کنترل می کنند، می توانند موجب کاهش دردهای ناشی از خروج مدفوع ( اگر اندومتریوز در این نواحی تاثیر گذاشته باشد) شوند.
غذاهای مفید در اندومتریوز
* غذاهای که دارای ویتامینهای گروه B هستند، مانند ماهی، برنج، ماکارونی، نان ها و غلات سبوس دار و سبزیجات برگ سبز را در برنامه غذایی روزانه تان مصرف نمایید.
ویتامینهای گروه B مقدار استروژن را در بدن کنترل می کنند و به کاهش علائم اندومتریوز کمک می کنند، لذا به کنترل کننده سطح استروژن معروفند. علاوه بر این ویتامینهای گروه B مخصوصا B6، B2، B1 از عود مجدد اندومتریوز جلوگیری می کنند.
* آنتی اکسیدان هایی مانند بتا کاروتن، سلنیوم، ویتامین C و ویتامین E به همان میزانی که در کاهش گرفتگی عضلات و خون ریزی در قاعدگی مفید و کارآمد هستند، در ارتقای سیستم ایمنی بدن نیز موثرند.
هنگامی که این آنتی اکسیدانها در رژیم غذایی شما وجود داشته باشند، می توانند به کنترل اندومتریوز و دردهای ناشی از آن کمک کنند.
منابع خوب آنتی اکسیدان ها شامل اسفناج، کلم بروکلی، کرفس، خیار، بادام و روغن گل آفتاب گردان و روغن گلرنگ هستند.
بنابراین با ایجاد این تغییرات ساده در رژیم غذایی روزانه تان، می توانید به بهبود اندومتریوز کمک کنید.
منبع:tebyan.net
برچسب ها : توصیه های پزشکی ،بیماری های زنان ،بارداری و زایمان
از هر20 زن آمریکایی، 1 نفر مبتلا به بیماری کیست تخمدان می شود که اغلب باعث ایجاد چاقی، عضلات و استخوان های درشت، رویش مو بر روی صورت و بدن، خصوصیات مردانه، آکنه و عادت ماهیانه نامنظم می شود.
بیش از 200 سال است که ما با این بیماری آشنا هستیم ، ولی فقط در چند سال اخیر، علت و درمان آن را دریافته ایم. مطالعات ثابت کرده است داروها و رژیمی که برای درمان دیابت استفاده می شوند و همچنین داروهایی که از عمل هورمون های مردانه در زنان جلوگیری می کنند، باعث جلوگیری از عوارض این بیماری می شوند . عوارض این بیماری شامل دیابت، حملات قلبی، چاقی، خصوصیات مردانه مانند رویش مو بر روی بدن، جوش زدن، عضلات و استخوان های درشت می باشند و پروژسترون(هورمون زنانه) باعث پیشگیری از ابتلا به سرطان رحم می شود.
یک دختر بعد از تولد 4 میلیون تخمک دارد که هر ماه یکی از تخمک ها در یک فرد سالم بعد از طی مراحلی کامل می شود و به داخل رحم پرتاب می رود.
در افرادی که تخمک کامل شده ولی به داخل رحم پرتاب نمی رود، بیماری کیست تخمدان دیده می شود. افزایش مقدار انسولین و هورمون مردانه در این بیماری باعث می شود، تخمدان ها هورمون مردانه ساخته و باعث پیدایش آکنه و موهای ضخیم و تیره رنگ بر روی بدن شود.
گلوکوفاژ ،Actos وAvandia داروهایی هستند که باعث کاهش مقدار انسولین و کاهش هورمون مردانه ( تستوسترون) در خون می شوند.
بنابراین بایستی در این بیماری رژیم غذایی بر اساس غلات و دانه های کامل و سبوس دار باشد و مصرف محصولات فرآوری شده و پخته مثل انواع شیرینی و ماکارونی محدود شود.
همچنین داروهایی که مانع از عمل هورمون مردانه در بدن می شوند، باعث کاهش ویژگی های مردانه و کاهش کلسترول می شوند و به حمل تخمک ها از تخمدان به رحم کمک می کنند، ولی داروهای ضد دیابت در مؤثرترند.
این بیماری احتمال ابتلاء به سرطان رحم را افزایش می دهد، بنابراین داروهای ضد بارداری که دارای هورمون پروژسترون هستند برای این افراد تجویز می شوند و اگر اضافه وزن دارند، بایستی وزن خود را کاهش دهند.
اگر فکر می کنید دچار این عارضه هستید و یکی از علائم ذکر شده در بالا را دارید حتماً با مراجعه به پزشک زنان، یک سونوگرافی از تخمدان ها و رحم انجام دهید.
حتی اگر شما مبتلا به کیست تخمدان نباشید، ممکن است یکی از علائم بالا را داشته باشید.
برنامه غذایی که شما در این شرایط بایستی رعایت کنید به صورت زیر است:
1. عدم مصرف یا مصرف کم: انواع شیرینی و کیک و کلوچه- ماکارونی ها- غذاهایی که شکر به آنها اضافه شده است- آبمیوه های مصنوعی مثل انواع ساندیس- نوشیدنی هایی مثل نوشابه- نان های سفید.
2. مصرف میوه و سبزیجاتی مثل هویج، فلفل، کاهو، کلم، اسفناج و...
همچنین قبل از هر وعده غذایی داروی ضد دیابت گلوکوفاژ( متفورمین) را مصرف کنید.
منبع:tebyan.net
برچسب ها : توصیه های پزشکی ،بیماری های زنان ،دانستنی های پزشکی زنان و مردان
فیبرویید رحمی یا همان فیبروم رحمی، یک تومور خوشخیم است که از سلولهای غیرطبیعی در دیواره عضلانی رحم تشکیل شده است، یعنی به صورت تودهای است که در اندازههای مختلف ایجاد میشود. این تودهها در 20 تا 25 درصد موارد در سنین باروری، یعنی سنین قبل از یائسگی دیده میشوند.
بر حسب مکان آن در رحم، سه نوع اصلی فیبرویید وجود دارد:
- نوع زیر سروزی که روی سطح خارجی رحم ظاهر میشود.
- نوع داخل دیوارهای که به دیواره رحم محدود است.
- نوع زیر مخاطی که در سطح داخلی رحم پدیدار میشود.
فراموش نکنید که فیبروییدها به ندرت گردن رحم را درگیر میکنند.
رشد تومور فیبرویید
رشد این تومور توسط هورمون های استروژن و پروژسترون تحریک میشود و بعد از سن یائسگی چون میزان این هورمونها پایین میآید، در نتیجه این تومور کوچک میشود. این بیماری در خانمهای سیاه پوست، دو برابر شایعتر از خانمهای سفیدپوست است، ولی هنوز علت قطعی آن مشخص نشده است. خوشبختانه علیرغم درصد بالای ابتلا، این تومور یک تومور خوشخیم محسوب میشود.
علایم شایع تومورهای خوش خیم رحم
این بیماری معمولا بدون علامت است، ولی به طور کلی علائم بالینی این بیماری عبارت است از : خونریزیهای حجیم و طولانی قاعدگی، کاهش فواصل بین قاعدگیها، احساس فشار روی مثانه، درد و فشار لگنی، مقاربت دردناک یا خونریزی پس از مقاربت.
در ضمن از عوارض این بیماری می توان کمخونی همراه با ضعف و خستگی و رنگپریدگی را بیان کرد.
راه خاصی برای پیشگیری از این بیماری وجود ندارد، اما اجتناب از مصرف هورمونهای زنانه ممکن است رشد فیبروییدها را کمتر کند.
عوارض احتمالی
عوارضی که در زمان بارداری میتواند رخ دهد، عبارت است از:
- سقط خود به خودی (معمولا در نوع زیر مخاطی فیبرویید)
- زایمان زودرس (معمولا در فیبروییدهای بزرگ)
- امکان جدا شدن جفت وقتی که جفت روی فیبرویید قرار گرفته باشد (در مواردی که فیبرویید بزرگ است رشد جنین ممکن است به خطر بیفتد، زیرا خون بیشتری به سوی فیبرویید جریان مییابد و کمتر به جفت میرسد.)
از دیگر عوارض این بیماری این است که امکان دارد فیبرویید پس از جراحی دوباره عود کند و سرطانی شدن فیبرویید در کمتر از نیم درصد موارد رخ میدهد که معمولا با رشد سریع تومور خود را نشان میدهد. البته اگر قبل از یائسگی، جراحی ضرورت نداشته باشد، معمولا این تومورها پس از یائسگی بدون درمان کوچک میشوند. در صورتی که جراحی ضرورت داشته باشد، بیمار بستری میشود. فیبروییدها در صورتی نیاز به جراحی دارند که خونریزی بیش از اندازه باشد، یا ایجاد علائمی کند که در حامله شدن یا حاملگی فرد اختلال به وجود آورد، و یا در صورت سرطانی شدن یا اندازه بزرگ فیبروییدها.
راههای تشخیص بیماری و درمان
از آنجایی که این بیماری در بعضی افراد بدون درد است، ممکن است با یک معاینه سالانه توسط پزشک تشخیص داده شود. فیبرویید با معاینه شکم قابل لمس میباشد و با انجام سونوگرافی، تشخیص کامل می شود.
درمان بر حسب علائم و نیز نتایج اقدامات تشخیصی مختص هر بیمار، انجام خواهد شد و در مواردی که علائم خفیف هستند و اندازه فیبرویید کوچک است، امکان دارد نیازی به درمان وجود نداشته باشد و توصیه شود که بیمار پس از 6 تا 12 ماه مجددا برای معاینه مراجعه کند و تحتنظر پزشک باشد.
ولی در بعضی از موارد ممکن است توصیه به جراحی شود و انواع روشهای مختلف جراحی وجود دارد. اگر جراحی محدود باشد و فقط بخواهند فیبروم را بردارند، با یک برش کوچک زیر ناف و با دستگاهی که داخل شکم میرود، عمل انجام میشود.
در عمل لاپاراسکوپی شکم باز میشود و عمل وسیعتر است. چند روش جراحی نیز برای فیبروم رحمی وجود دارد:
1. برداشت بافت فیبریدی و باقی گذاشتن بخشهای سالم رحم که به آن میومکتومی میگویند.
2. بریدن رگهای خونرسان به بافت فیبریدی باعث فروکش کردن رشد آنها میشود.
3. برداشت رحم (هیستروکتومی) که تنها راه مطمئن برای درمان فیبروم رحمی است.
روش درمان
استروژن موجود در قرصهای ضدبارداری با دوز کم چندان خطر مهمی ندارند، اما استروژن با دوز زیاد ممکن است باعث بزرگ شدن فیبروییدها شود. لذا اگر مصرف قرص ضد بارداری مضر بود، باید به فکر استفاده از سایر روشهای جلوگیری از بارداری باشید.
امکان دارد برای به حداقل رساندن خونریزی رحمی مصرف پروژستینها توصیه شود. برای تخفیف درد هم استفاده از داروهای ضدالتهاب غیراستروییدی توصیه میشود.
همچنین برای کمخونی ناشی از خونریزی، مکمل آهن داده میشود.
داروی هورمونی محرک گنادوتروپین باعث بروز یائسگی مصنوعی و سریع شده، به طوری که خونریزی متوقف و اندازه فیبرویید کوچک میشود. البته این نوع دارو نباید بیش از شش ماه مورد استفاده قرار گیرد.
همچنین باید بدانید که برای مبتلایان به فیبروم رحمی محدودیت فعالیتی خاصی توصیه نمیشود، مگر آن که برای درمان آنها از روشهای جراحی باز یا لاپاراسکوپی استفاده شده باشد که در این صورت باید مدتی از فعالیت شدید پرهیز کند تا وضعیت عمومی بیمار به حال اول بازگردد.
منبع:tebyan.net
برچسب ها : بیماری های زنان ،دانستنی های پزشکی زنان و مردان ،توصیه های پزشکی
گر گرفته گی عارضه ای است که سبب قرمز شدن و عرق کردن می شود.
این یک عارضه ی طبیعی است. از هر چهار زن، سه زن در دوره یائسه گی آن را تجربه می کند.
اگر می توانید گر گرفته گی را تحمل کنید، لازم نیست دنبال درمان بروید. اما اگر عوارض و اختلالات گر گرفته گی در شما درد سر ساز است، راه های درمانی وجود دارد که باید به پزشک مراجعه کنید.
از خودتان بپرسید آیا این گر گرفته گی زنده گی عادی مرا دچار مشکل کرده؟
پس از به کار گیری روش های ساده و خانه گی، اگر علائم آن تخفیف پیدا نکرد به درمان دارویی متوسل شوید.
گر گرفته گی و علائم آن:
- یک احساس گرما و داغی بخصوص در قسمت بالای بدن و صورت
- بر افروخته گی و قرمزی در بالا تنه
- تپش ِ تند ِ قلب
- عرق کردن (بخصوص در بالا تنه)
- احساس ِ سردی پس از فرو کش کردن ِ گر گرفته گی
ممکن است شخصی چند بار در روز یا یکی دو بار در هفته به گر گرفته گی دچار شود.
میزان وقوع آن در افراد متفاوت است. هم چنین طول مدت آن هم در افراد مختلف متفاوت است. ممکن است یکی دو دقیقه تا نیم ساعت طول بکشد.
ممکن است شخصی در تمام طول روز و شب خیس ِ عرق باشد و یا گاه گاهی احساس عرق کرده گی و گرما کند.
گر گرفته گی در شب می تواند شما را از خواب ِ آرام بیدار کند.
این عارضه از قبل از یائسه گی تا زمانی که زن یائسه شود طبیعی است.
این حالت پس از قطع ِ عادت ِ ماهیانه تا چند سال وجود دارد.
در بعضی از زنان دو سه سال طول می کشد و در بعضی چندین سال
گر گرفته گی ملایم:
تغییر رژیم غذایی و شیوه ی زنده گی.
اگر گر گرفته گی شما در حد ملایم و متوسط است و اعمال روزانه ی شما را مختل نمی کند، می توانید با مدیریت شیوه زنده گی، عوارض ِ آن را کنترل کنید:
بدن را خنک نگه دارید. وقتی کمی گرم تان می شود، گر گرفته گی شروع شده پس لباس های نخی و آزاد بپوشید.
پنجره را باز کرده و در اتاق از کولر یا پنکه استفاده کنید. هم چنین در زمان ِ گر گرفته گی نوشیدنی خنک بنوشید.
فعال باشید: ورزش ِ مرتب و مداوم در یائسه گی مهم است. اگر پیش تر به طور ِ منظم فعالیت ِ بدنی نداشته اید، حالا موقعی است که باید فعالیت ِ فیزیکی ِ خود را زیاد تر کرده و ورزش های ائروبیک را به آن اضافه کنید.
با نظر ِ پزشک، پیاده روی ِ تند و ورزش هایی از این قبیل حد اقل به مدت نیم ساعت و پنج روز در هفته یا تمام ِ هفته بسیار مفید است.
ورزش، غیر از تخفیف ِ عوارض ِ گر گرفته گی به پیش گیری از بیماری های قلبی عروقی، سکته، سرطان، پوکی استخوان و ... کمک ِ زیادی می کند.
تنفس ِ عمیق:
تنفس ِ عمیق و آرام به تخفیف ِ عوارض ِ گر گرفته گی کمک می کند.
روزی دو بار هر بار 15 دقیقه در یک جای راحت نشسته یا ایستاده و هوا را از راه بینی در عرض 5 ثانیه به طور عمیق وارد ِ ریه های خود کنید. برای چند ثانیه نفس را نگه دارید. سپس به آرامی از راه دهان به مدت 5 ثانیه آن را خارج کنید.
تنفس ِ عمیق را تمرین کرده تا یاد بگیرید.
در طول ِ روز های پر مشغله، تنفس ِ عمیق به شما خیلی کمک می کند.
قطع ِ دخانیات:
سیگار ارتباط ِ زیادی با گر گرفته گی دارد. با نکشیدن ِ سیگار، خطر ِ بسیاری از ناراحتی ها به غیر از گر گرفته گی از قبیل ِ بیماری های قلبی عروقی، سکته، سرطان و ... کاهش می یابد.
مکمل های خوراکی
سویا و شبدر چمنی
دانشمندان دیده اند در زنان ِ کشور های آسیایی که سویا جزئی از رژیم ِ غذایی ِ منظم و روزانه ی آن ها ست، عوارض ِ یائسه گی از جمله گر گرفته گی، کم تر گزارش شده است.
یک دلیل ِ آن، وجود ِ ایزوفلاوون ها، ترکیبات ِ استروژن مانندی است که در سویا و شبدر چمنی و این چنین محصولات گیاهی وجود دارد.
اما مطالعات نشان داده که مصرف ِ سویا در زمان مبتلا به گر گرفته گی به طور ِ عموم اثری ندارد. و مصرف ِ ایزوفلاون های انتخابی در تخفیف ِ عوارض گر گرفتگی اثرات متفاوتی دارد.
بیمارانی که به سرطان سینه مبتلا هستند، می بایست قبل از مصرف ِ سویا یا شبدر چمنی با پزشک ِ خود مشورت کنند.
به طور ِ کلی به نظر ِ کارشناسان، مصرف ِ متعادل ِ غذاهای حاوی ِ سویا یا ایزوفلاون ها، سالم تر و بی خطر تز است.
ویتامین E:
مطالعات نشان داده ویتامین E با دوز ِ حد اکثر 400 واحد بین المللی اثرات ِ کمی بر عوارض ِ گر گرفتگی دارد. ویتامین E برای تخفیف عوارض گر گرفتگی دیگر توصیه نمی شود.
برای گر گرفتگی متوسط و شدید انتخاب های دارویی پیشنهاد می شود. اگر حتا با تغییر شیوه ی زنده گی و رژیم ِ غذایی باز هم دچار ِ گر گرفته گی یِ غیر ِ قابل ِ تحمل هستید، با پزشک ِ خود در مورد ِ استفاده از داروهای مختلف از جمله «هورمون درمانی» و ... مشورت کنید.
ارزیابی ِ مجدد:
· گر گرفتگی یک عارضه طبیعی است.
· اگر گر گرفتگی زندگی طبیعی شما را تحت الشعاع قرار ندهد، نیازی به درمان ِ دارویی ندارید.
· اما اگر راه های دارویی یا مکمل را برای کاهش ِ عوارض انتخاب کرده اید، هر چند وقت یک بار آن را ارز یابی کنید تا ببینید لازم است آن را ادامه دهید یا قطع کنید.
· بیشتر زنانی که مبتلا به عوارض گر گرفتگی هستند، به مرور این عوارض تخفیف پیدا می کند و نیاز به ادامه ی درمان ندارند.
منبع:MSN.COM
برچسب ها : مسائل جنسی زنان و مردان ،بیماری های زنان ،توصیه های پزشکی ،دانستنی های پزشکی زنان و مردان
فشار خون بالا وضعیتی است که در آن خونی که در شریانها عبور می کند ، فشار 
بیشتری به 
دیواره ی رگها وارد می کند . فشار خون بالاتر بهعنوان فشار خون بالا تلقی می شود . یک خانم در بین 10 خانم حامله می تواند مبتلا به فشار خون بالا شود که اغلب آنها قبل از بارداری فشار خون بالا نداشته اند و پس از زایمان هم نخواهند داشت. زنانی که قبل از حاملگی هم فشار خون بالا د اشته اند از حالتی بنام افزایش فشار خون مزمن زجر می برند. فشار خون بالا معمولاً علامت قابل ملاحظه ای ایجاد نمی کند اما اگر در طول حاملگی درمان نشود می تواند مشکلات جدی برای شما و جنینتان ایجاد کند .
خوشبختانه با وجود مراقبتهای دوران بارداری ، افزایش فشار خون در مراحل ابتدایی شناخته شده و به راحتی در مان می شود.....
خطرات فشار خون بالا
فشار خون بالا رگهای خونی رحم که به جنین اکسیژن و مواد مغذی می رسانند را منقبض می سازد. نتیجه ی این عمل می تواند باعث کند شدن رشد جنین شود.
کاهش جریان خون به رحم همچنین می تواند باعث جدا شدن زودرس جفت از رحم گردد . در موارد جدی ، این جدا شدن می تواند باعث خونریزی شدید و شوک گردد که برای مادر وجنین هر دو خطرناک است (حتی در بعضی موارد منجر به مرگ جنین می گردد). شایع ترین علامت جدا شدن زودرس جفت خونریزی پس از 5ماهگی می باشد. البته خونریزی در هر مرحله از حاملگی را حتماً به ماما یا پزشکتان اطلاع دهید. در زمان حاملگی، افزایش فشار خون می تواند علامت یک وضعیتی بنام پره اکلامپسی یا مسمومیت حاملگی باشد که برای مادر. جنین خطرناک است. البته بسیاری از زنانی که در دوران بارداری فشار خون بالا دارند، مبتلا به پره اکلامپسی نمی شوند.
منبع:banovan.blogsky.com
برچسب ها : بارداری و زایمان ،دانستنی های پزشکی زنان و مردان ،بیماری های زنان
حاملگی اکتوپیک وضعیت رایج و مخاطره آمیزی است که از صد مورد حاملگی در یکی پیش می آید. این وضعیت وقتی رخ می دهد که تخمک در خارج از محفظه رحم بارور شود. هر چه از زمان حاملگی می گذرد این وضعیت باعث درد و خون ریزی می شود. اگر این وضعیت بطور سریع درمان نشود منجر به پارگی لوله ای می شود که تخمدان را به رحم وصل می کند و باعث خونریزی داخلی در ناحیه شکم می شود که بطریق اولی می تواند باعث از کار افتادن قلب زن حامله و مرگ او شود.....
علل حاملگی اکتوپیک چه هستند؟
تخم بارور شده معمولا ۴ تا ۵ روز طول می کشد تا مسیر لوله ای که تخمدان را به محوطه رحم وصل می کند طی کند و در آنجا ۶ تا ۷ روز بعد از بارور شدن کاشته می شود. معمول ترین علت حاملگی اکتوپیک صدمه به لوله فالوپ است که باعث مسدود و یا باریک شدن آن می شود. ممکن است مشکلی هم در دیواره این لوله وجود داشته باشد، بطور معمول باید منقبض شده و تخمک را به طرف رحم هل دهد. شرایطی مانند آپاندیس و عفونت لگن خاصره ممکن است با ایجاد پیچ و یا بهم آمیختگی لوله فالوپ به آن صدمه بزنند و بدین طریق عبور تخمک از آن را به تاخیر انداخته و باعث کاشتن آن در خود لوله فالوپ شوند. البته در بسیاری موارد کاشته شدن تخمک در لوله فالوپ رخ نمی دهد.
عواقب محتمل آن چیست؟
در بسیاری موارد حاملگی اکتوپیک به سرعت از بین رفته و تخمک جذب می شود پیش از اینکه باعث شود که یک دوره قاعدگی رخ ندهد و بعد از عوارض جزیی یا علائمی از درد و خونریزی. در چنین مواردی حاملگی اکتوپیک به ندرت تشخیص داده می شود و این طور به نظر می رسد که یک سقط معمولی رخ داده است. در چنین شرایطی احتیاج به کار خاصی نیست.
اگر تخمک اکتوپیک از بین نرود، در آنصورت دیواره نازک لوله فالوپ کشیده می شود و باعث درد در ناحیه تحتاتی شکم می شود. ممکن است تا این زمان دیگر قدری خونریزی از ناحیه واژن نیز رخ دهد. در اثر رشد این حاملگی، لوله فالوپ ممکن است پاره شود و در نتیجه خونریزی شدید در ناحیه شکم رخ داده و باعث درد و غش بشود.
قبل از اینکه این وضعیت رخ دهد، حاملگی اکتوپیک از طریق تست خون قابل تشخیص است زیرا نشان می دهد که میزان هورمونهای عادی دوره حاملگی به اندازه کافی افزایش نمی یابند.
عوارض آن چیست؟
هر زنی که از نظر جنسی فعالی است و در سنی است که می تواند حامله شود و دچار درد در ناحیه شکم شده ممکن است مشکوک به داشتن حاملگی اکتوپیک شود مگر اینکه عکس آن اثبات شود. درد ممکن است به آرامی شروع شده باشد و ممکن است خونریزی از ناحیه واژن رخ داده یا نداده باشد. در بیشترین موارد این نوع حاملگی یکی از عوارض زیر در بین هفته ۴ تا ۱۰ دوره حاملگی وجود دارند:
درد یک طرف ناحیه شکم
این درد ممکن است مداوم و شدید باشدولی در آن سمتی از شکم که حاملگی اکتوپیک رخ داده نباشد.
درد بالای ناحیه شانه
این ممکن است بعلت خونریزی داخلی که دایافراگم را تحریک کرده است رخ دهد.
تست حاملگی
ممکن است نتیجه این تست مثبت باشد ولی نه در همه شرایط. بعضی مواقع آزمایشات خونی ویژه برای تایید این وضعیت لازم هستند.
خونریزی غیر طبیعی
زنی که این وضعیت را تجربه می کند ممکن است خود نداند که حامله است هر چند ممکن است در حال تجربه یک دوره غیر معمولی باشد. او ممکن است یک کویل در رحم خود نصب کرده باشد. خونریزی ممکن است شدیدتر یا خفیف تر از معمول و طولانی تر باشد. برخلاف دوره قاعدگی، این خونریزی سیاه تر و روانتر است و بعضی اوقات می توان آن را شبیه “آب آلو” توصیف کرد.
دوره قاعدگی که رخ نداده و یا به تاخیر افتاده است
وضعیت حاملگی ممکن است احساس شود و علائم حاملگی تجربه شود مانند حالت تهوع، درد سینه و شکم برآمده ولی بدون آنکه خونریزی رخ دهد.
مشکلات مثانه و روده
احساس درد موقع جابجایی روده ها و یا توالت رفتن
غش کردن
ممکن است فرد احساس سرگیجه یا ضعف کند و در بسیاری اوقات این حالت با حس اینکه در بدن چیزی بشدت خراب کار می کند همراه است. علائم دیگری که ممکن است رخ دهند رنگ باختگی، افزایش ضربان نبض، حس بیماری، اسهال و پایین آمدن فشار خون هستند.
چگونه باید از پس آن برآمد؟
اگر شک به داشتن حاملگی اکتوپیک می کنید باید به بیمارستان بروید. در آنجا باید سونوگرافی و تست حاملگی صورت گیرد. اگر سونوگرافی رحم خالی را نشان بدهد ولی نتیجه تست حاملگی مثبت باشد در آنصورت امکان حاملگی اکتوپیک وجود دارد هرچند که ممکن است این حاملگی در مراحل اولیه باشد و یا سقط رخ داده باشد. بهترین نوع سونوگرافی از طریق شیاف نیشتر سونوگرافی در واژن صورت می گیرد، هر چند که همیشه این نوع سونوگرافی هم نمی تواند حاملگی اکتوپیک را تشخیص دهد. اگر زنی که تحت معاینه است از وضع مزاجی خوبی برخوردار است و درد شدید احساس نمی کند، در آنصورت ممکن است وضعیت او را بتوان با انجام آزمایش هورمونی خون که بطور مکرر طی دو تا سه روز انجام می شود بررسی کرد تا دریافت که آیا حاملگی اکتوپیک رخ داده یا نه. اگر احتمال قوی داده می شود که حاملگی اکتوپیک ممکن است رخ داده باشد و یا وضعیت جسمی زن وخیم شود در آنصورت با استفاده از تکنیکی بنام لاپروسکوپی می توان درون لوله فالوپ را بررسی کرد. اگر نتیجه این معاینه قطعی باشد در آنصورت باید از طریق جراحی در ناحیه شکم نطفه اکتوپیک را در آورد و با تزریق خون، آن خونی را که از دست رفته است جبران کرد.
اگر بتوان این نوع حاملگی را در مراحل اولیه تشخیص داد یعنی قبل از اینکه لوله فالوپ بترکد و امکانات لازم نیز در دسترس باشند در آنصورت می توان با معالجه محدودتری آن را برطرف کرد. جراحی میکروسکوپی (keyhole surgery) و یا استفاده از دارو برای درمان امکان بهبودی سریعتر را فراهم کرده و ممکن است شانس باروری زن در آینده را نیز تقویت کند. به یاد داشته باشید که حاملگی اکتوپیک همیشه سقط می شود. این نوع معالجه برای این است که کمترین صدمه به زن حامله وارد شود.
قبل از ترکیدن لوله فالوپ، جراح ممکن است بتواند با استفاده از لاپروسکوپی این لوله را ببرد و حاملگی را سقط کند بدون آنکه به آن صدمه ای وارد شود.
متناوبا، می توان از دارویی بنام متوترکسات که حاملگی را سقط می کند استفاده کرد. هم می توان این دارو را با کمک سونوگرافی و یا لاپروسکوپی مستقیما در خود ناحیه اکتوپیک تزریق کرد و هم می توان آن را در ماهیچه تزریق کرد تا جریان خون آن را به این ناحیه برساند و لذا از ایجاد صدمه به لوله فالوپ جلوگیری کرد.
طبیعی است که انجام این نوع درمان های جدید در گرو داشتن جراح متخصص، وسایل سونوگرافی خوب و امکانات آزمایشگاهی موثر است. همینطور بخاطر اینکه خود این نوع درمانها فعلا در جریان تحقیق و بررسی هستند، بطور وسیع در دسترس نیستند.
چه کسی در معرض این خطر است؟
هر زنی که از نظر جنسی فعال است و در سنی است که می تواند حامله شود می تواند در معرض حاملگی اکتوپیک قرار گیرد. با این وجود اگر که شرایط زیر درباره شما صدق کنند احتمال رخ دادن آن بیشتر خواهد شد:
بیماری تورم لگن خاصره(Pelvic inflammatory disease)
اگر قبلا سابقه درد لگن خاصره بعلت عفونت لوله فالوپ داشتید (بعنوان مثال از طریق کلامیدیا تراکتوماتیس – که رایج ترین عفونت مقاربتی است که عوارض هم ندارد).
اندومتریوسیس (Endometriosis)
هر گونه جراحی قبلی در ناحیه شکم مانند جراحی سزارین، برداشتن آپاندیس و یا سقط حاملگی اکتوپیک در گذشته.
نصب کویل در رحم (IUCD)
کویل باعث می شود که حاملگی در رحم رخ ندهد ولی اثر آن برای جلوگیری از حاملگی در لوله فالوپ بسیار کمتر است.
اگر شما از آن نوع قرص ضدحاملگی استفاده می کنید که فقط حاوی پروجسترون است
قرص های ضد حاملگی که فقط حاوی پروجسترون هستند حالت ارتجاعی لوله فالوپ را تغییر می دهند و تا حد معینی با افزایش در نرخ وقوع حاملگی اکتوپیک مربوط شده اند.
آیا حاملگی در آینده ممکن است؟
اگر یکی از لوله های فالوپ بترکد و یا برداشته شود در آنصورت هنوز یک زن می تواند مانند گذشته تولید تخمک گذاری کند ولی احتمال حاملگی او به ۵۰ درصد کاهش یافته است.
امکان وقوع مجدد حاملگی اکتوپیک بین ۷ تا ۱۰ درصد است و این بسته به نوع جراحی است که استفاده شده و میزان صدمه ای که به مابقی لوله (های) فالوپ وارد آمده است. وقتی که یکی از لوله های فالوپ صدمه ببیند (بعنوان مثال بعلت گرفتگی) احتمال بیشتری وجود دارد که لوله دیگر فالوپ نیز صدمه ببیند. این نه فقط به این معناست که امکان بارور شدن کمتر از معمول خواهد شد بلکه به این معناست که امکان وقوع یک حاملگی اکتوپیک دیگر بیشتر هم شده است. در مواردی که حاملگی اکتوپیک به وجود کویل در رحم مربوط می شده است، برداشتن آن به نظر نمی رسد که احتمال وقوع یک حاملگی اکتوپیک در آینده را بیشتر کند.
در حاملگی بعدی چه باید بکنم؟
در همه مواردی که زنی قبلا حاملگی اکتوپیک داشته است به محض اینکه احساس کرد که دوباره ممکن است حامله باشد باید با دکتر خود مشورت کند تا وضعیت او مورد پیگیری قرار گیرد. همینطور اگر چنین زنی متوجه شد که دوره قاعدگی او به تاخیر افتاده است، یا خونریزی قاعدگی او با حالت عادی متفاوت است و یا در ناحیه شکم درد غیر طبیعی وجود دارد، او باید بخواهد که مورد معاینه قرار گیرد و به دکتری که این کار را می کند یادآوری کند که قبلا حاملگی اکتوپیک داشته است.
احساسات خودتان
حاملگی اکتوپیک می تواند یک تجربه نابودکننده باشد: شما ممکن است دارید دوره نقاهت بعد از یک عمل جراحی اساسی را می گذرانید؛ با از دست دادن نوزاد و حتی در مواردی بخشی از سیستم زایمان تان باید کنار بیایید؛ و همه اینها در شرایطی است که حتی نمی دانستید در وهله اول حامله بودید.
احساسات شما در هفته ها و ماههای بعد از این وضعیت ممکن است بطور قابل ملاحظه ای تغییر کند. شما ممکن است از اینکه دیگر درد ندارید احساس راحتی عمیق بکنید و از اینکه زنده مانده اید هم بسیار راضی باشید ولی در عین حال از اینکه نوزادتان را از دست داده اید بسیار غمناک باشید. ممکن است شما در وضعیتی بودید که باید بسرعت به اطاق عمل می بردن تان بدون آنکه وقت کافی برای انطباق روحی شما با این وضعیت وجود داشته باشد. بسیاری از آنچه اتفاق افتاده خارج از کنترل تان بوده است و این شما را در حالت شوک باقی گذاشته است.
اگر دلیل روشن پزشکی وجود نداشته باشد طبیعی است که شما سعی کنید دلیلی برای این وضعیت پیدا کنید وحتی خودتان را مسئول آن بدانید. هر چند این موضوع قابل درک است ولی مهم است متوجه باشید که شما علت این وضعیت نبودید.
ختم سریع حاملگی شما وضعیت هورمون های تان را بهم ریخته است و این ممکن است شما را افسرده و ضربه پذیر بکند.
تنش و برهم خوردگی زندگی خانوادگی در نتیجه ختم سریع یک حاملگی که اغلب همراه است با ضرورت گذراندن دوره ای برای بهبود یافتن از یک عمل جراحی اساسی، براحتی قابل تصور است.
احساسات همسر تان
عکس العمل عاطفی به یک حاملگی اکتوپیک ممکن است تنش زیادی بر روی یک رابطه بوجود آورد. این تجربه ممکن است شما و همسرتان را به هم نزدیک کند ولی د رعین حال همسرتان ممکن است احساسات شما را درک نکند و یا نتواند شما را به نحوی حمایت کند.
بسیاری از مردها در ابراز احساسات خود دشواری دارند و ممکن است در کمک کردن دچار عجز شوند ولی به یاد داشته باشید که او نیز ممکن است دردمند باشد. بی شک بهبودی شما موضوع اصلی مورد توجه همسرتان است از اینرو او ممکن است فکر کند که خودش را قوی نشان دهد و احساسات اش را در خودش نگه دارد. ولی در جامعه معاصر اکنون دیگر این امر پذیرفته شده است که هر کس، چه مرد و چه زن، باید بتواند احساسات خود را ابراز کند و شما نیز باید همسرتان را تشویق کنید که آنچه را واقعا احساس می کند نشان دهد و غم اش را ابراز کند.
آینده
قبل از اینکه سعی کنید دوباره حامله شوید به خودتان اجازه بدهید که هم از نظر جسمی و هم عاطفی بهبودی خود را بازیابید. دکترها معمولا به شما توصیه می کنند که حداقل سه ماه صبر کنید تا بدن تان التیام پیدا کند. احساسات زنان با هم بسیار فرق می کند. برخی از زنان می خواهند که بلافاصله دوباره حامله شوند حال آنکه برخی دیگر از فکر اینکه دوباره حامله شوند و نتوانند بر تنش و دلواپسی آن غالب شوند، وحشت دارند.
مهم است به یاد داشته باشید که هر چقدر هم که چشم انداز یک حاملگی اکتوپیک دیگر تکان دهنده باشد، ولی شما اکنون احتمال بسیار بیشتری دارید که یک حاملگی سالم و طبیعی داشته باشید.
منبع:banovan.blogsky.com
برچسب ها : بارداری و زایمان ،دانستنی های پزشکی زنان و مردان ،بیماری های زنان
ویتامینهای مورد نیا ز عبارتند از :
اسید فولیک همانطور که آهن برای خونسازی مورد نیاز است ،اسید فولیک هم یک ویتامین ضروری برای جاو گیری و یا درمان کم خونی می باشد . نیاز بدن به اسید فولیک دردوران بارداری افزایش می یابد و معمو لاّ نمی توان با مواد غذایی ،این نیاز را تأمین نمود . بنابراین توصیه می شود خانمهای باردار حتماً از قرصهای اسید فولیک استفاده کنند (طبق دستور ماما یا پزشک ) .
کمبود اسید فولیک می تواند در جنین اختلالات مربوط به نخاع و سیستم عصبی را به وجود آورد . منابع غنی آن عبارتند از :جگر ،خمیرمایه و تخم مرغ. نان گندم ،چیپس ،نان سفید ، کلم خام ، آب پرتقال وبرنج نیز حاوی اسید فولیک می باشند . باید توجه داشت که این ویتامین در برابر حرارت بسیار حساس است و از بین می رود .
در زنان شیرده ،میزان اسید فولیک خون دائمأ در حال کاهش است و این منعکس کننده ی فشاری است که جهت برقراری اسید فولیک موجود در شیر
(50 میکروگرم در روز ) به عمل می آید . لذا خانمهای شیرده نیز بهتر است از قرصها ی اسید فولیک استفاده کنند ( بادستور ماما یا پزشک ) .
ویتامین B12
منابع ویتامین B12 فقط منابع حیوانی است و عبارتند از : جگر ، قلوه ،شیر و گوشت . این ویتامین در برابر حرارت نا پایدار است .
ویتامین B6 کمبود ویتامین B6 گاهی در حاملگی دیده می شود ، بهمان دلایلی که در افراد مصرف کننده قرصهای جلو گیری از بارداری نیز دیده می شود (نقش هورمونی ). کمبود آن می تواند باعث اختلالاتی در سوخت و ساز قند و حتی تمایل به دیابت دوران بارداری شود . مقدار ویتامین B6 که در سه ماهه ی آخر بارداری به جنین منتقل می شود تعیین کننده وضع ویتامین B6 نوزاد در زمان تولد است . بنابراین مصرف زن بار دار در این دوره می بایستی زیاد با شد . فقدان یا کمبود ویتامین 6 B در دوران بحرانی رشد مغز ،در چند ماه اوّل زندگی ،ممکن است سبب اختلال دائم در نمو سا ختمان مغز وقدرت انتقال حرکات عصبی گردد . زنانی که قبل از بارداری ، مدت زیادی از قرصهای جلو گیری از بارداری استفاده کرده اند ، نیاز به مکمل B6 دارند تا بدین ترتیب از رساندن آن به جنین اطمینان حاصل کنند . برخی از محققین کمبود ویتامین B6 را در ایجاد حالتهای تهوع و استفراغ بارداری مؤثر می دانند و از قرصهای آن برای در مان آن استفاده می کنند . البته باید تذکر داد که مصرف بیش از اندازه ی ویتامین B 6 می تواند مضر باشد .
مقدار ویتامین B6 موجود در شیر مستقیمأ در ارتباط با مقدار آن در رژیم مادر است . بهتر است خانمهای شیرده نیز از مکمل های ویتامینB6 استفاده کنند . زنانی که مدت زیادی قرصهای جلو گیری مصرف کرده اند حتماً باید در دوران شیردهی از مکمل B6 استفاده کنند . کودکانی که از کمبود ویتامین B6 رنج می برند علایم مختلفی از قبیل تند مزاجی شدید ،سفت شدن بدن و گریه های کر کننده دارند .
منابع غنی ویتامین B6 عبارتند از : گوشت مرغ و ماهی ، جگر ،غلات کامل ،جوانه گندم ، تخمه آفتاب گردان و زرده تخم مرغ . از دیگر منابع آن عبارتند از :موز ، کلم ،با قلا سبز ،اسفناج و سیب زمینی .
ویتامین Cسطح ویتامین c خون مادر باردار کمی از حالت عادی پایین تر است . بهتر است با مصرف میوه ها و سبزیجات حاوی ویتامینc، این نیاز را تأمین نمود. مصرف بیش از حد ویتامین c می تواند برای مادر و جنین مضرباشد و همچنین جذب ویتامین c را مختل سازد .
منابع ویتامین c منحصراً مواد غذایی گیاهی هستند مانند مارچوبه ،کلم برگ خام ،گل کلم ، گرمک و طا لبی ، فلفل سبز ، توت فرنگی ، گوجه فرنگی ، مرکبات ، خربزه و جعفری . روش پخت این منابع برای حفظ این ویتامین بسیا ر اهمیت دارد هر چه کمتر بجوشد و یا د ر آب خیس بخورد، بیشتر ویتامین را حفظ می کند . بهتر است آبی را که این مواد در آن پخته می شوند نیز به مصرف رسانید . حتی بکار بردن چاقوی کند در بریدن میوه و سبزیجات می تواندباعث کاهش ویتامین گردد .
ویتامین A ویتامین A از ویتامینها ی مهم برای بدن می باشد اما مصرف بیش از حد ویتامین A در دوران بار داری می تواند باعث تولد نوزادان با شکاف کام شود .
گوشت گاو ، گوسفند ، گوساله و مرغ از غنی ترین منابع آن می باشند . سپس هویج ، اسفنا ج ، زردآلو خشک ،هلو ،جگر ، کره ، گرمک و تخم مرغ از منابع ویتامین A می باشند .
ویتا مین D ویتامین D در امر استخوان سازی و جذب کلسیم و فسفر نقش بسزایی دارد وبه دلیل اهمیت این امر در دوران بارداری و شیردهی تأ مین مقدار کافی ویتامین D در این دورانها ی حساس بسیا ر اهمیت دارد .
اشعه ی مستقیم آفتاب منبع بسیار مهم ودردسترس همه می با شد . اشعه ی ماوراء بنفش خورشید ( که در امر ساختن ویتامین D ضروری است ) از لباس ، شیشه ، مه و دود وابرعبور نمی کند لذا توصیه می شود خانمهای باردار و شیرده حتماً
حداقل روزی چند دقیقه در معرض مستقیم آفتاب قرار گیرند . تخم مرغ ،شیر ، کره ،روغن جگر ماهی از منابع غذایی ویتامین D می باشند . باید تذ کر داد که مصرف بیش از حد ویتامین D می تواند باعث مسمومیت با آن گرد د .
ویتامین E معمولاً کمبود ویتا مین E بسیار نادر است . منابع آن عبارتند از :روعن جوانه گندم ،روغن سویای مایع ، روغن پنبه دانه ، روغن ذرت مایع (البته حرارت دادن روغنها سبب کاهش ویتا مین E آنها می شود ) . میوه ها ،سبزیجات (مخصوصاً سبز تیره ). غلات و آجیل نیز مقداری ویتامین E دارند .
ویتامین Kاین ویتامین در انعقاد خون نقش دارد و به علت وجود خونریزی در زایمان و پس از آن و ضعف انعقادی نوزاد ، بهتر است خانمهای باردار از این ویتامین غنی باشند (البته با مصرف منابع غذایی آن ) . سبزیجات زرد و سبز و جگراز منابع این ویتامین می باشند . البته ویتامین K بطور طبیعی بوسیله ی با کتریهای مفید موجود در روده ساخته می شود .
منبع:banovan.blogsky.com
برچسب ها : بیماری های زنان ،بارداری و زایمان ،دانستنی های پزشکی زنان و مردان
اگر موارد زیر وجود داشته باش باید به آکنه هورمونی شک کرد :
۱- آکنه به طور ناگهانی و شدید شروع شود.
۲- آکنه به درمانهای معمول پاسخ ندهد
۳- آکنه در سن بزرگسالی (بالای ۲۵ سال)
۴- آکنه همراه کاهش و نازک شدن موهای سر
۵- آکنه همراه موهای زاید
۶- آکنه همراه اختلال پریود
۷- تشدید آکنه نزدیک پریود
در موارد فوق بهتر است حتماً آزمایشهای هورمونی انجام شود. در آزمایشهای هورمونی باید حتماً دو نکته رعایت شود: ۱- اگر فردی قرصهای جلوگیری از بارداری مصرف میکند باید حداقل ۶ - ۴ هفته بعد از قطع مصرف قرصها مورد آزمایش قرار گیرد. ۲- بهترین موقع برای آزمایش، زمان پریود (خونریزی) یا بلافاصله بعد از پاک شدن است. مهمترین هدف از انجام آزمایشهای هورمونی، مشخص کردن اختلالهای مهم هورمونی مثل تومور یا بزرگی مادرزادی آدرنال است. از جمله اختلالهای هورمونی دیگر که موجب افزایش جوش صورت میشوند: کمکاری غدهی تیروئید، افزایش ترشح پرولاکتین از مغز و سندرم تخمدان کیست ساز است
منبع:banovan.blogsky.com
برچسب ها : پوست و مو و زیبایی ،بیماری های زنان
مصرف غذاهای سرشار از آهن در دوران بارداری و شیردهی از ایجاد کم خونی فقر آهن در نوزاد جلوگیری می کند، از جمله این غذاها می توان به انواع سبزی ها مانند اسفناج، حبوبات و لبنیات اشاره کرد.با وجود مشاهده انواع کم خونی ها در بین کودکان، کم خونی فقرآهن درصد بالایی را به خود اختصاص می دهد و اکثر کم خونی هایی که در کودکان مشاهده می شود از نوع کم خونی فقرآهن است، تغذیه صحیح بیشترین اثر را روی سلامت جنین دارد، از این رو به مادران توصیه می شود غذاهایی را انتخاب کنند که پروتئین، ویتامین، املاح و کالری کافی را برای مادر و جنین او فراهم کند.به این منظور 5 گروه غذایی میوه و سبزی، لبنیات، گوشت، ماهی، تخم مرغ و حبوبات، غلات (مخصوصا نان سبوس دار) و چربی ها و شیرینی ها توصیه می شود.
به بانوان باردار توصیه می شود در سه ماه اول حاملگی حتی الامکان بر دفعات غذا خوردن خود بیفزایند و حجم هر وعده غذایی را کاهش دهند. برای تأمین کلسیم مورد نیاز توصیه می شود روزی نیم لیتر تا یک لیتر شیر مصرف شود و در صورت تمایل نداشتن به مصرف شیر می توانند از منابع دیگر حاوی کلسیم مانند کره، پنیر، کشک و ماست استفاده کنند. به خانم های باردار توصیه می شود از خوردن شیرینی و نشاسته و چربی زیاد خودداری کنند.بطور متوسط یک خانم باردار تا آخر دوره بارداری خود نباید بیش از 10 تا 12 کیلو اضافه وزن پیدا کند چرا که چاقی زیاد ممکن است باعث بروز عوارضی در حاملگی و زایمان آنها شود.کم خونی ناشی از فقر آهن یکی از شایع ترین مشکلات کودکان در کشورهای در حال توسعه است که با ارتقاء آگاهی و آموزش والدین می توان از عوارض آن پیشگیری کرد و کودکانی سالم و با نشاط پرورش داد.کم خونی فقر آهن به علت کاهش مقدار آهن موجود در بدن ایجاد می شود که ناشی از کاهش مصرف آهن یا عدم جذب کافی و مناسب آن و یا به علت از دست دادن آهن می باشد.کاهش میزان آهن معمولا نتیجه تغذیه ناکافی و یا غیرصحیح و بی اطلاعی از منابع مناسب تأمین کننده آهن است.کاهش جذب آهن نیز به علت مصرف انواع غذاهای کم ارزش از نظر نوع آهن موجود در آنها و یا مصرف هم زمان موادی است که از جذب آهن در دستگاه گوارش جلوگیری می کند از دست دادن آهن معمولا به صورت خونریزی های مزمن به صورت غیرمحسوس از دستگاه گوارش، ادراری یا خونریزی های ماهیانه خانم ها می باشد. آموزش و پیشگیری در حقیقت باید از زمان بارداری شروع شود. مطالعات و پژوهش ها نشان داده است که احتمال تولد نوزاد با وزن کم یا زایمان های زودرس در مادرانی که کم خونی فقر آهن دارند بیشتر است.بنابراین تغذیه صحیح و مصرف آهن به صورت مکمل در رشد و تکامل خوب جنین و تولد نوزادان سالم نقش دارد، باید توجه داشت که بطورکلی احتیاج به آهن در دوران بارداری افزایش می یابد و گروه های در معرض خطر مانند: مادرانی که سابقه سقط یا تولد نوزاد کم وزن دارند، مادرانی که اضافه وزن یا کمبود وزن دارند، یا مادرانی که کمتر از 2 سال از حاملگی قبلی آنان گذشته است و یا مادرانی که بیش از 4 فرزند دارند باید بیش از دیگران به این مسئله توجه داشته باشند. مادران با سن پائین بهتر است تحت نظر پزشک قرار گیرند و توصیه های بهداشتی و تغذیه ای ویژه دریافت کنند.دکتر نظری می افزاید: امروزه ثابت شده است تغذیه صحیح مادر در دوران بارداری همراه با مصرف کانی های آهن، روی، اسید فولیک، ویتامین های C,A و Dباعث رشد خوب جنین و تولد نوزاد سالم و طبیعی می شود و حتی از بیماری های دوران کودکی و بزرگسالی جلوگیری می کند.وی درباره اهمیت تغذیه نوزاد با شیر مادر می گوید: اهمیت تغذیه نوزاد با شیر مادر به علت جذب بهتر آهن است، بعد از شش ماهگی که غذای کمکی کودک شروع می شود انتخاب غذاهای باارزش غذایی بالاتر با استفاده از منابع آهن که جذب بهتری دارند مانند: گوشت، جگر، تخم مرغ و مصرف کانی های گیاهی غنی از آهن مانند: حبوبات، اسفناج، میوه های سبز و زرد، خصوصا اگر همراه با ویتامین C مصرف شود مفید است. باید توجه داشت گاهی مصرف همزمان برخی مواد می تواند از جذب آهن جلوگیری کند مثلا مصرف زیاد چای به علت داشتن ماده «تانین» و یا مصرف زیاد مواد فیبری حاوی فیتات و فسفات از جذب آهن جلوگیری می کند.از علل دیگر کاهش میزان آهن بدن و کم خونی می تواند، دفع نامحسوس خون از طریق دستگاه های مختلف بدن باشد. یک علت شایع دیگر کم خونی، مصرف زودرس و زیاد شیر گاو و ایجاد آلرژی های گوارشی است.وی تصریح می کند، ضروری است والدین علائم کم خونی های فقر آهن را بشناسند تا در صورت بروز بیماری با درمان زودرس از عوارض آن پیشگیری کنند. البته نوزادان و کودکان در مراحل اولیه کم خونی معمولا بدون علامت می باشند.به تدریج رنگ پریدگی، خستگی، بی حوصلگی، کاهش اشتها، بی قراری، کاهش فعالیت های فیزیکی، کاهش مقاومت در برابر بیماری ها، کاهش دقت و توجه و یادگیری، اختلال در رشد و تکامل عصبی و... ایجاد می گردد که با دقت والدین و مراجعه به هنگام و درمان کم خونی می توان از عوارض آن جلوگیری کرد.امروزه ثابت شده است تغذیه صحیح مادر در دوران بارداری همراه با مصرف کانی های آهن، روی اسید فولیک، ویتامین های C,A و D باعث رشد خوب جنین و تولد نوزاد سالم و طبیعی می شود و حتی از بیماری های دوران کودکی و بزرگسالی جلوگیری می کندبه بانوان باردار توصیه می شود در سه ماهه اول حاملگی حتی الامکان به دفعات غذاخوردن بیفزایند ولی حجم غذاهای مصرفی در وعده های غذایی را کاهش دهند
منبع:banovan.blogsky.com
برچسب ها : بیماری های زنان ،بارداری و زایمان ،توصیه های پزشکی
زایمان به سه مرحله کلی تقسیم می شود :
- مرحله اول که دردهای زایمانی شروع شده و پیشرفت می کند تا رحم آماده خروج نوزاد شود.
- مرحله دوم که در آن خروج نوزاد و تولد اتفاق می افتد.
- مرحله سوم که جفت خارج می شود.
مرحله اول یا دردهای زایمانی
در این مرحله با شروع انقباضات رحمی، گردن رحم تدریجا نرم و منبسط می شود تا به10 cm برسد. این مرحله خود به مراحل سه گانه فاز ابتدایی، فاز اکتیو و فاز انتقالی تقسیم می شود.
فاز ابتدایی
فاز ابتدایی فازی است که در آن رحم به صورت منظم منقبض می شود. این انقباضات بر خلاف انقباضات براکستون هیکز که نا منظم و بی درد هستند، به تدریج دردناک می شوند.
ریتم و سرعت زایمان در هر خانم باردار ممکن است خصوصیات مخصوص به خود را داشته باشد. بعضی ها حتی متوجه انقباضات اولیه نیز نمی شوند در حالیکه دهانه رحم چندین سانتیمتر باز شده است. وقتی که گردن رحم شروع به باز شدن می کند، وضعیت آن در لگن تغییر می کند و به سمت جلو آمده و نرم می شود. برای اینکه بتوانید تفاوت این دو را بهتر درک کنید نوک بینی خود را لمس کنید، سفت و عضلانی است؛ حالا لبهای خود را لمس کنید، نرم و شل است. سرویکس یا گردن رحم از حالت سفت به حالت شل در می آید.
چه می توان کرد؟
شما می توانید در خانه چرخی بزنید، برای قدم زدن بیرون روید، یک فیلم تماشا کنید، یک حمام گرم بگیرید. چرت بزنید یا استراحت کنید.. تنقلات میل کنید؛ خوراکی های غنی از کربوهیدرات بهترین انتخاب هستند. اگر انقباضات دردناک است، ماساژ و تکنیک های آرامش بخشی و دوش آب گرم مفید واقع می شوند.
فاز فعال
ماما ها و پزشکان فاز فعال را مرحله ای می دانند که در آن سرویکس باز شده و انقباضات شما نزدیک به هم و قوی تر شده اند. سرانجام فواصل سه یا چهار دقیقه ای به فواصل 60 تا 90 ثانیه می رسند و انقباضات شدید می شوند.
چه می توان کرد؟
زمانی که رفتن به بیمارستان یا زایشگاه از ماندن در خانه بهتر به نظر می رسد، موقع عزیمت است. اگر در خانه زایمان می کنید به مامای خود اطلاع دهید. انقباضات پشت سر هم می آیند، وضعیت های مختلف را امتحان کنید تا ببینید در چه وضعیتی احساس راحتی بیشتری می کنید. تمرین تنفس و تکنیکهای آرامش بخشی در این مواقع مفیدند.
توجه کنید که می توانید یک دوش آب گرم بگیرید که برای کاهش درد بسیار مفید است و همچنین زایمان را سرعت می بخشد. حتی می توانید زایمان در وان آب را انتخاب کنید.
گاهی اتفاق می افتد که در طی زایمان باز شدن سرویکس کند شده یا متوقف می شود. در این هنگام قدم زدن، ماساژ و حتی گریه کردن کمک می کند که اضطراب عاطفی از بین رفته و جریان زایمان سریع تر شود. اگر کیسه اب پاره نشده باشد، ماما با پاره کردن کیسه آب، پروسه زایمان را سرعت می بخشد. می توان از مسکن ها و بی حسی های نخاعی هم استفاده کرد.
فاز انتقالی یا مرحله گذر
طی این فاز سرویکس از 8 تا 10 سانتیمتر باز می شود. هر بار که انقباض زایمانی شروع می شود 1 تا یک و نیم دقیقه به طول می انجامد و تقریبا هر 3 دقیقه تکرار می شوند. این مرحله معمولا دوره سختی از مراحل زایمانی است.
چه می توان کرد؟
زایمان بسیار نزدیک است. وضعیت راحتی را برای خود انتخاب کنید. در فواصل انقباضات آرام باشید. تنفس خود را منظم کنید، از بینی نفس بکشید و از دهان بیرون دهید. اشکالی ندارد اگر بخواهید برای تحمل بهتر درد فریاد بزنید.
مرحله دوم یا تولد نوزاد
در این فاز رحم نوزاد را به بیرون می راند تا از کانال زایمانی یا همان واژن به دنیای بیرون بیاید. در این هنگام همراه انقباضات، شما سر نوزاد را بین پاهای خود حس می کنید. در ابتدای انقباض، نوزاد به بیرون رانده شده و انتهای انقباض کمی به داخل کشیده می شود. وقتی سر نوزاد در واژن قرار می گیرد، ماما از شما می خواهد که کمتر فشار بیاورید تا نوزاد به آرامی بیرون آید و ریسک پارگی در شما کمتر شود. اگر شما قبلا زایمان کرده باشید این فاز برای شما 5 تا 10 دقیقه طول می کشد. اگر زایمان اول شما باشد این فاز ممکن است ساعتها طول بکشد.
چه می توان کرد؟
به بدن خود توجه کنید. وقتی قدرت دارید زور بزنید. سعی کنید هنگام فشار آوردن نفس خود را حبس نکنید. در هر انقباض چندین بار زور بزنید. از کشش زمین استفاده کنید، ایستاده یا در حالت چمباتمه قرار بگیرید. اگر خیلی خسته شده اید، به پهلوی چپ بخوابید. اگر بی حسی نخاعی دارید، مام